Законодавство Нідерландів

Стаття 22

чинна

Кримінальне провадження в цілому · Розгляд у нарадчій кімнаті (raadkamer)

Кримінально-процесуальний кодекс (Sv) · Книга 1 Загальні положення · Титул I · Розділ 6 · Редакція діє з 2017-03-01

Оригінал
1.

Розгляд справи в нарадчій кімнаті (raadkamer) відбувається в закритому засіданні, якщо інше не передбачено законом.

2.

Якщо передбачено розгляд справи у відкритому судовому засіданні, суд у нарадчій кімнаті (raadkamer) може постановити про розгляд справи повністю або частково у закритому судовому засіданні. Таке розпорядження може бути винесене в інтересах моралі, громадського порядку, безпеки держави, а також якщо цього вимагають інтереси неповнолітніх або повага до приватного життя підозрюваного, інших учасників процесу чи інших осіб, причетних до справи. Таке розпорядження також може бути винесене, якщо, на думку суду (de rechtbank), відкритість судового розгляду може серйозно зашкодити інтересам належного здійснення правосуддя.

3.

Наказ, зазначений у другому пункті, видається нарадчою кімнатою (raadkamer) за власною ініціативою, за вимогою прокуратури, або за заявою підозрюваного чи інших учасників процесу. Нарадча кімната видає наказ лише після того, як заслухає з цього приводу прокуратуру, підозрюваного, а також інших учасників процесу, у разі потреби — за зачиненими дверима.

4.

Рада в нарадчій кімнаті (raadkamer) уповноважена встановлювати особу підозрюваного у спосіб, передбачений статтею 27a, частиною першою, першим реченням, та частиною другою, а особу свідка — у спосіб, передбачений статтею 27a, частиною першою, першим та другим реченнями, якщо щодо особи підозрюваного або свідка існують сумніви. Стаття 29c, частина друга, застосовується до свідка відповідно.

5.

Голова суду може надати особливий дозвіл на присутність під час закритого судового засідання.

1.

De behandeling door de raadkamer vindt, tenzij anders is voorgeschreven, niet in het openbaar plaats.

2.

Indien behandeling in het openbaar is voorgeschreven, kan de raadkamer gehele of gedeeltelijke behandeling met gesloten deuren bevelen. Dit bevel kan worden gegeven in het belang van de goede zeden, de openbare orde, de veiligheid van de staat, alsmede indien de belangen van minderjarigen, of de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer van de verdachte, andere procesdeelnemers of anderszins bij de zaak betrokkenen dit eisen. Een dergelijk bevel kan ook worden gegeven indien openbaarheid naar het oordeel van de rechtbank het belang van een goede rechtspleging ernstig zou schaden.

3.

Een bevel als bedoeld in het tweede lid wordt door de raadkamer ambtshalve, op vordering van het openbaar ministerie, dan wel op het verzoek van de verdachte of andere procesdeelnemers gegeven. De raadkamer geeft het bevel niet dan na het openbaar ministerie, de verdachte alsmede andere procesdeelnemers, zonodig met gesloten deuren, hieromtrent te hebben gehoord.

4.

De raadkamer is bevoegd de identiteit van de verdachte vast te stellen op de wijze, bedoeld in artikel 27a, eerste lid, eerste volzin, en tweede lid, en van de getuige op de wijze, bedoeld in artikel 27a, eerste lid, eerste en tweede volzin, indien over de identiteit van de verdachte of getuige twijfel bestaat. Artikel 29c, tweede lid, is ten aanzien van de getuige van overeenkomstige toepassing.

5.

Tot bijwoning van de niet openbare behandeling kan de voorzitter bijzondere toegang verlenen.