Стаття 205
чиннаПозовне провадження у першій інстанції · Докази · § Заходи із забезпечення доказів
Для накладення консерваторного арешту (conservatoir beslag) з метою захисту доказів потрібен дозвіл судді з накладення тимчасових заходів (voorzieningenrechter) суду, у межах територіальної юрисдикції якого знаходяться один або декілька об’єктів даних або речей, на які накладається арешт, або у межах територіальної юрисдикції якого має місце проживання протилежна сторона або особа, у якої накладається арешт. Суддя з накладення тимчасових заходів здійснює сумарну оцінку того, чи дотримано умов, зазначених у пункті першому статті 194, та чи відсутня будь-яка з підстав, зазначених у пункті другому статті 196. Приписи щодо засобів забезпечення збереження свого права застосовуються за аналогією, за винятком пункту третього статті 709.
Дозвіл запитується шляхом подання заяви (verzoekschrift), у якій зазначається:
точний опис даних або речей, щодо яких подається заява про накладення арешту, та місце їх знаходження;
правове відношення заявника, що лежить в основі накладення арешту;
прізвище, ім’я та місце проживання протилежної сторони, а також третьої особи, якщо арешт накладається на майно, що перебуває не у протилежної сторони, а у третьої особи;
інтерес у накладенні арешту, а також факти та обставини, на підставі яких існує обґрунтоване побоювання щодо приховування або втрати даних чи майна, на які має бути накладено арешт;
характер і розмір заявленої позовної вимоги або такої, що має бути заявлена, чи поданої заяви (verzoek) або такої, що має бути подана;
прізвище, ім’я та статус експерта, який може надавати допомогу судовому виконавцю під час накладення арешту, якщо дані, на які накладається арешт, включають дані, що зберігаються в електронному вигляді.
За заявою протилежна сторона, третя особа, у якої накладається арешт, якщо вона не є протилежною стороною, та інші зацікавлені особи не заслуховуються, якщо суддя, який розглядає справу в порядку спрощеного провадження (voorzieningenrechter), не вирішить інакше. Перше речення не застосовується, якщо запитується дозвіл на накладення арешту в установі, зазначеній у пункті «а» статті 212a Закону про банкрутство (Faillissementswet), і арешт не стосується виключно речей.
Якщо на момент надання дозволу провадження ще не було розпочато, дозвіл надається за умови, що протягом строку, визначеного суддею з розгляду заяв у порядку спрощеного провадження (voorzieningenrechter), буде пред’явлено позов у справі по суті. У разі перевищення цього строку арешт втрачає чинність. Суддя з розгляду заяв у порядку спрощеного провадження може, без шкоди для положень пункту третього статті 64, дозволити судовому виконавцю накласти арешт у будь-які дні та години. Під час надання дозволу суддя з розгляду заяв у порядку спрощеного провадження може також встановити додаткові умови, надати вказівки, які він вважає доцільними, та визначити, що протягом встановленого ним строку має бути сплачено аванс на покриття витрат, пов’язаних із накладенням арешту.
Дозвіл на накладення арешту не надається, якщо не забезпечено захист конфіденційних даних або речей.
Проти дозволу, наданого на підставі цієї статті, оскарження у вищій інстанції не допускається.
Voor het leggen van conservatoir beslag tot bescherming van bewijs is verlof vereist van de voorzieningenrechter van de rechtbank binnen wiens rechtsgebied zich een of meer van de in beslag te nemen gegevens of zaken bevinden of binnen wiens rechtsgebied de wederpartij of degene onder wie het beslag wordt gelegd, woonplaats heeft. De voorzieningenrechter beoordeelt summierlijk of is voldaan aan de voorwaarden als bedoeld in artikel 194, eerste lid, en of zich geen van de gronden bedoeld in artikel 196, tweede lid, voordoet. De voorschriften over middelen tot bewaring van zijn recht zijn van overeenkomstige toepassing, met uitzondering van artikel 709, derde lid.
Het verlof wordt verzocht bij een verzoekschrift waarin wordt vermeld:
een nauwkeurige omschrijving van de gegevens of zaken waarvan inbeslagneming wordt verzocht en de plaats waar deze zich bevinden;
de rechtsbetrekking van de verzoeker die aan de beslaglegging ten grondslag ligt;
de naam en woonplaats van de wederpartij en van de derde als onder een ander dan de wederpartij beslag wordt gelegd;
het belang bij de beslaglegging en de feiten en omstandigheden op grond waarvan gegronde vrees voor verduistering of verlies van de in beslag te nemen gegevens of zaken bestaat;
de aard en het beloop van de ingestelde of nog in te stellen vordering of het ingediende of nog in te dienen verzoek;
de naam en hoedanigheid van de deskundige die de deurwaarder kan doen bijstaan bij de beslaglegging als onder de in beslag te nemen gegevens elektronisch opgeslagen gegevens vallen.
Op het verzoek worden de wederpartij, de derde als onder een ander dan de wederpartij beslag wordt gelegd, en andere belanghebbenden niet gehoord, tenzij de voorzieningenrechter anders beslist. De eerste volzin is niet van toepassing wanneer verlof tot het leggen van beslag wordt verzocht onder een instelling als bedoeld in artikel 212a, onder a, van de Faillissementswet en het beslag niet uitsluitend op zaken betrekking heeft.
Als op het tijdstip van het verlof een procedure nog niet aanhangig is gemaakt, wordt het verlof verleend onder de voorwaarde dat binnen een door de voorzieningenrechter te bepalen termijn een eis in de hoofdzaak wordt ingesteld. Bij overschrijding van deze termijn vervalt het beslag. De voorzieningenrechter kan onverminderd artikel 64, derde lid, de deurwaarder toestaan het beslag te leggen op alle dagen en uren. Bij het verlof kan de voorzieningenrechter ook nadere voorwaarden stellen, aanwijzingen geven die hij geraden acht en bepalen dat binnen een door hem te bepalen termijn een voorschot voor de kosten van de beslaglegging moet worden voldaan.
Verlof tot het leggen van beslag wordt niet verleend als de bescherming van vertrouwelijke gegevens of zaken niet is gewaarborgd.
Tegen een op grond van dit artikel gegeven verlof is geen hogere voorziening toegelaten.