Article 8
in forceGeneral provisions · Jurisdiction of the Dutch court
The Dutch court has jurisdiction if the parties, in respect of a particular legal relationship which is at their free disposal, have by agreement designated a Dutch court or the Dutch court to hear disputes which have arisen or may arise in connection with that legal relationship, unless there is no reasonable interest in doing so.
The Dutch court has no jurisdiction if the parties, with respect to a particular legal relationship which is at their free disposal, have by agreement designated a court or the courts of a foreign state to have exclusive jurisdiction to hear disputes which have arisen or may arise in connection with that legal relationship.
An agreement as referred to in the second paragraph shall not affect the jurisdiction of the Dutch court if the case concerns an individual employment contract or an agreement as referred to in Article 6, under (d).
The third paragraph shall not apply if:
the agreement referred to in the second paragraph was entered into after the dispute arose, or
the employee, or the party not acting in the exercise of a profession or business, invokes the agreement to apply to the court of a foreign state.
An agreement as referred to in paragraph 1 or 2 shall be evidenced by a writing. For this purpose, a writing containing such a clause or referring to general terms and conditions containing such a clause shall be sufficient, provided that such writing has been expressly or tacitly accepted by or on behalf of the other party.
An agreement as referred to in the first or second paragraph shall be considered and assessed as a separate agreement. The designated court has jurisdiction to rule on the legal validity of the main agreement of which an agreement as referred to in the first or second paragraph forms a part or to which it relates.
De Nederlandse rechter heeft rechtsmacht indien partijen met betrekking tot een bepaalde rechtsbetrekking die tot hun vrije bepaling staat, bij overeenkomst een Nederlandse rechter of de Nederlandse rechter hebben aangewezen voor de kennisneming van geschillen welke naar aanleiding van die rechtsbetrekking zijn ontstaan of zullen ontstaan, tenzij daarvoor geen redelijk belang aanwezig is.
De Nederlandse rechter heeft geen rechtsmacht indien partijen met betrekking tot een bepaalde rechtsbetrekking die tot hun vrije bepaling staat, bij overeenkomst een rechter of de rechter van een vreemde staat bij uitsluiting hebben aangewezen voor de kennisneming van geschillen welke naar aanleiding van die rechtsbetrekking zijn ontstaan of zullen ontstaan.
Een overeenkomst als bedoeld in het tweede lid laat de rechtsmacht van de Nederlandse rechter onverlet indien de zaak een individuele arbeidsovereenkomst betreft of een overeenkomst als bedoeld in artikel 6, onder d.
Het derde lid vindt geen toepassing indien:
de in het tweede lid bedoelde overeenkomst is aangegaan na het ontstaan van het geschil, of
de werknemer, of de partij die niet handelt in de uitoefening van een beroep of bedrijf, zich op de overeenkomst beroept om zich tot de rechter van een vreemde staat te wenden.
Een overeenkomst als bedoeld in het eerste of het tweede lid wordt bewezen door een geschrift. Daarvoor is voldoende een geschrift dat een dergelijk beding bevat of dat verwijst naar algemene voorwaarden die een dergelijk beding bevatten, mits dat geschrift door of namens de wederpartij uitdrukkelijk of stilzwijgend is aanvaard.
Een overeenkomst als bedoeld in het eerste of het tweede lid dient als een afzonderlijke overeenkomst te worden beschouwd en beoordeeld. De aangewezen rechter is bevoegd te oordelen over de rechtsgeldigheid van de hoofdovereenkomst waarvan een overeenkomst als bedoeld in het eerste of het tweede lid deel uitmaakt of waarop zij betrekking heeft.