Стаття 160
чиннаПопереднє розслідування · Заяви та скарги
Кожен, хто володіє інформацією про будь-який із злочинів, описаних у статтях 92–110 Кримінального кодексу, у Розділі VII Другої книги цього Кодексу, оскільки внаслідок цього виникла небезпека для життя, або у статтях 287–294 та 296 цього Кодексу, про викрадення людини або про зґвалтування, як це передбачено статтями 243, 246, 248 та 250, зобов’язаний невідкладно повідомити про це посадову особу органу дізнання. Аналогічний обов’язок поширюється на кожного, хто володіє інформацією про терористичний злочин.
Положення першого абзацу не застосовуються до особи, яка внаслідок подання заяви створила б небезпеку кримінального переслідування щодо себе або щодо особи, при переслідуванні якої вона могла б утриматися від надання свідчень.
Так само кожна особа, якій відомо про те, що будь-кого утримують під вартою в місці, яке не призначене для цього законом, зобов’язана невідкладно повідомити про це посадову особу органу дізнання.
Ieder die kennis draagt van een der misdrijven omschreven in de artikelen 92-110 van het Wetboek van Strafrecht, in Titel VII van het Tweede Boek van dat Wetboek, voor zoover daardoor levensgevaar is veroorzaakt, of in de artikelen 287 tot en met 294 en 296 van dat wetboek, van menschenroof of van verkrachting als bedoeld in de artikelen 243, 246, 248 en 250, is verplicht daarvan onverwijld aangifte te doen bij een opsporingsambtenaar. Gelijke verplichting geldt ten aanzien van een ieder die kennis draagt van een terroristisch misdrijf.
De bepaling van het eerste lid is niet van toepassing op hem die door de aangifte gevaar zou doen ontstaan voor eene vervolging van zichzelven of van iemand bij wiens vervolging hij zich van het afleggen van getuigenis zou kunnen verschoonen.
Evenzoo is ieder die kennis draagt dat iemand gevangen gehouden wordt op eene plaats die niet wettig daarvoor bestemd is, verplicht daarvan onverwijld aangifte te doen bij een opsporingsambtenaar.