Article 2.21
in forceASSIGNMENT, LICENCE AND OTHER RIGHTS
Under the same conditions as in Article 2.20, paragraph 2, the trademark proprietor may, on the basis of his exclusive right, claim damages for any loss which he suffers as a result of the use referred to in that provision.
The court that determines the damages:
take into account all appropriate aspects, such as the negative economic consequences, including lost profits, which the injured party has suffered, any unfair profits made by the infringer and, where appropriate, elements other than economic factors, including the moral prejudice caused to the trademark proprietor by the infringement; or
may, as an alternative to the provisions under (a), in appropriate cases determine the damages as a lump sum, based on elements such as at least the amount of royalties or fees that would have been due if the infringer had requested authorisation to use the trademark.
Upon the claim of the trademark proprietor, the court may, by way of damages, order the surrender to the trademark proprietor of the goods that infringe a trademark right, as well as, in appropriate cases, the materials and implements that have been used primarily in the production of those goods. The court may order that the surrender shall not take place until a compensation to be determined by the court and to be paid by the claimant has been provided.
In addition to or instead of a claim for damages, the trademark proprietor may institute a claim for the surrender of profits enjoyed as a result of the use referred to in Article 2.20, paragraph 2, as well as for the rendering of an account and justification in that regard. If the court is of the opinion that this use is not in bad faith or that the circumstances of the case do not give rise to such an order, it shall dismiss the claim.
The trademark proprietor may institute a claim for damages or the surrender of profits on behalf of the licensee, without prejudice to the authority granted to the latter in Article 2.32, paragraphs 5 and 6.
The trademark proprietor may claim reasonable compensation from any person who, in the period between the date of publication of the application and the date of registration of the trademark, has performed acts as referred to in Article 2.20, paragraph 2, insofar as the trademark proprietor has obtained exclusive rights thereto.
Onder dezelfde voorwaarden als in artikel 2.20, lid 2, kan de merkhouder op grond van zijn uitsluitend recht schadevergoeding eisen voor elke schade, die hij door het in die bepaling bedoelde gebruik lijdt.
De rechter die de schadevergoeding vaststelt:
houdt rekening met alle passende aspecten, zoals de negatieve economische gevolgen, waaronder winstderving, die de benadeelde partij heeft ondervonden, de onrechtmatige winst die de inbreukmaker heeft genoten en, in passende gevallen, andere elementen dan economische factoren, onder meer de morele schade die de merkhouder door de inbreuk heeft geleden; of
kan, als alternatief voor het bepaalde onder a, in passende gevallen de schadevergoeding vaststellen als een forfaitair bedrag, op basis van elementen als ten minste het bedrag aan royalty’s of vergoedingen dat verschuldigd was geweest indien de inbreukmaker toestemming had gevraagd om het merk te gebruiken.
De rechter kan bij wijze van schadevergoeding op vordering van de merkhouder bevelen tot de afgifte aan de merkhouder, van de goederen die een inbreuk maken op een merkrecht, alsmede, in passende gevallen, van de materialen en werktuigen die voornamelijk bij de productie van die goederen zijn gebruikt. De rechter kan gelasten dat de afgifte niet plaatsvindt dan tegen een door hem vast te stellen, door de eiser te betalen vergoeding.
Naast of in plaats van een vordering tot schadevergoeding, kan de merkhouder een vordering instellen tot het afdragen van ten gevolge van het in artikel 2.20, lid 2, bedoelde gebruik genoten winst alsmede tot het afleggen van rekening en verantwoording dienaangaande. Indien de rechter van oordeel is dat dit gebruik niet te kwader trouw is of dat de omstandigheden van het geval tot zulk een veroordeling geen aanleiding geven, wijst hij de vordering af.
De merkhouder kan de vordering tot schadevergoeding of het afdragen van winst namens de licentiehouder instellen, onverminderd de aan deze laatste in artikel 2.32, lid 5 en 6, toegekende bevoegdheid.
De merkhouder kan een redelijke vergoeding vorderen van hem, die in het tijdvak gelegen tussen de datum van publicatie van de aanvraag en de datum van inschrijving van het merk, handelingen heeft verricht als vermeld in artikel 2.20, lid 2, voor zover de merkhouder daarvoor uitsluitende rechten heeft verkregen.