Законодавство Нідерландів

Стаття 1:156

чинна

Розірвання шлюбу · Розлучення (echtscheiding)

Цивільний кодекс — Книга 1 · Титул 9 · Розділ 2 · Редакція діє з 2020-01-01

Оригінал
1.

Суд може в рішенні про розірвання шлюбу або в пізнішому рішенні чоловіку (дружині), який (яка) не має достатніх доходів для свого утримання і не може в розумних межах їх здобути, за його (її) заявою за рахунок іншого з подружжя призначити виплату на утримання.

2.

При визначенні виплати суд може врахувати потребу в забезпеченні утримання на випадок смерті особи, яка зобов'язана здійснювати виплату.

3.

Суд може за заявою одного з подружжя призначити виплату із встановленням умов та строку. Таке встановлення не може мати наслідком те, що виплата припиниться пізніше, ніж на підставі застосовного строку, передбаченого статтею 157.

1.

De rechter kan bij de echtscheidingsbeschikking of bij latere uitspraak aan de echtgenoot die niet voldoende inkomsten tot zijn levensonderhoud heeft, noch zich in redelijkheid kan verwerven op diens verzoek ten laste van de andere echtgenoot een uitkering tot levensonderhoud toekennen.

2.

Bij de vaststelling van de uitkering kan de rechter rekening houden met de behoefte aan een voorziening in het levensonderhoud voor het geval van overlijden van degene die tot de uitkering is gehouden.

3.

De rechter kan op verzoek van een van de echtgenoten de uitkering toekennen onder de vaststelling van voorwaarden en van een termijn. Deze vaststelling kan niet tot gevolg hebben dat de uitkering later eindigt dan op grond van de toepasselijke termijn, bedoeld in artikel 157.