Законодавство Нідерландів

Стаття 6

чинна

Загальні положення

Закон про мінімальну зарплату та відпускні (WML) · Глава I · Редакція діє з 2020-07-30

Оригінал
1.

Для цілей застосування положень, встановлених цим Законом або на його підставі, під заробітною платою розуміються грошові доходи, що випливають із трудових відносин (dienstbetrekking), за винятком:

a.

відпускні виплати;

b.

виплати прибутку;

c.

виплати за особливих обставин;

d.

виплати за вимогами щодо отримання однієї або декількох виплат через певний час або за певної умови;

e.

відшкодування, наскільки вони можуть вважатися такими, що спрямовані на покриття необхідних витрат, які працівник має здійснити у зв'язку зі своїми трудовими відносинами, до яких у будь-якому разі включаються витрати на проїзд, проживання або харчування, які працівник має здійснити у зв'язку зі своїми трудовими відносинами, зокрема у зв'язку з виконанням роботи в іншій країні, ніж та, де працівник зазвичай виконує роботу або перебуває;

f.

вихідна допомога (transitievergoeding), як зазначено у статті 673 Книги 7 Цивільного кодексу (Burgerlijk Wetboek);

g.

виплати згідно зі схемою заощаджень із заробітної плати (spaarloonregeling), як зазначено в пункті 1 статті 32 Закону про податок із заробітної плати 1964 року;

h.

виплати наприкінці року;

i.

внесок роботодавця у страхову премію на страхування на випадок хвороби особи, зазначеної у пункті «а» частини другої статті 2 Закону про медичне страхування (Zorgverzekeringswet).

2.

Загальнодержавним нормативно-правовим актом можуть бути встановлені інші винятки, ніж ті, що зазначені в першому пункті.

3.

Наш Міністр може встановлювати правила, згідно з якими оцінюється, які доходи мають розглядатися як виплати або компенсації, зазначені у пункті першому, підпункти від b до h включно.

4.

Якщо з умов праці та обставин, що застосовуються до трудових відносин працівника, який тимчасово виконує роботу в іншій країні, ніж та, де він зазвичай виконує роботу або проживає, не вбачається, чи є складові частини відшкодування такими, що спрямовані на покриття необхідних витрат, які цей працівник має здійснити у зв’язку з виконанням роботи в іншій країні, ніж та, де він зазвичай виконує роботу або проживає, і якщо так, то які саме, повне відшкодування розглядається як відшкодування у розумінні пункту «е» частини першої. Загальним адміністративним актом можуть бути встановлені правила щодо способу деталізації складових частин відшкодування.

1.

Voor de toepassing van het bij of krachtens deze wet bepaalde worden onder loon verstaan de geldelijke inkomsten uit hoofde van de dienstbetrekking, met uitzondering van:

a.

vakantiebijslagen;

b.

winstuitkeringen;

c.

uitkeringen bij bijzondere gelegenheden;

d.

uitkeringen ingevolge aanspraken om na verloop van tijd of onder een voorwaarde één of meer uitkeringen te ontvangen;

e.

vergoedingen voor zover zij geacht kunnen worden te strekken tot bestrijding van noodzakelijke kosten, die de werknemer in verband met zijn dienstbetrekking heeft te maken, waaronder in ieder geval worden begrepen kosten voor reizen, huisvesting of voeding, die de werknemer in verband met zijn dienstbetrekking heeft te maken, ook in verband met het verrichten van arbeid in een ander land dan waar de werknemer gewoonlijk arbeid verricht of verblijft;

f.

een transitievergoeding als bedoeld in artikel 673 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek;

g.

uitkeringen ingevolge een spaarloonregeling als bedoeld in artikel 32, eerste lid, van de Wet op de loonbelasting 1964;

h.

eindejaarsuitkeringen;

i.

een werkgeversbijdrage in de premie voor de ziektekostenverzekering van een persoon, bedoeld in artikel 2, tweede lid, onderdeel a, van de Zorgverzekeringswet.

2.

Bij algemene maatregel van bestuur kunnen andere uitzonderingen dan de in het eerste lid genoemde worden gesteld.

3.

Onze Minister kan regelen stellen naar welke wordt beoordeeld welke inkomsten moeten worden aangemerkt als uitkeringen of vergoedingen als bedoeld in het eerste lid, onder b tot en met h.

4.

Indien niet blijkt uit de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden die van toepassing zijn op de dienstbetrekking van een werknemer die tijdelijk arbeid verricht in een ander land dan waar hij gewoonlijk arbeid verricht of verblijft of, en zo ja welke, onderdelen van een vergoeding strekken tot bestrijding van noodzakelijke kosten, die deze werknemer heeft te maken in verband met het verrichten van arbeid in een ander land dan waar hij gewoonlijk arbeid verricht of verblijft, wordt de volledige vergoeding aangemerkt als vergoeding in de zin van het eerste lid, onderdeel e. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld omtrent de wijze waarop onderdelen van een vergoeding worden gespecificeerd.