Стаття 65
чиннаДеякі особливі заходи примусу · Voorloopige hechtenis
Суд може, за позовом прокурора, постановити ухвалу про тримання під вартою підозрюваного, який перебуває під вартою. Підозрюваний заслуховується до винесення ухвали, за винятком випадків, коли він у письмовій формі заявив про відмову від права бути заслуханим. Суд або голова суду може, незважаючи на таку заяву, розпорядитися про примусове доставлення підозрюваного.
За винятком випадку, передбаченого статтею 66a, частиною першою, суд може за власною ініціативою або за клопотанням прокурора після початку судового розгляду постановити ухвалу про взяття обвинуваченого під варту. У разі потреби суд попередньо заслуховує обвинуваченого; для цієї мети суд має повноваження розпорядитися про його виклик до суду, за необхідності додавши наказ про примусовий привід.
Суд може також видати наказ про взяття під варту, якщо це необхідно для забезпечення видачі підозрюваного.
De rechtbank kan, op de vordering van de officier van justitie, de gevangenhouding bevelen van de verdachte die zich in bewaring bevindt. De verdachte wordt voorafgaand aan het bevel gehoord, tenzij hij schriftelijk heeft verklaard afstand te doen van het recht te worden gehoord. De rechtbank of de voorzitter kan, niettegenstaande een dergelijke verklaring, de medebrenging van de verdachte bevelen.
Behoudens het geval van artikel 66a, eerste lid, kan de rechtbank, ambtshalve of op de vordering van de officier van justitie, na de aanvang van het onderzoek ter zitting de gevangenneming van de verdachte bevelen. Desgeraden hoort de rechtbank deze vooraf; zij is bevoegd te dien einde zijn dagvaarding te gelasten, zo nodig onder bijvoeging van een bevel tot medebrenging.
De rechtbank kan eveneens een bevel tot gevangenneming geven, indien dit nodig is om de uitlevering van de verdachte te verkrijgen.