Стаття 33b
чиннаПерехідні та прикінцеві положення
За наявності суми від’ємного іноземного прибутку з держави, що підлягає перенесенню на підставі положення про уникнення подвійного оподаткування на рік, який розпочинається 1 січня 2012 року або після цієї дати, об’єктне звільнення для іноземних прибутків від підприємницької діяльності, передбачене статтею 15e, стосовно додатного іноземного прибутку з цієї держави за той рік та наступні роки не застосовується до суми, що в цілому дорівнює сумі від’ємного іноземного прибутку, який підлягає перенесенню.
Перша частина не застосовується, оскільки:
сума від’ємного іноземного прибутку вже була врахована при застосуванні статті 13c у редакції, що діяла станом на 31 грудня 2011 року;
платник податків доводить, що сума від’ємного іноземного прибутку призвела до збитку, який не підлягає зарахуванню через строки, передбачені в статті 20, частина друга, у редакції, що діяла станом на 31 грудня 2021 року.
Перший абзац не застосовується, якщо платник податків припинив отримувати прибуток з іншої держави, зазначеної у цьому абзаці, платник податків не почав знову отримувати прибуток з цієї іншої держави протягом трьох років після моменту, коли він припинив отримувати прибуток з цієї іншої держави, та виконано умови статті 15i, другого, третього та п'ятого абзаців, щодо можливості відрахування збитку від припинення діяльності.
За заявою платника податків, у разі застосування першої частини у будь-якому році, сума від’ємного іноземного прибутку, що залишилася після цього в певній державі, встановлюється інспектором шляхом винесення рішення, яке може бути оскаржене. Засоби правового захисту проти такого рішення можуть стосуватися лише змін у сумі, що залишилася, порівняно з попереднім встановленням цієї суми. Встановлена шляхом винесення рішення, яке може бути оскаржене, сума від’ємного іноземного прибутку, що залишилася, може бути переглянута, якщо вона зазнає змін внаслідок зарахування збитків або винесення податкового повідомлення-рішення про донарахування за будь-який рік, або якщо будь-який факт дає підстави для припущення, що сума була встановлена у заниженому розмірі.
Стаття 13c у редакції, що діяла станом на 31 грудня 2011 року, залишається чинною:
стосовно участі в юридичній особі, яка здійснює підприємницьку діяльність, що раніше провадилася як іноземне підприємство платником податків або пов’язаною з ним юридичною особою, якщо збитки від такого іноземного підприємства до першого року, що розпочинається 1 січня 2012 року або після цієї дати, були відраховані від прибутку, що підлягає оподаткуванню в Нідерландах;
стосовно участі в капіталі, якщо платник податків через цю участь має частку у розмірі щонайменше п'ять відсотків у юридичній особі, як зазначено у підпункті a.
На відміну від першого речення, стаття 13c у редакції, що діяла станом на 31 грудня 2011 року, не застосовується в тій мірі, в якій збитки від іноземного підприємства на підставі першого абзацу вже були враховані при застосуванні об’єктного звільнення для прибутків іноземних підприємств.
При застосуванні п'ятого пункту статті 2, четвертий пункт, 10a, четвертий пункт, 13ba, сьомий пункт, 13d, другий пункт, підпункт b, та 18, перший пункт, у редакції, що діяла станом на 31 грудня 2011 року, залишаються чинними.
Bij de aanwezigheid van een op basis van een regeling ter voorkoming van dubbele belasting naar een jaar dat aanvangt op of na 1 januari 2012 over te brengen bedrag aan negatieve buitenlandse winst uit een staat, vindt de objectvrijstelling voor buitenlandse ondernemingswinsten, bedoeld in artikel 15e, met betrekking tot de positieve buitenlandse winst uit die staat van dat jaar en van de daaropvolgende jaren, geen toepassing tot in totaal een bedrag gelijk aan dat van het over te brengen bedrag aan negatieve buitenlandse winst.
Het eerste lid vindt geen toepassing voor zover:
met het bedrag aan negatieve buitenlandse winst al rekening is gehouden bij de toepassing van artikel 13c, zoals dat luidde op 31 december 2011;
de belastingplichtige aannemelijk maakt dat het bedrag aan negatieve buitenlandse winst heeft geleid tot een verlies dat vanwege de in artikel 20, tweede lid, zoals dat luidde op 31 december 2021, opgenomen termijnen niet meer verrekenbaar is.
Het eerste lid vindt geen toepassing indien de belastingplichtige is opgehouden winst uit de in dat lid bedoelde andere staat te genieten, de belastingplichtige niet binnen drie jaren na het tijdstip waarop hij is opgehouden winst uit die andere staat te genieten weer winst uit die andere staat is gaan genieten en voldaan is aan de voorwaarden van artikel 15i, tweede, derde en vijfde lid, voor het in aftrek kunnen brengen van een stakingsverlies.
Op verzoek van de belastingplichtige wordt, bij toepassing van het eerste lid in enig jaar, het daarna nog resterende bedrag aan negatieve buitenlandse winst uit een staat door de inspecteur bij voor bezwaar vatbare beschikking vastgesteld. Rechtsmiddelen tegen een dergelijke beschikking kunnen alleen betrekking hebben op de mutaties in het nog resterende bedrag ten opzichte van de daaraan voorafgaande vaststelling van het bedrag. Een bij voor bezwaar vatbare beschikking vastgesteld resterend bedrag aan negatieve buitenlandse winst kan worden herzien indien dit wijziging ondergaat als gevolg van de verrekening van verliezen of het opleggen van een navorderingsaanslag over enig jaar, dan wel indien enig feit grond oplevert voor het vermoeden dat het bedrag te laag is vastgesteld.
Artikel 13c, zoals dat luidde op 31 december 2011, blijft van toepassing:
met betrekking tot een deelneming in een lichaam dat een onderneming drijft die voordien als een buitenlandse onderneming werd gedreven door de belastingplichtige of een met hem verbonden lichaam, indien verliezen uit die buitenlandse onderneming voorafgaand aan het eerste jaar dat aanvangt op of na 1 januari 2012 in mindering zijn gekomen op de in Nederland belastbare winst;
met betrekking tot een deelneming, indien de belastingplichtige via deze deelneming een belang heeft van ten minste vijf percent in een lichaam als bedoeld in onderdeel a.
In afwijking van de eerste volzin vindt artikel 13c, zoals dat luidde op 31 december 2011, geen toepassing voor zover met de verliezen uit de buitenlandse onderneming op basis van het eerste lid al rekening is gehouden bij de toepassing van de objectvrijstelling voor buitenlandse ondernemingswinsten.
Bij de toepassing van het vijfde lid blijven de artikelen 2, vierde lid, 10a, vierde lid, 13ba, zevende lid, 13d, tweede lid, onderdeel b, en 18, eerste lid, zoals deze luidden op 31 december 2011, van toepassing.