Законодавство Нідерландів

Стаття 344a

чинна

Значення деяких виразів, що вживаються в цьому кодексі · Bewijs

Кримінально-процесуальний кодекс (Sv) · Титул VI · Розділ 3 · Редакція діє з 2006-11-01

Оригінал
1.

Докази того, що обвинувачений вчинив інкриміноване діяння, не можуть бути покладені судом в основу вироку виключно або вирішальною мірою на підставі письмових документів, що містять свідчення осіб, чия особа не встановлена.

2.

Протокол допиту в слідчого судді, що містить свідчення особи, яка визнана свідком, якому загрожує небезпека (bedreigde getuige), або свідчення особи, яка визнана свідком, чиї дані приховані (afgeschermde getuige), і чия особа тримається в таємниці, може бути використаний як доказ того, що обвинувачений вчинив інкриміноване діяння, лише за умови дотримання принаймні таких вимог:

a.

свідок є свідком, якому загрожує небезпека, або свідком, чиї дані приховані, і був допитаний як такий слідчим суддею (rechter-commissaris), та

b.

Інкриміноване діяння, оскільки воно доведене, стосується злочину, визначеного у статті 67, частині першій, та, з огляду на його характер, організований характер його вчинення або зв'язок з іншими злочинами, вчиненими обвинуваченим, становить серйозне порушення правопорядку.

3.

Письмовий документ, що містить заяву особи, чия особа не встановлена, може, поза випадком, описаним у другому абзаці, бути використаний як доказ того, що обвинувачений вчинив інкриміноване діяння, лише за умови дотримання принаймні таких вимог:

a.

висновок про доведеність значною мірою підкріплюється іншими видами доказів, і

b.

Жодного разу під час провадження у справі обвинуваченим або від його імені не було висловлено бажання допитати чи забезпечити допит особи, зазначеної у вступній частині.

4.

Докази того, що обвинувачений вчинив інкриміноване діяння, не можуть бути прийняті судом виключно на підставі показань свідків, з якими було укладено угоду відповідно до статті 226h, частини третьої, або статті 226k.

1.

Het bewijs dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, kan door de rechter niet uitsluitend of in beslissende mate worden gegrond op schriftelijke bescheiden houdende verklaringen van personen wier identiteit niet blijkt.

2.

Een proces-verbaal van een verhoor bij de rechter-commissaris, houdende de verklaring van een persoon die als bedreigde getuige is aangemerkt, dan wel de verklaring van een persoon die als afgeschermde getuige is aangemerkt en wiens identiteit verborgen is gehouden, kan alleen meewerken tot het bewijs dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, indien ten minste aan de volgende voorwaarden is voldaan:

a.

de getuige is een bedreigde getuige of een afgeschermde getuige en is als zodanig door de rechter-commissaris gehoord, en

b.

het ten laste gelegde feit, voor zover bewezen, betreft een misdrijf als omschreven in artikel 67, eerste lid, en levert gezien zijn aard, het georganiseerd verband waarin het is begaan, of de samenhang met andere door de verdachte begane misdrijven, een ernstige inbreuk op de rechtsorde op.

3.

Een schriftelijk bescheid houdende de verklaring van een persoon wiens identiteit niet blijkt, kan, buiten het geval omschreven in het tweede lid, alleen meewerken tot het bewijs dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, indien ten minste aan de volgende voorwaarden is voldaan:

a.

de bewezenverklaring vindt in belangrijke mate steun in andersoortig bewijsmateriaal, en

b.

door of namens de verdachte is niet op enig moment in het geding de wens te kennen gegeven om de in de aanhef bedoelde persoon te ondervragen of te doen ondervragen.

4.

Het bewijs dat de verdachte het telastegelegde feit heeft begaan, kan door de rechter niet uitsluitend worden aangenomen op grond van verklaringen van getuigen met wie op grond van artikel 226h, derde lid, of 226k een afspraak is gemaakt.