Стаття 52
чиннаПередача виконання судових рішень Нідерландів · Заяви, що подаються з Нідерландів
За винятком положень наступного абзацу, Наш Міністр приймає рішення щодо наслідків, які мають бути надані висновку, зазначеному у попередній статті, якнайшвидше після його отримання. При цьому, якщо заява про виконання або про перейняття нагляду може ґрунтуватися на міжнародному договорі, він дотримується положень цього договору.
Якщо висновок прокуратури стосується засудженої особи, яка перебуває в Нідерландах, якій призначено санкцію, що передбачає позбавлення волі, і яка не надала згоди на передачу виконання цієї санкції, то наш Міністр, у разі наміру дослухатися до цього висновку, перед прийняттям рішення письмово повідомляє засуджену особу про цей висновок. При цьому засудженій особі повідомляється, що вона протягом чотирнадцяти днів після отримання повідомлення може подати заперечення проти наміру нашого Міністра до суду, який у найвищій фактичній інстанції призначив санкцію, що передбачає позбавлення волі.
Якнайшвидше після отримання своєчасно поданої скарги суд, зазначений у попередньому абзаці, досліджує, чи може Наш Міністр, зваживши відповідні інтереси, дійти до запланованого рішення в межах розумного. Засуджений під час дослідження заслуховується або, принаймні, викликається. Якщо не встановлено, що засуджений вже має захисника, голова надає доручення правлінню ради з надання правової допомоги щодо призначення захисника.
Статті 21–26 та 29c Кримінально-процесуального кодексу застосовуються відповідним чином.
Про своє рішення суд письмово повідомляє Нашого Міністра та засуджену особу. Якщо суд визнає скаргу обґрунтованою, Наш Міністр не надає подальшого ходу рекомендації органу прокуратури щодо передачі виконання вироку.
Behoudens het bepaalde in het volgende lid beslist Onze Minister zo spoedig mogelijk na de ontvangst van een advies als bedoeld in het vorige artikel omtrent het daaraan te geven gevolg. Daarbij neemt hij, indien het verzoek tot tenuitvoerlegging of tot overname van toezicht op een verdrag kan worden gegrond, de bepalingen van dat verdrag in acht.
Indien het advies van het openbaar ministerie betrekking heeft op een veroordeelde die zich in Nederland bevindt, aan wie een tot vrijheidsbeneming strekkende sanctie is opgelegd en die niet heeft verklaard met de overdracht van de tenuitvoerlegging van die sanctie in te stemmen, dan laat Onze Minister, zo hij voornemens is gevolg te geven aan dit advies, alvorens een beslissing te nemen de veroordeelde schriftelijk van dit advies in kennis stellen. Daarbij wordt de veroordeelde medegedeeld, dat hij binnen veertien dagen na ontvangst van de kennisgeving tegen het voornemen van Onze Minister een bezwaarschrift kan indienen bij het gerecht, dat in hoogste feitelijke instantie de tot vrijheidsbeneming strekkende sanctie heeft opgelegd.
Zo spoedig mogelijk na ontvangst van een tijdig ingediend bezwaarschrift onderzoekt het in het vorige lid bedoelde gerecht of Onze Minister bij afweging van de betrokken belangen in redelijkheid tot de voorgenomen beslissing kan komen. De veroordeelde wordt bij het onderzoek gehoord, althans opgeroepen. Indien niet blijkt dat de veroordeelde reeds een raadsman heeft, geeft de voorzitter aan het bestuur van de raad voor rechtsbijstand last tot aanwijzing van een raadsman.
De artikelen 21–26 en 29c van het Wetboek van Strafvordering zijn van overeenkomstige toepassing.
Van zijn beslissing stelt het gerecht Onze Minister en de veroordeelde schriftelijk in kennis. Acht het gerecht het bezwaarschrift gegrond, dan geeft Onze Minister aan het advies van het openbaar ministerie tot overdracht van de tenuitvoerlegging geen gevolg.