Стаття 2.21
чиннаПЕРЕХІД, ЛІЦЕНЗІЯ ТА ІНШІ ПРАВА
На тих самих умовах, що й у статті 2.20, частині 2, власник торговельної марки на підставі свого виключного права може вимагати відшкодування будь-якої шкоди, якої він зазнав внаслідок використання, зазначеного у цій статті.
Суд, який визначає розмір відшкодування шкоди:
враховує всі відповідні аспекти, такі як негативні економічні наслідки, включаючи упущену вигоду, яких зазнала потерпіла сторона, неправомірну вигоду, отриману порушником, та, у відповідних випадках, інші елементи, ніж економічні фактори, зокрема моральну шкоду, якої зазнав власник торговельної марки внаслідок порушення; або
може, як альтернативу положенню, визначеному в пункті «а», у відповідних випадках визначити відшкодування збитків як фіксовану суму на основі таких елементів, як принаймні сума роялті або винагороди, яка підлягала б сплаті, якби порушник запитав дозвіл на використання торговельної марки.
Суд може, як спосіб відшкодування збитків, на вимогу власника торговельної марки наказати передати власнику торговельної марки товари, що порушують право на торговельну марку, а також, у відповідних випадках, матеріали та знаряддя, які переважно використовувалися при виробництві цих товарів. Суд може постановити, що передача здійснюється лише за умови виплати позивачем компенсації, розмір якої визначається судом.
Поряд із вимогою про відшкодування збитків або замість неї власник торговельної марки може подати позов про передачу прибутку, отриманого внаслідок використання, зазначеного у статті 2.20, частині 2, а також про надання звіту та обґрунтування щодо цього. Якщо суд дійде висновку, що таке використання не було здійснено недобросовісно або що обставини справи не дають підстав для такого рішення, він відхиляє позов.
Власник торговельної марки може пред’явити вимогу про відшкодування збитків або передачу прибутку від імені ліцензіата, без шкоди для повноважень, наданих останньому статтею 2.32, частинами 5 та 6.
Власник торговельної марки може вимагати розумну компенсацію від особи, яка в період між датою публікації заявки та датою реєстрації торговельної марки вчинила дії, зазначені у статті 2.20, частині 2, оскільки власник торговельної марки набув щодо них виключних прав.
Onder dezelfde voorwaarden als in artikel 2.20, lid 2, kan de merkhouder op grond van zijn uitsluitend recht schadevergoeding eisen voor elke schade, die hij door het in die bepaling bedoelde gebruik lijdt.
De rechter die de schadevergoeding vaststelt:
houdt rekening met alle passende aspecten, zoals de negatieve economische gevolgen, waaronder winstderving, die de benadeelde partij heeft ondervonden, de onrechtmatige winst die de inbreukmaker heeft genoten en, in passende gevallen, andere elementen dan economische factoren, onder meer de morele schade die de merkhouder door de inbreuk heeft geleden; of
kan, als alternatief voor het bepaalde onder a, in passende gevallen de schadevergoeding vaststellen als een forfaitair bedrag, op basis van elementen als ten minste het bedrag aan royalty’s of vergoedingen dat verschuldigd was geweest indien de inbreukmaker toestemming had gevraagd om het merk te gebruiken.
De rechter kan bij wijze van schadevergoeding op vordering van de merkhouder bevelen tot de afgifte aan de merkhouder, van de goederen die een inbreuk maken op een merkrecht, alsmede, in passende gevallen, van de materialen en werktuigen die voornamelijk bij de productie van die goederen zijn gebruikt. De rechter kan gelasten dat de afgifte niet plaatsvindt dan tegen een door hem vast te stellen, door de eiser te betalen vergoeding.
Naast of in plaats van een vordering tot schadevergoeding, kan de merkhouder een vordering instellen tot het afdragen van ten gevolge van het in artikel 2.20, lid 2, bedoelde gebruik genoten winst alsmede tot het afleggen van rekening en verantwoording dienaangaande. Indien de rechter van oordeel is dat dit gebruik niet te kwader trouw is of dat de omstandigheden van het geval tot zulk een veroordeling geen aanleiding geven, wijst hij de vordering af.
De merkhouder kan de vordering tot schadevergoeding of het afdragen van winst namens de licentiehouder instellen, onverminderd de aan deze laatste in artikel 2.32, lid 5 en 6, toegekende bevoegdheid.
De merkhouder kan een redelijke vergoeding vorderen van hem, die in het tijdvak gelegen tussen de datum van publicatie van de aanvraag en de datum van inschrijving van het merk, handelingen heeft verricht als vermeld in artikel 2.20, lid 2, voor zover de merkhouder daarvoor uitsluitende rechten heeft verkregen.