Стаття 358
чиннаПроцедура реструктуризації боргів фізичних осіб (Schuldsaneringsregeling natuurlijke personen) · Строк та припинення застосування процедури реструктуризації боргів (schuldsaneringsregeling)
Внаслідок припинення застосування процедури реструктуризації боргів на підставі частини другої статті 356, вимога, щодо якої діє процедура реструктуризації боргів, у тій частині, в якій вона залишилася незадоволеною, більше не підлягає примусовому виконанню, незалежно від того, чи заявив кредитор свої вимоги у процедурі реструктуризації боргів, і незалежно від того, чи була вимога перевірена.
Частина перша не застосовується, якщо суд у рішенні, зазначеному в статті 354, встановив, що боржник винно порушив зобов'язання, і суд при цьому не застосував частину другу статті 354.
Частина перша також застосовується до боргів маси, зазначених у пункті b частини першої статті 15d, тією мірою, якою вони не можуть бути погашені за рахунок маси процедури реструктуризації боргів.
Без шкоди для пункту «c» частини другої статті 288, у разі припинення процедури реструктуризації боргів (schuldsaneringsregeling) частина перша не застосовується щодо вимог, які випливають із обвинувального вироку у кримінальній справі, що набрав законної сили.
до сплати штрафу, передбаченого пунктом 4 частини першої статті 9 Кримінального кодексу,
до сплати грошової суми з метою вилучення неправомірно одержаної вигоди, як це передбачено статтею 36e Кримінального кодексу,
до сплати грошової суми на користь потерпілого, як передбачено статтею 36f Кримінального кодексу, або
до сплати відшкодування шкоди потерпілій стороні, зазначеній у статті 51a Кримінального процесуального кодексу.
До вимоги за цією частиною прирівнюється вимога, що випливає з судового рішення про присудження до сплати відшкодування шкоди, що набрало законної сили, яке встановлено цивільним судом після того, як кримінальний суд, що розглядав справу про злочин або проступок, встановив, що вимога про сплату відшкодування шкоди або її частина може бути пред'явлена лише до цивільного суду.
Частина перша не застосовується щодо вимоги, забезпеченням якої є іпотека, встановлена на зареєстроване майно, в якому проживає боржник, якщо до відсотків за цією вимогою застосовується частина третя статті 303.
Частина перша не застосовується, якщо боржник помер під час застосування процедури реструктуризації боргів.
Door de beëindiging van de toepassing van de schuldsaneringsregeling op grond van artikel 356, tweede lid, is een vordering ten aanzien waarvan de schuldsaneringsregeling werkt, voorzover deze onvoldaan is gebleven, niet langer afdwingbaar, onverschillig of de schuldeiser al dan niet in de schuldsaneringsregeling is opgekomen en onverschillig of de vordering al dan niet is geverifieerd.
Het eerste lid is niet van toepassing indien de rechter in het vonnis bedoeld in artikel 354 heeft vastgesteld dat de schuldenaar toerekenbaar is tekortgeschoten en de rechter daarbij geen toepassing heeft gegeven aan het tweede lid van artikel 354.
Het eerste lid is tevens van toepassing op boedelschulden, bedoeld in artikel 15d, eerste lid, onder b, voor zover deze niet uit de boedel van de schuldsaneringsregeling voldaan kunnen worden.
Onverminderd artikel 288, tweede lid, onder c, is bij beëindiging van de schuldsaneringsregeling het eerste lid niet van toepassing ten aanzien van vorderingen die voortvloeien uit een in kracht van gewijsde gegane strafrechtelijke veroordeling
tot betaling van een geldboete als bedoeld in artikel 9, eerste lid, onder 4, van het Wetboek van Strafrecht,
tot betaling van een geldbedrag ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel als bedoeld in artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht,
tot betaling van een geldbedrag ten behoeve van het slachtoffer als bedoeld in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht, of
tot betaling van een schadevergoeding aan een benadeelde partij alsbedoeld in artikel 51a Wetboek van Strafvordering.
Met een vordering onder dit lid wordt gelijkgesteld een vordering die voortvloeit uit een in kracht van gewijsde gegane veroordeling tot betaling van schadevergoeding die is vastgesteld door de burgerlijke rechter nadat de strafrechter die over het misdrijf of de overtreding heeft geoordeeld, heeft vastgesteld dat de vordering tot betaling van schadevergoeding of een deel daarvan slechts bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht.
Het eerste lid is niet van toepassing ten aanzien van een vordering waarvoor een hypotheek tot zekerheid strekt, die is gevestigd op het registergoed waarin de schuldenaar woonachtig is, indien op de rente van deze vordering artikel 303, derde lid, van toepassing is.
Het eerste lid is niet van toepassing indien de schuldenaar tijdens de toepassing van de schuldsaneringsregeling is overleden.