Стаття 25
чиннаКОМПЕТЕНЦІЯ
1. Якщо сторони, незалежно від їхнього місця проживання, визначили суд або суди держави-члена для розгляду спорів, що виникли або можуть виникнути у зв’язку з певними правовідносинами, цей суд або суди цієї держави-члена є компетентними, якщо тільки угода не є нікчемною щодо її матеріальної дійсності згідно з правом цієї держави-члена. Ця компетенція є виключною, якщо сторони не домовилися про інше. Угода про визначення компетентного суду укладається:
а) або шляхом укладення письмового договору, або шляхом укладення письмово підтвердженого усного договору;
b) або у формі, яка допускається практикою, що стала звичною у відносинах між сторонами;
c) або, у міжнародній торгівлі, у формі, що відповідає звичаю, про який сторони знають або повинні були знати і який є загальновідомим у міжнародній торгівлі та, як правило, дотримується сторонами таких договорів у відповідній галузі торгівлі.
2. Як «письмова форма» також розглядається будь-яке електронне повідомлення, за допомогою якого договір фіксується у спосіб, що забезпечує його тривале зберігання.
3. Суд або суди держави-члена, яким в акті про заснування трасту надано юрисдикцію, мають виключну компетенцію розглядати позови проти засновника, довірчого власника (trustee) або бенефіціара трасту, якщо йдеться про правовідносини між цими особами або про їхні права чи обов’язки в межах трасту.
4. Угоди про визначення компетентного суду та аналогічні положення в актах про заснування трасту (trust) не мають юридичних наслідків, якщо вони суперечать статтям 15, 19 або 23, або якщо суди, на чию компетенцію здійснюється посягання, є виключно компетентними згідно зі статтею 24.
5. Застереження про визначення компетентного суду, що є частиною договору, розглядається як застереження, відокремлене від інших положень договору.
Дійсність застереження про визначення компетентного суду не може бути оскаржена на підставі того самого факту, що договір не є дійсним.
1. Indien de partijen, ongeacht hun woonplaats, een gerecht of de gerechten van een lidstaat hebben aangewezen voor de kennisneming van geschillen die naar aanleiding van een bepaalde rechtsbetrekking zijn ontstaan of zullen ontstaan, is dit gerecht of zijn de gerechten van die lidstaat bevoegd, tenzij de overeenkomst krachtens het recht van die lidstaat nietig is wat haar materiële geldigheid betreft. Deze bevoegdheid is exclusief, tenzij de partijen anders zijn overeengekomen. De overeenkomst tot aanwijzing van een bevoegd gerecht wordt gesloten:
a) hetzij bij een schriftelijke overeenkomst of bij een schriftelijk bevestigde mondelinge overeenkomst;
b) hetzij in een vorm die wordt toegelaten door de handelwijzen die tussen de partijen gebruikelijk zijn geworden;
c) hetzij, in de internationale handel, in een vorm die overeenstemt met een gewoonte waarvan de partijen op de hoogte zijn of hadden behoren te zijn en die in de internationale handel algemeen bekend is en door partijen bij dergelijke overeenkomsten in de betrokken handelsbranche doorgaans in acht wordt genomen.
2. Als „schriftelijk” wordt tevens elke elektronische mededeling aangemerkt, waardoor de overeenkomst duurzaam geregistreerd wordt.
3. Het gerecht of de gerechten van een lidstaat waaraan in de akte tot oprichting van een trust bevoegdheid is toegekend, is of zijn bij uitsluiting bevoegd kennis te nemen van een vordering tegen een oprichter, een trustee of een begunstigde van een trust, als het gaat om de betrekkingen tussen die personen of om hun rechten of verplichtingen in het kader van de trust.
4. Overeenkomsten tot aanwijzing van een bevoegd gerecht en soortgelijke bedingen in akten tot oprichting van een trust hebben geen rechtsgevolg indien zij strijdig zijn met de artikelen 15, 19 of 23, of indien de gerechten op welker bevoegdheid inbreuk wordt gemaakt, krachtens artikel 24 bij uitsluiting bevoegd zijn.
5. Een beding tot aanwijzing van een bevoegd gerecht dat deel uitmaakt van een overeenkomst, wordt aangemerkt als een beding dat los staat van de overige bepalingen van de overeenkomst.
De geldigheid van het beding tot aanwijzing van een bevoegd gerecht kan niet worden bestreden op grond van het enkele feit dat de overeenkomst niet geldig is.