Стаття 21
чиннаВиплата по безробіттю
Якщо право на виплату на підставі пункту a або c частини першої статті 20 припинилося, і згодом обставина, що призвела до такого припинення, перестала існувати, право на виплату поновлюється з дотриманням положень частини другої, строків, зазначених у статті 8 та частині третій, а також положень частини четвертої та правил, встановлених на підставі частини п'ятої. Якщо право на виплату востаннє припинилося на підставі пункту d частини першої статті 20, право на виплату поновлюється з першого дня календарного місяця, у якому працівник подає заяву про поновлення права на виплату по безробіттю (WW-uitkering), з дотриманням положень частини другої та строків, зазначених у частині третій.
Право не поновлюється, якщо:
виникає нове право на виплату відповідно до цього розділу, місячна заробітна плата за яким становить понад 87,5% від місячної заробітної плати за попередньою виплатою; або
виникає право на виплату на підставі Закону про працю та дохід відповідно до працездатності (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen).
Право на виплати, яке припинилося:
у зв’язку з обставиною, зазначеною у пункті e, g, h, k або n частини першої статті 19;
на підставі пункту с частини першої статті 20, внаслідок меншої доступності для роботи, ніж його середня кількість робочих годин, передбачена частиною другою статті 16, через інші обставини, ніж хвороба або непрацездатність чи проходження навчання або професійної підготовки, щодо яких працівник отримує допомогу, як передбачено пунктами a, b, c або d частини першої статті 19;
на підставі пункту d частини першої статті 20; або
внаслідок поєднання обставин, зазначених у цій статті;
може, навіть якщо ці обставини виникають послідовно одна за одною, поновитися лише у випадку, якщо період між припиненням права та відпаданням обставини або обставин, зазначених у цій статті, не перевищує шести місяців.
Право на виплату, яке було припинене на підставі пункту «c» частини першої статті 20 у зв'язку з отриманням доходу, що виключно у зв'язку зі здійсненням діяльності, зазначеної в частині четвертій статті 8, перевищує 87,5% місячної заробітної плати, може бути поновлене лише у разі, якщо період між припиненням права та припиненням дії обставини, зазначеної в цій статті, не є довшим за залишкову тривалість виплати на момент припинення права.
Нормативно-правовим актом міністерства може бути встановлено, що положення частини третьої не застосовуються до певних категорій працівників.
Якщо право на виплату на підставі пункту «а» частини першої статті 20 у поєднанні з пунктом «а» частини першої статті 19 було припинено і згодом поновлюється на підставі частини першої, частина шоста статті 16 застосовується за аналогією.
Indien het recht op uitkering op grond van artikel 20, eerste lid, onderdeel a of c, is geëindigd en vervolgens de omstandigheid die tot dat eindigen heeft geleid heeft opgehouden te bestaan, herleeft het recht op uitkering met inachtneming van het tweede lid, de in artikel 8 en het derde lid genoemde termijnen, het vierde lid en de op grond van het vijfde lid gestelde regels. Indien laatstelijk het recht op uitkering op grond van artikel 20, eerste lid, onderdeel d, is geëindigd, herleeft het recht op uitkering met ingang van de eerste dag van de kalendermaand waarin de werknemer een aanvraag tot herleving van het recht op WW-uitkering indient met inachtneming van het tweede lid en de in het derde lid genoemde termijnen.
Het recht herleeft niet indien:
een nieuw recht op uitkering ingevolge dit hoofdstuk ontstaat, waarvan het maandloon meer dan 87,5% bedraagt van het maandloon van de eerdere uitkering; of
een recht op uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen ontstaat.
Een recht op uitkering dat is geëindigd:
wegens een omstandigheid als bedoeld in artikel 19, eerste lid, onderdeel e, g, h, k of n;
op grond van artikel 20, eerste lid, onderdeel c, als gevolg van het minder beschikbaar zijn voor arbeid dan zijn gemiddeld aantal arbeidsuren, bedoeld in artikel 16, tweede lid, wegens andere omstandigheden dan ziekte of arbeidsongeschiktheid of het volgen van scholing of opleiding, terzake waarvan de werknemer een uitkering ontvangt als bedoeld in artikel 19, eerste lid, onderdelen a, b, c of d;
op grond van artikel 20, eerste lid, onderdeel d; of
wegens een combinatie van de hier bedoelde omstandigheden;
kan, ook indien deze omstandigheden zich aaneensluitend voordoen, slechts herleven indien de periode tussen de eindiging van het recht en het vervallen van de omstandigheid of omstandigheden als hier bedoeld niet langer is dan zes maanden.
Een recht op uitkering dat is geëindigd op grond van artikel 20, eerste lid, onderdeel c, doordat inkomen wordt genoten dat uitsluitend in verband met het verrichten van werkzaamheden als bedoeld in artikel 8, vierde lid, meer bedraagt dan 87,5% van het maandloon kan slechts herleven, indien de periode tussen de eindiging van het recht en het vervallen van de omstandigheid als hier bedoeld niet langer is dan de resterende uitkeringsduur bij de eindiging van het recht.
Bij ministeriële regeling kan worden geregeld dat het derde lid buiten toepassing blijft voor categorieën van werknemers.
Indien het recht op uitkering op grond van artikel 20, eerste lid, onderdeel a, juncto artikel 19, eerste lid, onderdeel a, is geëindigd en vervolgens op grond van het eerste lid herleeft, is artikel 16, zesde lid, van overeenkomstige toepassing.