Стаття 7:908
чиннаДоговір про врегулювання спору (vaststellingsovereenkomst)
Щойно заяву про визнання обов'язковою до виконання буде задоволено, договір, зазначений у статті 907, між сторонами та особами, які мають право на компенсацію, набуває наслідків мирової угоди (vaststellingsovereenkomst), у якій кожна з осіб, що мають право на компенсацію, вважається стороною.
Визнання обов'язковою сили не має наслідків щодо особи, яка має право на компенсацію, якщо така особа протягом визначеного судом строку, що становить не менше трьох місяців після оголошення рішення, зазначеного в пункті 3 статті 1017 Цивільного процесуального кодексу, шляхом письмового повідомлення особі, зазначеній у пункті 2 підпункті «f» статті 907, заявила про небажання бути зв'язаною цим рішенням. Суд може дозволити сторонам, які уклали угоду, просити осіб, що мають право на компенсацію, надати разом із повідомленням, зазначеним у першому реченні, додаткові дані. Якщо дані, зазначені в другому реченні, не надані або є невірними чи неповними, це не впливає на дійсність повідомлення, зазначеного в першому реченні.
Для особи, яка має право на відшкодування та яка на момент здійснення оголошення, зазначеного у пункті 2, не могла знати про свою шкоду, оголошення обов’язкової сили не має наслідків, якщо після того, як їй стало відомо про шкоду, вона повідомила шляхом письмового повідомлення особу, зазначену у пункті 2 підпункті «f» статті 907, про те, що не бажає бути зв’язаною зобов’язаннями. Сторона, яка за договором взяла на себе зобов’язання щодо відшкодування шкоди, може встановити особі, яка має право на відшкодування, як зазначено у першому реченні, письмовий строк тривалістю щонайменше шість місяців, протягом якого остання може повідомити про те, що не бажає бути зв’язаною зобов’язаннями. При цьому також повідомляються ім’я та місце проживання особи, зазначеної у пункті 2 підпункті «f» статті 907.
Умова, що звільняє сторону договору від зобов'язання з відшкодування на шкоду особам, які мають право на відшкодування, є нікчемною після оголошення договору обов'язковим, хіба що вона надає сторонам, на яких покладено обов'язок з відшкодування шкоди, спільне повноваження розірвати договір не пізніше ніж протягом шести місяців після закінчення визначеного суддею строку, зазначеного в пункті 2, на тій підставі, що оголошення обов'язковим має наслідки для занадто малої кількості осіб, які мають право на відшкодування, або має недостатні наслідки з іншої зазначеної в договорі підстави. У такому разі розірвання здійснюється шляхом оголошення у двох газетах та шляхом письмового повідомлення фонду або асоціації, зазначених у пункті 1 статті 907. Сторони, які розірвали договір, забезпечують якомога швидше письмове повідомлення про це відомих осіб, які мають право на відшкодування, при цьому сторони можуть дотримуватися останніх відомих їм місць проживання осіб, які мають право на відшкодування.
Після того, як угода була визнана обов'язковою, сторони, які уклали угоду, не можуть посилатися на підстави для оспорювання, зазначені у пункті 3 статті 44 Книги 3 та статті 228 Книги 6, а особа, яка має право на компенсацію, не може посилатися на підставу для оспорювання, зазначену у пункті 1 статті 904.
Zodra het verzoek tot verbindendverklaring is toegewezen heeft de overeenkomst, bedoeld in artikel 907, tussen partijen en de gerechtigden tot een vergoeding de gevolgen van een vaststellingsovereenkomst waarbij ieder der gerechtigden als partij geldt.
De verbindendverklaring heeft geen gevolg ten aanzien van een gerechtigde tot een vergoeding die binnen een door de rechter te bepalen termijn van ten minste drie maanden na de in artikel 1017 lid 3 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering bedoelde aankondiging van de beschikking door een schriftelijke mededeling aan de in artikel 907 lid 2, onder f, bedoelde persoon heeft laten weten niet gebonden te willen zijn. De rechter kan het de partijen die de overeenkomst hebben gesloten, toestaan, dat de gerechtigden tot een vergoeding verzocht worden om met de in de eerste zin bedoelde mededeling nadere gegevens te verstrekken. Indien de in de tweede zin bedoelde gegevens niet worden verstrekt, dan wel onjuist of onvolledig zijn, tast dat niet de geldigheid aan van de in de eerste zin bedoelde mededeling.
Voor een gerechtigde tot een vergoeding die bij de in lid 2 bedoelde aankondiging niet met zijn schade bekend kon zijn heeft een verbindendverklaring geen gevolg indien hij na het bekend worden van zijn schade door een schriftelijke mededeling aan de in artikel 907 lid 2, onder f, bedoelde persoon heeft laten weten niet gebonden te willen zijn. Een partij die zich bij de overeenkomst heeft verbonden tot vergoeding van schade kan een gerechtigde tot een vergoeding als bedoeld in de eerste zin schriftelijk een termijn van ten minste zes maanden stellen waarbinnen deze kan laten weten niet gebonden te willen zijn. Daarbij wordt tevens mededeling gedaan van de naam en de woonplaats van de in artikel 907 lid 2, onder f, bedoelde persoon.
Een beding dat een partij bij de overeenkomst ten nadele van de gerechtigden tot een vergoeding van een verbintenis bevrijdt is na een verbindendverklaring nietig, tenzij het de partijen op wie een verplichting tot vergoeding van de schade rust gezamenlijk de bevoegdheid geeft om uiterlijk binnen zes maanden na verloop van de in lid 2 bedoelde door de rechter te bepalen termijn de overeenkomst op te zeggen op de grond dat de verbindendverklaring voor te weinig gerechtigden tot een vergoeding gevolgen heeft of op een andere in de overeenkomst vermelde grond onvoldoende gevolgen heeft. Opzegging vindt in dat geval plaats door aankondiging in twee nieuwsbladen en door een schriftelijke mededeling aan de stichting of vereniging, bedoeld in artikel 907 lid 1. De partijen die de overeenkomst hebben opgezegd dragen er zorg voor dat daarvan zo spoedig mogelijk schriftelijk mededeling wordt gedaan aan de bekende gerechtigden tot een vergoeding, waarbij de partijen zich kunnen houden aan de laatste hen bekende woonplaatsen van de gerechtigden tot een vergoeding.
Nadat de overeenkomst verbindend is verklaard kunnen de partijen die de overeenkomst hebben gesloten zich niet beroepen op de vernietigingsgronden als bedoeld in de artikelen 44 lid 3 van Boek 3 en 228 van Boek 6, en kan een gerechtigde tot een vergoeding zich niet beroepen op de vernietigingsgrond als bedoeld in artikel 904 lid 1.