Стаття 8
чиннаЄВРОПЕЙСЬКА БЛАКИТНА КАРТА: ПРОЦЕДУРА ТА ПРОЗОРІСТЬ
1. Держави-члени відхиляють заяву на отримання європейської блакитної карти, якщо заявник не відповідає умовам, сформульованим у статті 5, або якщо подані документи були отримані шахрайським шляхом, чи були підроблені або змінені.
2. Перш ніж ухвалити рішення щодо заяви про видачу європейської блакитної карти, а також під час розгляду питання про надання дозволу або його продовження на підставі статті 12, частин 1 та 2, протягом перших двох років легальної роботи власника європейської блакитної карти, держави-члени можуть дослідити ситуацію на своєму ринку праці та застосувати свої національні процедури, що стосуються умов заповнення вакансії.
Держави-члени можуть перевірити, чи не може відповідна вакансія бути заповнена національним працівником або працівником зі Спільноти, громадянином третьої країни, який на законних підставах проживає у відповідній державі-члені та вже є частиною ринку праці на підставі права Спільноти або національного права, або довгостроковим резидентом, який бажає переїхати до цієї держави-члена з метою зайняття висококваліфікованої посади відповідно до глави III Директиви 2003/109/ЄС.
3. Заява на отримання європейської блакитної карти може бути також визнана неприйнятною на підставі статті 6.
4. Держави-члени можуть відхилити заяву на отримання європейської блакитної карти з огляду на політику етичного найму в секторах, у країнах походження, які потерпають від нестачі робочої сили.
5. Держави-члени можуть відхилити заяву на отримання європейської блакитної карти, якщо стосовно роботодавця згідно з національним правом було застосовано санкцію за незадекларовану працю та/або нелегальне працевлаштування.
1. De lidstaten wijzen een aanvraag voor een Europese blauwe kaart af indien de aanvrager niet voldoet aan de voorwaarden die zijn geformuleerd in artikel 5 of indien de overgelegde documenten op frauduleuze wijze zijn verkregen, dan wel vervalst of veranderd zijn.
2. Alvorens een beslissing over een aanvraag voor een Europese blauwe kaart te nemen, en wanneer zij op grond van artikel 12, leden 1 en 2, een toestemming of verlenging in overweging nemen gedurende de eerste twee jaar van legaal werk door de houder van een Europese blauwe kaart, kunnen de lidstaten de situatie op hun arbeidsmarkt onderzoeken en hun nationale procedures betreffende de voorwaarden voor het vervullen van een vacature toepassen.
De lidstaten kunnen nagaan of de betrokken vacature niet zou kunnen worden vervuld door een nationale of communautaire arbeidskracht, door een onderdaan van een derde land die legaal in de bewuste lidstaat verblijft en daar reeds deel uitmaakt van de arbeidsmarkt op grond van het communautaire of nationale recht, dan wel door een langdurig ingezetene die zich naar die lidstaat wenst te begeven met het oog op een hoog gekwalificeerde baan in overeenstemming met hoofdstuk III van Richtlijn 2003/109/EG.
3. Een aanvraag voor een Europese blauwe kaart kan tevens onontvankelijk worden geacht op grond van artikel 6.
4. De lidstaten kunnen een aanvraag voor een Europese blauwe kaart afwijzen met het oog op een ethisch wervingsbeleid in sectoren, in de landen van oorsprong, die te kampen hebben met een tekort aan arbeidskrachten.
5. De lidstaten mogen een aanvraag voor een Europese blauwe kaart afwijzen indien tegen de werkgever naar nationaal recht een sanctie is uitgesproken voor zwartwerk en/of illegale tewerkstelling.