Законодавство Нідерландів

Стаття 282

чинна

Значення деяких виразів, що вживаються в цьому кодексі · Onderzoek op de terechtzitting

Кримінально-процесуальний кодекс (Sv) · Титул VI · Розділ 1 · Редакція діє з 2005-01-01

Оригінал
1.

Якщо підозрюваний перебуває під вартою (voorlopige hechtenis), застосовуються наступні частини цієї статті.

2.

Якщо суд зупиняє розгляд справи на судовому засіданні на певний строк, він, як правило, встановлює строк зупинення не більше ніж на один місяць. Однак з вагомих причин суд може встановити довший строк, але в жодному разі не більше ніж на три місяці.

3.

Якщо суд відкладає розгляд справи в судовому засіданні на невизначений строк, він із відповідним застосуванням другого абзацу встановлює граничний строк, протягом якого розгляд має бути відновлений.

4.

Якщо підозрюваний перебуває під вартою на підставі наказу про взяття під варту або тримання під вартою, строк дії якого не може бути продовжений на підставі частини третьої статті 66, прокурор може вимагати зупинення судового розгляду, за умови, що він повідомив підозрюваного про такий намір у повістці про виклик до суду.

1.

Bevindt de verdachte zich in voorlopige hechtenis, dan zijn de volgende leden van dit artikel van toepassing.

2.

Indien de rechtbank het onderzoek op de terechtzitting voor een bepaalde tijd schorst, stelt zij de termijn van de schorsing in de regel op niet meer dan een maand. Om klemmende redenen kan zij echter een langere termijn stellen, doch in geen geval langer dan drie maanden.

3.

Schorst de rechtbank het onderzoek op de terechtzitting voor onbepaalde tijd, dan stelt zij met overeenkomstige toepassing van het tweede lid, een uiterste termijn, waarbinnen het onderzoek moet worden hervat.

4.

Wanneer de verdachte zich in voorlopige hechtenis bevindt krachtens een bevel tot gevangenneming of gevangenhouding waarvan de geldigheidsduur niet meer kan worden verlengd op grond van artikel 66, derde lid, kan de officier van justitie schorsing van het onderzoek op de terechtzitting vorderen, mits hij het voornemen daartoe aan de verdachte kenbaar heeft gemaakt bij de dagvaarding.