Стаття 2
чиннаПро банкрутство · Про оголошення банкрутом
Визнання банкрутом здійснюється судом за місцем проживання боржника.
Якщо боржник вибув за межі Королівства в Європі, компетентним є суд за його останнім місцем проживання.
Стосовно учасників повного товариства суд, у межах території якого розташований офіс товариства, також є компетентним.
Якщо боржник не має місця проживання в межах Королівства в Європі, проте здійснює там професійну або підприємницьку діяльність, суд, у межах території якого він має офіс, є компетентним.
Якщо у випадку, передбаченому частиною третьою або четвертою, рішення про визнання банкрутом виноситься більш ніж одним компетентним судом у різні дні, то правові наслідки має лише рішення, винесене першим. Якщо винесення рішення різними судами відбувається в один і той самий день, то правові наслідки має лише рішення того суду, який першим згадується в законі від 10 серпня 1951 року, Stb. 347.
De faillietverklaring geschiedt door de rechtbank van de woonplaats des schuldenaars.
Indien de schuldenaar zich buiten het Rijk in Europa heeft begeven, is de rechtbank zijner laatste woonplaats bevoegd.
Ten aanzien van vennoten onder ene firma is de rechtbank, binnen welker gebied het kantoor der vennootschap is gevestigd, mede bevoegd.
Indien de schuldenaar binnen het Rijk in Europa geen woonplaats heeft, doch aldaar een beroep of bedrijf uitoefent, is de rechtbank, binnen welker gebied hij een kantoor heeft, bevoegd.
Wordt in het geval van het derde of vierde lid door meer dan één daartoe bevoegde rechtbank op verschillende dagen de faillietverklaring uitgesproken, dan heeft alleen de eerst gedane uitspraak rechtsgevolgen. Heeft de uitspraak van verschillende rechtbanken op dezelfde dag plaats, dan heeft alleen de uitspraak van de rechtbank, die in de wet van 10 augustus 1951, Stb. 347 het eerst genoemd wordt, rechtsgevolgen.