Стаття 242
чиннаВідстрочка платежу (surseance van betaling) · Про надання відстрочки платежу (surseance van betaling) та її наслідки
Після надання відстрочки (surseance) вона може бути скасована судом за поданням судді-комісара (rechter-commissaris), за заявою керуючих (bewindvoerders), одного або кількох кредиторів, або також за власною ініціативою:
якщо боржник протягом дії відстрочки платежів допускає недобросовісність в управлінні майновою масою;
якщо він намагається завдати шкоди своїм кредиторам;
якщо він діє всупереч частині першій статті 228;
якщо він не виконує того, що покладено на нього в положеннях, встановлених судом під час надання відстрочки або пізніше, або того, що, на думку розпорядників майна, має бути вчинено ним в інтересах маси;
якщо, під час дії відстрочки, стан майнової маси виявляється таким, що збереження відстрочки більше не є доцільним, або перспектива того, що боржник з плином часу зможе задовольнити своїх кредиторів, виявляється відсутньою.
У випадках, зазначених у пунктах 1° та 5°, управителі зобов'язані подати заяву про скасування.
Заявник, боржник та управителі заслуховуються або належним чином викликаються. Виклик здійснюється секретарем суду на день, який визначається судом. Ухвала є мотивованою.
Якщо на підставі цієї статті відстрочка платежів скасовується, тією ж ухвалою може бути проголошено визнання боржника банкрутом. Якщо банкрутство не проголошено, то відстрочка платежів залишається чинною, доки ухвала суду не набере законної сили.
На відступ від частини четвертої, суд надає De Nederlandsche Bank N.V. можливість бути заслуханим перед винесенням рішення про визнання банкрутом материнської компанії з місцезнаходженням у Нідерландах страховика, зазначеного в частині першій статті 213abis.
Nadat de surseance is verleend, kan zij, op voordracht van de rechter-commissaris, op verzoek van de bewindvoerders, van één of meer der schuldeisers of ook ambtshalve door de rechtbank worden ingetrokken:
indien de schuldenaar zich, gedurende de loop der surseance, aan kwade trouw in het beheer van de boedel schuldig maakt;
indien hij zijn schuldeisers tracht te benadelen;
indien hij handelt in strijd met artikel 228, eerste lid;
indien hij nalaat te doen, wat in de bepalingen, door de rechtbank bij het verlenen der surseance of later gesteld, aan hem is opgelegd of wat naar het oordeel der bewindvoerders door hem in het belang des boedels moet worden gedaan;
indien, hangende de surseance, de staat des boedels zodanig blijkt te zijn, dat handhaving der surseance niet langer wenselijk is of het vooruitzicht, dat de schuldenaar na verloop van tijd zijn schuldeisers zal kunnen bevredigen, blijkt niet te bestaan.
In de gevallen, vermeld onder 1° en 5°, zijn de bewindvoerders verplicht de intrekking te vragen.
De verzoeker, de schuldenaar en de bewindvoerders worden gehoord of behoorlijk opgeroepen. De oproeping geschiedt door de griffier tegen een door de rechtbank te bepalen dag. De beschikking is met redenen omkleed.
Indien op grond van dit artikel de surseance wordt ingetrokken, kan bij dezelfde beschikking de faillietverklaring van de schuldenaar worden uitgesproken. Wordt het faillissement niet uitgesproken, dan blijft de surseance gehandhaafd tot de beschikking der rechtbank in kracht van gewijsde is gegaan.
In afwijking van het vierde lid stelt de rechtbank De Nederlandsche Bank N.V. in staat te worden gehoord alvorens de faillietverklaring uit te spreken van een moedermaatschappij met zetel in Nederland van een verzekeraar als bedoeld in artikel 213abis, eerste lid.