Законодавство Нідерландів

Стаття 8

чинна

Загальні положення · Юрисдикція нідерландського суду

Цивільний процесуальний кодекс (Rv) — Книга 1 · Книга 1 · Титул 1 · Розділ 1 · Редакція діє з 2005-10-15

Оригінал
1.

Нідерландський суд має юрисдикцію, якщо сторони стосовно певних правовідносин, що перебувають у їхньому вільному розпорядженні, за угодою визначили нідерландського суддю або нідерландський суд для розгляду спорів, які виникли або виникнуть у зв’язку з цими правовідносинами, за винятком випадків, коли для цього відсутній розумний інтерес.

2.

Нідерландський суд не має юрисдикції, якщо сторони стосовно певних правовідносин, що перебувають у їхньому вільному розпорядженні, шляхом укладення угоди визначили виключну компетенцію суду або судів іноземної держави щодо розгляду спорів, які виникли або можуть виникнути у зв'язку з такими правовідносинами.

3.

Угода, як зазначено у другому абзаці, не обмежує юрисдикцію нідерландського суду (de rechtbank), якщо справа стосується індивідуального трудового договору або договору, зазначеного у пункті «d» статті 6.

4.

Третій абзац не застосовується, якщо:

a.

угода, зазначена у другому абзаці, була укладена після виникнення спору, або

b.

працівник або сторона, яка діє не у зв'язку зі здійсненням професійної чи підприємницької діяльності, посилається на договір з метою звернення до суду іноземної держави.

5.

Правочин, зазначений у першому або другому абзаці, підтверджується письмовим документом. Для цього достатньо письмового документа, що містить таке застереження або посилається на загальні умови, які містять таке застереження, за умови, що цей письмовий документ був прямо або мовчазно прийнятий іншою стороною або від її імені.

6.

Угода, як зазначено в першому або другому абзаці, повинна розглядатися та оцінюватися як окрема угода. Призначений суд є компетентним розглядати питання щодо юридичної сили основного договору, частиною якого є угода, зазначена в першому або другому абзаці, або якого вона стосується.

1.

De Nederlandse rechter heeft rechtsmacht indien partijen met betrekking tot een bepaalde rechtsbetrekking die tot hun vrije bepaling staat, bij overeenkomst een Nederlandse rechter of de Nederlandse rechter hebben aangewezen voor de kennisneming van geschillen welke naar aanleiding van die rechtsbetrekking zijn ontstaan of zullen ontstaan, tenzij daarvoor geen redelijk belang aanwezig is.

2.

De Nederlandse rechter heeft geen rechtsmacht indien partijen met betrekking tot een bepaalde rechtsbetrekking die tot hun vrije bepaling staat, bij overeenkomst een rechter of de rechter van een vreemde staat bij uitsluiting hebben aangewezen voor de kennisneming van geschillen welke naar aanleiding van die rechtsbetrekking zijn ontstaan of zullen ontstaan.

3.

Een overeenkomst als bedoeld in het tweede lid laat de rechtsmacht van de Nederlandse rechter onverlet indien de zaak een individuele arbeidsovereenkomst betreft of een overeenkomst als bedoeld in artikel 6, onder d.

4.

Het derde lid vindt geen toepassing indien:

a.

de in het tweede lid bedoelde overeenkomst is aangegaan na het ontstaan van het geschil, of

b.

de werknemer, of de partij die niet handelt in de uitoefening van een beroep of bedrijf, zich op de overeenkomst beroept om zich tot de rechter van een vreemde staat te wenden.

5.

Een overeenkomst als bedoeld in het eerste of het tweede lid wordt bewezen door een geschrift. Daarvoor is voldoende een geschrift dat een dergelijk beding bevat of dat verwijst naar algemene voorwaarden die een dergelijk beding bevatten, mits dat geschrift door of namens de wederpartij uitdrukkelijk of stilzwijgend is aanvaard.

6.

Een overeenkomst als bedoeld in het eerste of het tweede lid dient als een afzonderlijke overeenkomst te worden beschouwd en beoordeeld. De aangewezen rechter is bevoegd te oordelen over de rechtsgeldigheid van de hoofdovereenkomst waarvan een overeenkomst als bedoeld in het eerste of het tweede lid deel uitmaakt of waarop zij betrekking heeft.