Законодавство Нідерландів

Стаття 6:6:6:32

чинна

Загальні положення про договори

Кримінально-процесуальний кодекс (Sv) · Титул 5 · Редакція діє з 2025-01-01

Оригінал
1.

Умовне припинення заходу щодо поміщення до закладу для неповнолітніх може бути продовжене судом, який у першій інстанції розглядав справу про кримінальне правопорушення, за яке було призначено цей захід, за власною ініціативою або за клопотанням прокуратури. Суд визначає тривалість продовження. Не раніше ніж за два місяці та не пізніше ніж за один місяць до моменту закінчення строку умовного припинення прокуратура може подати клопотання про продовження заходу. Стаття 6:6:11 застосовується відповідним чином.

2.

Загальна тривалість умовного припинення заходу становить не більше двох років. Строк умовного припинення не спливає, якщо засуджений ухиляється від нагляду протягом періоду, що перевищує один тиждень.

3.

Під час умовного припинення заходу суд, зазначений у першому пункті, може за власною ініціативою, за поданням прокуратури або за заявою засудженого:

a.

встановлювати особливі умови, що стосуються поведінки засудженого;

b.

доручити супровід засудженого іншій установі, ніж та, на яку це було покладено раніше;

c.

якщо засуджений не дотримувався вказівок, зазначених у статті 77t, частина перша, пункт b, Кримінального кодексу, наказати, щоб засуджений під час умовного припинення [застосування заходу] був повернутий до установи, зазначеної у статті 1, пункт b, Закону про принципи діяльності установ для неповнолітніх правопорушників (Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen), або, якщо засуджений на той час досяг вісімнадцятирічного віку, до пенітенціарної установи, зазначеної у статті 1, пункт b, Закону про принципи діяльності пенітенціарних установ (Penitentiaire beginselenwet), або до установи, зазначеної у статті 1, пункт b, Закону про принципи діяльності установ для осіб, щодо яких застосовано примусове лікування (Beginselenwet verpleging ter beschikking gestelden).

4.

Суд визначає тривалість повернення, як це передбачено у третьому абзаці, підпункті c. Ця тривалість не може перевищувати тривалість умовного припинення і становить щонайбільше один рік. У разі повторного повернення загальна тривалість повернень не може перевищувати максимальну тривалість в один рік. Повернення може бути застосоване щонайбільше двічі.

5.

Якщо суд встановлює особливі умови, як це передбачено у третьому пункті, підпункті «а», стаття 77z Кримінального кодексу застосовується відповідним чином, з тим застереженням, що суд може обмежити дію особливих умов визначеним у рішенні строком у межах періоду, на який продовжується умовне припинення. Потерпілому, зазначеному у статті 51e, другому пункті, надається можливість надати заяву. Заява стосується виключно тих умов, які безпосередньо зачіпають інтереси потерпілого. Заява також може бути надана особами, зазначеними у статті 51e, третьому, четвертому, сьомому та восьмому пунктах.

6.

Суд, який встановив умови у зв'язку з умовно призначеним заходом щодо поміщення до установи для неповнолітніх, може за клопотанням прокуратури, якщо встановлена умова не виконується або якщо інтереси безпеки інших осіб, чи загальна безпека осіб або майна вимагають цього, розпорядитися про виконання такого заходу.

7.

Якщо стосовно засудженого було видано судовий дозвіл на підставі Закону про догляд та примус щодо психогеріатричних клієнтів та клієнтів з розумовою відстаністю (Wet zorg en dwang psychogeriatrische en verstandelijk gehandicapte cliënten), або дозвіл на продовження кризового заходу, або дозвіл на догляд на підставі Закону про обов'язкову психіатричну допомогу (Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg), такий захід припиняється безумовно.

8.

Статті 6:3:15, 6:6:20, 6:6:21 та 6:6:22 застосовуються відповідним чином. Якщо прокуратура продовжує вважати затримання необхідним, вона повинна невідкладно подати клопотання про попереднє виконання до слідчого судді (rechter-commissaris), а також клопотання, зазначене у третій частині, до суду.

1.

De voorwaardelijke beëindiging van de maatregel van plaatsing in een inrichting voor jeugdigen kan door de rechter die in eerste aanleg kennis heeft genomen van het misdrijf ter zake waarvan de maatregel is opgelegd, ambtshalve, of op vordering van het openbaar ministerie, worden verlengd. De rechter bepaalt de duur van de verlenging. Niet eerder dan twee maanden en niet later dan één maand voor het tijdstip waarop de voorwaardelijke beëindiging eindigt, kan het openbaar ministerie een vordering indienen tot verlenging van de maatregel. Artikel 6:6:11 is van overeenkomstige toepassing.

2.

De totale duur van de voorwaardelijke beëindiging van de maatregel bedraagt ten hoogste twee jaar. De termijn van de voorwaardelijke beëindiging loopt niet wanneer de veroordeelde zich langer dan een week onttrekt aan het toezicht.

3.

Tijdens de voorwaardelijke beëindiging van de maatregel kan de in het eerste lid bedoelde rechter ambtshalve, op vordering van het openbaar ministerie of op verzoek van de veroordeelde:

a.

bijzondere voorwaarden stellen die het gedrag van de veroordeelde betreffen;

b.

aan een andere instelling dan die welke daarmee tevoren was belast, de begeleiding van de veroordeelde opdragen;

c.

indien de veroordeelde zich niet heeft gedragen naar de aanwijzingen bedoeld in artikel 77t, eerste lid, onderdeel b, van het Wetboek van Strafrecht bevelen dat de veroordeelde tijdens de voorwaardelijke beëindiging wordt teruggeplaatst in een inrichting als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen, dan wel, indien de veroordeelde inmiddels de leeftijd van achttien jaar heeft bereikt, in een penitentiaire inrichting als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van de Penitentiaire beginselenwet dan wel een inrichting als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van de Beginselenwet verpleging ter beschikking gestelden.

4.

De rechter bepaalt de duur van een terugplaatsing als bedoeld in het derde lid, onderdeel c. Deze duur kan de duur van de voorwaardelijke beëindiging niet overschrijden en bedraagt ten hoogste een jaar. Bij herhaalde terugplaatsing kan de totale duur van de terugplaatsingen de maximale duur van een jaar niet overstijgen. Een terugplaatsing kan maximaal twee keer worden toegepast.

5.

Indien de rechter bijzondere voorwaarden stelt, als bedoeld in het derde lid, onderdeel a, is artikel 77z van het Wetboek van Strafrecht van overeenkomstige toepassing, met dien verstande dat de rechter de werking van de bijzondere voorwaarden kan beperken tot een in de beslissing te bepalen tijdsduur binnen de termijn waarmee de voorwaardelijke beëindiging wordt verlengd. Het slachtoffer, bedoeld in artikel 51e, tweede lid, wordt in de gelegenheid gesteld een verklaring af te leggen. De verklaring ziet uitsluitend op de voorwaarden die direct de belangen van het slachtoffer raken. De verklaring kan ook worden afgelegd door de personen, bedoeld in artikel 51e, derde, vierde, zevende en achtste lid.

6.

De rechter die voorwaarden heeft gesteld in het verband van een voorwaardelijk opgelegde maatregel plaatsing in een inrichting voor jeugdigen, kan op vordering van het openbaar ministerie, indien een gestelde voorwaarde niet wordt nageleefd of anderszins het belang van de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen zulks eist, alsnog de tenuitvoerlegging van de maatregel bevelen.

7.

Indien ten aanzien van de veroordeelde een rechterlijke machtiging op grond van de Wet zorg en dwang psychogeriatrische en verstandelijk gehandicapte cliënten of een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel of een zorgmachtiging op grond van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg is gegeven, eindigt de maatregel onvoorwaardelijk.

8.

De artikelen 6:3:15, 6:6:20, 6:6:21 en 6:6:22 zijn van overeenkomstige toepassing. Indien het openbaar ministerie de aanhouding noodzakelijk blijft vinden, dient het onverwijld een vordering tot voorlopige tenuitvoerlegging in bij de rechter-commissaris en een vordering als bedoeld in het derde lid, bij de rechter.