Статья 52
действуетПередача исполнения судебных решений Нидерландов · Заявления, исходящие из Нидерландов
За исключением положений следующего абзаца, Наш Министр принимает решение относительно последствий, которые должны быть приданы заключению, упомянутому в предыдущей статье, в кратчайшие сроки после его получения. При этом, если ходатайство об исполнении или о принятии надзора может быть основано на договоре, он соблюдает положения этого договора.
Если заключение прокуратуры касается осужденного, находящегося в Нидерландах, которому назначена мера, связанная с лишением свободы, и который не выразил согласия на передачу исполнения этой меры, то Наш Министр, в случае намерения последовать данному заключению, до принятия решения в письменной форме уведомляет осужденного об этом заключении. При этом осужденному сообщается, что он вправе в течение четырнадцати дней после получения уведомления подать возражение против намерения Нашего Министра в суд, который в последней инстанции по существу дела назначил меру, связанную с лишением свободы.
Как можно скорее после получения своевременно поданного возражения суд, указанный в предыдущем абзаце, исследует, может ли Наш Министр при сопоставлении затрагиваемых интересов на разумных основаниях прийти к предполагаемому решению. Осужденный заслушивается при исследовании либо, по меньшей мере, вызывается в суд. Если не будет установлено, что осужденный уже имеет защитника, председатель дает поручение совету по юридической помощи о назначении защитника.
Статьи 21–26 и 29c Уголовно-процессуального кодекса применяются mutatis mutandis.
О своем решении суд письменно уведомляет Нашего Министра и осужденного. Если суд признает жалобу обоснованной, Наш Министр не дает хода рекомендации прокуратуры о передаче исполнения наказания.
Behoudens het bepaalde in het volgende lid beslist Onze Minister zo spoedig mogelijk na de ontvangst van een advies als bedoeld in het vorige artikel omtrent het daaraan te geven gevolg. Daarbij neemt hij, indien het verzoek tot tenuitvoerlegging of tot overname van toezicht op een verdrag kan worden gegrond, de bepalingen van dat verdrag in acht.
Indien het advies van het openbaar ministerie betrekking heeft op een veroordeelde die zich in Nederland bevindt, aan wie een tot vrijheidsbeneming strekkende sanctie is opgelegd en die niet heeft verklaard met de overdracht van de tenuitvoerlegging van die sanctie in te stemmen, dan laat Onze Minister, zo hij voornemens is gevolg te geven aan dit advies, alvorens een beslissing te nemen de veroordeelde schriftelijk van dit advies in kennis stellen. Daarbij wordt de veroordeelde medegedeeld, dat hij binnen veertien dagen na ontvangst van de kennisgeving tegen het voornemen van Onze Minister een bezwaarschrift kan indienen bij het gerecht, dat in hoogste feitelijke instantie de tot vrijheidsbeneming strekkende sanctie heeft opgelegd.
Zo spoedig mogelijk na ontvangst van een tijdig ingediend bezwaarschrift onderzoekt het in het vorige lid bedoelde gerecht of Onze Minister bij afweging van de betrokken belangen in redelijkheid tot de voorgenomen beslissing kan komen. De veroordeelde wordt bij het onderzoek gehoord, althans opgeroepen. Indien niet blijkt dat de veroordeelde reeds een raadsman heeft, geeft de voorzitter aan het bestuur van de raad voor rechtsbijstand last tot aanwijzing van een raadsman.
De artikelen 21–26 en 29c van het Wetboek van Strafvordering zijn van overeenkomstige toepassing.
Van zijn beslissing stelt het gerecht Onze Minister en de veroordeelde schriftelijk in kennis. Acht het gerecht het bezwaarschrift gegrond, dan geeft Onze Minister aan het advies van het openbaar ministerie tot overdracht van de tenuitvoerlegging geen gevolg.