Законодавство Нідерландів

Стаття 13

чинна

Рішення, що містять грошове стягнення · Визнання та виконання іноземних рішень, що містять грошове стягнення

Закон про взаємне визнання штрафів і конфіскацій · Глава II · Розділ 1 · Редакція діє з 2011-08-01

Оригінал
1.

Прокурор відмовляє у визнанні та виконанні рішення, що містить грошову санкцію, якщо:

a.

грошова санкція була накладена у зв'язку з фактом, щодо якого стосовно особи, на яку було накладено грошову санкцію:

1°.

вже ухвалено остаточне рішення нідерландським судом;

2°.

іншим судом вже було призначено покарання, яке було виконане;

b.

за винятком положень, передбачених у другому абзаці, діяння, за яке накладено грошове стягнення, якби воно було вчинене в Нідерландах, не було б караним згідно з нідерландським правом;

c.

щодо факту, за який було накладено грошове стягнення, за нідерландським правом могла бути здійснена юрисдикція, і право на виконання грошового стягнення за нідерландським правом було б таким, що спливло (verjaard).

d.

виконання рішення, що містить грошове стягнення, є несумісним з імунітетом, який діє згідно з нідерландським правом;

e.

особа, яка вчинила діяння, на момент його вчинення ще не досягла дванадцятирічного віку;

f.

сертифікат не було подано, він є неповним або очевидно не відповідає рішенню, і не було виконано вимогу, передбачену статтею 7, частиною другою.

2.

Виконання рішення не відмовляється на підставі пункту 1, підпункту b, якщо діяння, за яке накладено грошове стягнення, зазначене у переліку діянь та видів діянь, встановленому загальним розпорядженням адміністрації (algemene maatregel van bestuur), або підпадає під нього.

3.

Виконання рішення, що містить грошове стягнення, не відмовляється на підставі пункту першого, підпункту c, доки компетентному органу держави-видавця не було надано можливість надати інформацію з цього приводу.

1.

De officier van justitie weigert de erkenning en tenuitvoerlegging van de beslissing, houdende een geldelijke sanctie, indien:

a.

de geldelijke sanctie is opgelegd naar aanleiding van een feit waarover ten aanzien van degene aan wie de geldelijke sanctie is opgelegd:

1°.

door de Nederlandse rechter reeds onherroepelijk is beslist;

2°.

door een andere rechter reeds een straf is opgelegd welke ten uitvoer is gelegd;

b.

behoudens het bepaalde in het tweede lid, het feit waarvoor de geldelijke sanctie is opgelegd, indien het in Nederland was begaan, naar Nederlands recht niet strafbaar zou zijn;

c.

over het feit waarvoor de geldelijke sanctie is opgelegd naar Nederlands recht rechtsmacht kon worden uitgeoefend en het recht tot uitvoering van de geldelijke sanctie naar Nederlands recht zou zijn verjaard;

d.

de tenuitvoerlegging van de beslissing, houdende de geldelijke sanctie, onverenigbaar is met een naar Nederlands recht geldende immuniteit;

e.

de veroordeelde ten tijde van het begaan van het feit de leeftijd van twaalf jaren nog niet had bereikt;

f.

het certificaat niet is overgelegd, onvolledig is of kennelijk niet in overeenstemming is met de beslissing en niet aan het verzoek, bedoeld in artikel 7, tweede lid, is voldaan.

2.

De tenuitvoerlegging van een beslissing wordt niet geweigerd op grond van het eerste lid, onderdeel b, indien het feit waarvoor de geldelijke sanctie is opgelegd, is vermeld op of valt onder de bij algemene maatregel van bestuur vastgestelde lijst met feiten en soorten van feiten.

3.

De tenuitvoerlegging van de beslissing houdende een geldelijke sanctie wordt niet geweigerd op grond van het eerste lid, onderdeel c, dan nadat de bevoegde autoriteit van de uitvaardigende lidstaat in de gelegenheid is gesteld hieromtrent inlichtingen te verschaffen.