Стаття 4:147
чиннаВиди останніх волевиявлень · Виконавці заповіту
Виконавець заповіту (executeur) має право реалізовувати майно, яким він управляє, мірою того, наскільки це необхідно для виконання покладених на нього завдань щодо задоволення боргів спадщини та виконання покладених на нього зобов’язань.
Якщо спадкодавець не розпорядився інакше, виконавець заповіту щодо вибору майна, яке підлягає реалізації, та способу реалізації (tegeldemaking) настільки, наскільки це можливо, вступає в консультації зі спадкоємцями та, у разі наявності у спадкоємця заперечення проти запланованої реалізації, надає такому спадкоємцю можливість звернутися за рішенням до судді кантонального суду (kantonrechter).
Спадкодавець може визначити, що для реалізації майна виконавцю заповіту потрібна згода спадкоємців. Ця згода, однак, може бути замінена дозволом судді кантонального суду (kantonrechter).
Положення, встановлені в попередніх пунктах щодо спадкоємців, застосовуються також до осіб, на користь яких було відписано узуфрукт (vruchtgebruik) на спадщину або на частку в ній.
De executeur is bevoegd door hem beheerde goederen te gelde te maken, voor zover dit nodig is voor de tot zijn taak behorende voldoening van schulden der nalatenschap en de nakoming der hem opgelegde lasten.
Tenzij de erflater anders heeft beschikt, treedt de executeur omtrent de keuze van de te gelde te maken goederen en de wijze van tegeldemaking zoveel mogelijk in overleg met de erfgenamen en stelt hij, zo bij een erfgenaam bezwaar bestaat tegen een voorgenomen tegeldemaking, die erfgenaam in de gelegenheid de beslissing van de kantonrechter in te roepen.
De erflater kan bepalen dat de executeur voor de tegeldemaking van een goed de toestemming van de erfgenamen behoeft. Deze toestemming kan echter vervangen worden door een machtiging van de kantonrechter.
Het in de vorige leden ten aanzien van de erfgenamen bepaalde geldt mede ten aanzien van hen aan wie het vruchtgebruik van de nalatenschap of van een aandeel daarin is vermaakt.