Стаття 11
чиннаТимчасові заходи · Voorlopige aanhouding
Тримання під вартою може бути призначене на строк щонайбільше чотирнадцять днів. Воно може бути продовжене за клопотанням прокурора щоразу на строк щонайбільше тридцять днів до моменту, коли суд відповідно до статті 29, частини другої, ухвалить рішення щодо взяття під варту.
Засуджений, щодо якого було постановлено рішення про тримання під вартою, підлягає звільненню, за винятком випадків позбавлення волі на інших підставах:
як тільки це буде наказано судом (de rechtbank), суддею-комісаром або прокурором (officier van justitie) за власною ініціативою або за заявою засудженого чи його захисника;
як тільки строк тримання під вартою триває чотирнадцять днів, а прокурор не отримав документи, зазначені у статтях 15 або 17;
якщо тривалість взяття під варту та тримання під вартою перевищувала б ту частину санкції, накладеної в іноземній державі, яка підлягає виконанню.
De bewaring kan worden gelast voor een termijn van ten hoogste veertien dagen. Zij kan op vordering van de officier van justitie telkens met een termijn van ten hoogste dertig dagen worden verlengd, totdat de rechtbank ingevolge artikel 29, tweede lid, over de gevangenhouding beslist.
De veroordeelde wiens bewaring is gelast wordt, behoudens de mogelijkheid van vrijheidsbeneming uit anderen hoofde, in vrijheid gesteld:
zodra zulks door de rechtbank, de rechter-commissaris of de officier van justitie ambtshalve of op verzoek van de veroordeelde of diens raadsman wordt gelast;
zodra de bewaring veertien dagen heeft geduurd en de officier van justitie de in de artikelen 15 of 17 bedoelde stukken niet heeft ontvangen;
indien de duur van de inverzekeringstelling en de bewaring die van het voor tenuitvoerlegging vatbare gedeelte van de in de vreemde staat opgelegde sanctie zou overtreffen.