Стаття 24
чиннаВиплата по безробіттю · § Здійснення права на виплату допомоги
Працівник не допускає того, щоб він:
винувато стає безробітним;
є або залишається безробітним через те, що він:
недостатньою мірою намагається отримати відповідну роботу;
нехтує пропозицією прийняти відповідну роботу або через власні дії не отримує відповідної роботи;
з власної вини не зберігає відповідну роботу; або
у зв'язку з роботою, яку він має виконувати, висуває вимоги, що перешкоджають прийняттю або отриманню підходящої роботи.
Працівник став винно безробітним, якщо:
в основі безробіття лежить поважна причина (dringende reden) у розумінні статті 678 Книги 7 Цивільного кодексу, і працівникові у зв'язку з цим може бути поставлена у провину відповідна поведінка;
трудові відносини були припинені працівником або за його заявою без наявності таких перешкод для їх продовження, за яких таке продовження не могло б бути обґрунтовано від нього вимагатися.
Під належною роботою, як зазначено в частині першій, протягом періоду до закінчення шести місяців, протягом яких існує право на допомогу на підставі цього закону, розуміється робота, що відповідає роботі, внаслідок втрати якої працівник став безробітним. Після цього шестимісячного періоду належною є будь-яка робота, що відповідає силам та здібностям працівника, за винятком випадків, коли її прийняття не може вимагатися від нього з причин фізичного, психічного або соціального характеру. Не вважається належною робота на підставі трудових відносин, зазначених у розділах 2 або 3 Закону про соціальне працевлаштування (Wet sociale werkvoorziening), або робота, на підставі якої особа не вважається працівником у розумінні цього закону. Загальним адміністративним заходом або на його підставі встановлюються додаткові правила щодо поняття належної роботи, при цьому також визначається спосіб встановлення того, чи відповідає робота тій роботі, внаслідок втрати якої працівник став безробітним, а також випадки, у яких період, протягом якого існує право на допомогу по хворобі на підставі Закону про страхування на випадок хвороби (Ziektewet), зараховується до періоду, зазначеного в першому реченні.
На відступ від положень пункту третього, будь-яка робота є безпосередньо підходящою, якщо працівник після 104 тижнів хвороби на підставі статті 5 Закону про працю та дохід відповідно до працездатності (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen) не отримує виплати і внаслідок цього отримує виплату на підставі цього Закону.
Працівник зобов'язаний поводитися таким чином, щоб своїми діями чи бездіяльністю він не завдавав і не міг завдати шкоди Загальному фонду страхування на випадок безробіття (Algemeen Werkloosheidsfonds) або Виконавчому фонду для державного сектору (Uitvoeringsfonds voor de overheid). Під завданням шкоди в розумінні цієї статті не мається на увазі поведінка, зазначена в статті 25.
Відсутність заперечень з боку працівника проти припинення трудових відносин роботодавцем або за заявою роботодавця, або надання згоди працівника на таке припинення не призводить до порушення зобов'язань, зазначених у абзаці першому, вступна частина та пункт «а», або у абзаці п'ятому.
Другий та шостий абзаци застосовуються за аналогією щодо пункту 3 частини першої підпункту «b», при цьому для застосування за аналогією пункту «b» другого абзацу замість слів «трудові відносини припинено» також читається: робота припинена або не продовжена.
Наш Міністр має повноваження встановлювати правила, згідно з якими певні групи працівників звільняються від зобов'язань, покладених на них на підставі пункту «b» частини першої підпунктів 1°, 2° та 4°.
На підставі або відповідно до загального адміністративного заходу можуть бути встановлені правила, згідно з якими працівникам в індивідуальних випадках може бути надано тимчасове звільнення від зобов'язань, покладених на них на підставі пункту «b» частини першої підпунктів 1°, 2° або 4°.
На відступ від шостого та сьомого абзаців, має місце заподіяння шкоди, як зазначено у п’ятому абзаці, якщо працівник протягом продовженого періоду, зазначеного у статті 25, дев’ятому абзаці Закону про роботу та дохід відповідно до працездатності (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen), без належних підстав не надав заперечень проти припинення трудових відносин або погодився на таке припинення.
De werknemer voorkomt dat hij:
verwijtbaar werkloos wordt;
werkloos is of blijft, doordat hij:
in onvoldoende mate tracht passende arbeid te verkrijgen;
nalaat aangeboden passende arbeid te aanvaarden of door eigen toedoen geen passende arbeid verkrijgt;
door eigen toedoen geen passende arbeid behoudt; of
in verband met door hem te verrichten arbeid eisen stelt die het aanvaarden of verkrijgen van passende arbeid belemmeren.
De werknemer is verwijtbaar werkloos geworden indien:
aan de werkloosheid een dringende reden ten grondslag ligt in de zin van artikel 678 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek en de werknemer terzake een verwijt kan worden gemaakt;
de dienstbetrekking is beëindigd door of op verzoek van de werknemer zonder dat aan de voortzetting ervan zodanige bezwaren waren verbonden, dat deze voortzetting redelijkerwijs niet van hem kon worden gevergd.
Onder passende arbeid als bedoeld in het eerste lid wordt, in de periode voordat zes maanden waarin een recht op uitkering bestaat op grond van deze wet zijn verstreken, verstaan arbeid die aansluit bij de arbeid waaruit de werknemer werkloos is geworden. Na deze periode van zes maanden is alle arbeid die voor de krachten en bekwaamheden van de werknemer is berekend, passend, tenzij aanvaarding om redenen van lichamelijke, geestelijke of sociale aard niet van hem kan worden gevergd. Niet als passend wordt beschouwd arbeid op grond van een dienstbetrekking als bedoeld in hoofdstuk 2 of 3 van de Wet sociale werkvoorziening of arbeid op grond waarvan men niet als werknemer in de zin van deze wet wordt aangemerkt. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden nadere regels gesteld omtrent het begrip passende arbeid, waarbij tevens wordt bepaald op welke wijze wordt vastgesteld of arbeid aansluit bij de arbeid waaruit de werknemer werkloos is geworden, alsmede in welke gevallen een periode waarin recht op ziekengeld op grond van de Ziektewet bestaat, wordt meegeteld bij de vaststelling van de periode, bedoeld in de eerste zin.
In afwijking van het derde lid, is alle arbeid direct passend, indien de werknemer na 104 weken ziekte, op grond van artikel 5 van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen geen uitkering ontvangt en als gevolg hiervan een uitkering op grond van deze wet ontvangt.
De werknemer is verplicht zich zodanig te gedragen dat hij door zijn doen en laten het Algemeen Werkloosheidsfonds of het Uitvoeringsfonds voor de overheid niet benadeelt of zou kunnen benadelen. Onder benadeling in de zin van dit artikel is niet begrepen een gedraging als bedoeld in artikel 25.
Het niet voeren van verweer door de werknemer tegen of het instemmen van de werknemer met een beëindiging van de dienstbetrekking door of op verzoek van de werkgever leidt niet tot overtreding van de verplichtingen, bedoeld in het eerste lid, aanhef en onderdeel a, of het vijfde lid.
Het tweede en zesde lid zijn van overeenkomstige toepassing met betrekking tot het eerste lid, onderdeel b, onder 3°, waarbij voor de overeenkomstige toepassing van het tweede lid, onderdeel b, voor «de dienstbetrekking is beëindigd» mede wordt gelezen: de arbeid is beëindigd of niet voortgezet.
Onze Minister is bevoegd regels te stellen waarbij bepaalde groepen werknemers worden vrijgesteld van verplichtingen, hun op grond van het eerste lid, onderdeel b, onder 1°, 2° en 4°, opgelegd.
Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld op grond waarvan aan werknemers in individuele gevallen tijdelijk ontheffing kan worden verleend van verplichtingen, hun op grond van het eerste lid, onderdeel b, onder 1°, 2° of 4°, opgelegd.
In afwijking van het zesde en zevende lid, is sprake van benadeling als bedoeld in het vijfde lid indien de werknemer tijdens het verlengde tijdvak, bedoeld in artikel 25, negende lid, van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen, zonder deugdelijke grond heeft nagelaten verweer te voeren tegen of heeft ingestemd met een beëindiging van de dienstbetrekking.