Параграф C1/8
чиннаЗасоби правового захисту · Процедура надання притулку
8.1 Строки оскарження
Служба імміграції та натуралізації (IND) доводить рішення до відома у розумінні пункту першого статті 36 та пункту восьмого статті 67 Процесуального регламенту шляхом їх оприлюднення через надсилання або вручення відповідно до статті 3:41 Загального закону про адміністративне право (див. параграф C1/6.1 Циркуляра щодо іноземців (Vc)).
8.2 Тимчасовий захід
Стаття 82 Vw регулює, коли оскарження зупиняє дію рішення за заявою про надання посвідки на проживання у зв'язку з притулком.
Стаття 7.3, перший абзац Vb регулює, що іноземець, як правило, не може бути висланий в очікуванні рішення за вчасно поданою заявою (verzoek) про вжиття тимчасових заходів, або якщо строк для подання заяви про вжиття тимчасових заходів ще не закінчився.
8.3 Заява про вжиття тимчасового заходу при подальшій заяві
Служба імміграції та натуралізації (IND) може на підставі статті 56 Процесуального регламенту передбачити виняток із права не бути видвореним із Нідерландів в очікуванні рішення за заявою (verzoek) про вжиття тимчасових заходів, якщо наступна заява була подана виключно з метою затримки або перешкоджання виконанню рішення, що призвело б до швидкого видворення заявника з Нідерландів, і наступна заява може бути визнана неприйнятною у зв'язку з відсутністю нових елементів та обставин.
При оцінці того, чи була заява подана виключно з метою затягування або перешкоджання видворенню, IND (Служба імміграції та натуралізації) враховує всі обставини справи, зокрема:
строк, протягом якого іноземець повідомив про свою заяву на отримання посвідки на проживання з метою притулку, у світлі його пояснень щодо цього;
обставини, за яких іноземець був виявлений або за яких він заявив про своє клопотання;
обізнаність іноземця з фактом того, що документи, необхідні для повернення, є в наявності або будуть у наявності протягом короткого строку;
чи внесено іноземця до Шенгенської інформаційної системи з метою відмови у в’їзді у зв’язку із забороною на в’їзд;
заявлене громадянство у світлі застосування статті 61 Процесуального регламенту (безпечна країна походження);
обґрунтування заяви.
Крім того, Служба імміграції та натуралізації (IND) на підставі статті 56 Процесуального регламенту може передбачити виняток із права не бути видвореним, якщо подається друга або наступна заява (verzoek) після остаточного рішення, яким попередня наступна заява була відхилена як неприйнятна, необґрунтована або очевидно необґрунтована. IND не користується цим повноваженням, якщо видворення призвело б до порушення принципу невисилки (non-refoulement). Під час такої оцінки IND у будь-якому випадку враховує, чи мають місце нові елементи та висновки, які значно збільшують ймовірність надання міжнародного захисту. Якщо це не так, то це виправдовує висновок про те, що видворення не призведе до порушення принципу невисилки.
8.4 Скарги до міжнародних інстанцій
Іноземець може подати індивідуальну скаргу до наступних міжнародних інстанцій, якщо він вважає, що його права за відповідними договорами були порушені:
Європейський суд з прав людини (ЄСПЛ). ЄСПЛ здійснює нагляд за дотриманням ЄКПЛ;
Комітет з прав людини (Human Rights Committee). Цей комітет здійснює нагляд за дотриманням Міжнародного пакту про цивільні і політичні права (BUPO);
Комітет проти катувань (Committee Against Torture). Це договірний комітет, який здійснює нагляд за дотриманням Конвенції проти катувань та інших жорстоких, нелюдських або таких, що принижують гідність, видів поводження і покарання;
Комітет з ліквідації дискримінації щодо жінок (Committee on the Elimination of Discrimination against Women). Це договірний комітет, який здійснює нагляд за дотриманням Конвенції про ліквідацію всіх форм дискримінації щодо жінок (CEDAW);
Комітет з ліквідації расової дискримінації (Committee on the Elimination of Racial Discrimination), який здійснює нагляд за дотриманням Конвенції про ліквідацію всіх форм расової дискримінації.
У подальшому останні чотири органи іменуватимуться як «органи Організації Об'єднаних Націй з нагляду за дотриманням договорів у сфері прав людини».
8.5 Європейський суд з прав людини (ЄСПЛ)
Якщо ЄСПЛ вживає тимчасовий захід (interim measure) на підставі Правила (Rule) 39 Регламенту ЄСПЛ і звертається до Нідерландської Держави з проханням призупинити видворення іноземця, іноземець не може бути видворений протягом періоду дії тимчасового заходу. Тимчасовий захід ЄСПЛ прирівнюється до тимчасового заходу, призначеного національним судом, і в принципі забезпечує законне перебування у розумінні пункту h статті 8 Закону про іноземців (Vw).
Якщо іноземець перебуває під вартою для іноземців, на підставі вжитого ЄСПЛ тимчасового заходу проводиться зважування інтересів щодо продовження тримання під вартою. При такому зважуванні інтересів, серед іншого, можуть бути враховані:
чи обмежений тимчасовий захід у часі;
чи вбачає Нідерландська держава підстави для звернення до ЄСПЛ із заявою про скасування тимчасового заходу;
підстави публічного порядку або національної безпеки.
Іноземець може бути висланий (примусово), якщо ЄСПЛ не вживе тимчасового заходу.
Рішення ЄСПЛ є юридично обов'язковими та підлягають виконанню.
8.6 Договірні органи Організації Об'єднаних Націй з прав людини
Заява про призупинення видворення від органів договорів з прав людини Організації Об'єднаних Націй, як і остаточна позиція, не є юридично обов'язковими. Така заява в принципі задовольняється, за винятком випадків, коли існують вагомі причини не задовольняти таку заяву, наприклад, через обставину, що іноземець становить загрозу для громадського порядку або національної безпеки. Заяви про призупинення видворення від органів договорів з прав людини Організації Об'єднаних Націй, які задовольняються Нідерландською державою, не створюють підстав для законного перебування на основі пункту h статті 8 Закону про іноземців (Vw).
Відповідно до положень статті 14 Директиви про повернення, уповноважений представник іноземця отримує від Служби імміграції та натуралізації (IND) повідомлення про те, що винесена постанова про повернення тимчасово не буде виконуватися протягом розгляду заяви (verzoek) до договірних органів Організації Об'єднаних Націй з прав людини, і що, отже, іноземець не буде висланий протягом розгляду заяви.
Якщо заява про зупинення вислання іноземця задовольняється Нідерландською Державою, щодо можливого тримання іноземця під вартою проводиться зважування інтересів стосовно продовження тримання під вартою. При такому зважуванні інтересів можуть бути враховані, серед іншого:
чи обмежений у часі тимчасовий захід;
чи вбачає Нідерландська держава підстави для того, щоб звернутися до договірних органів Організації Об'єднаних Націй з прав людини із заявою про перегляд заяви;
підстави публічного порядку або національної безпеки.
Якщо договірний орган Організації Об'єднаних Націй з прав людини у своєму остаточному висновку зазначає, що видворення іноземця суперечить положенням Конвенції, за дотриманням якої наглядає цей орган, Служба імміграції та натуралізації (IND) в принципі надає посвідку на проживання. Служба імміграції та натуралізації (IND) в будь-якому разі не надає посвідку на проживання іноземцю:
якщо має місце поведінка, зазначена у статті 1F Конвенції про статус біженців;
якщо причини публічного порядку або національної безпеки перешкоджають цьому;
наявні інші вагомі причини, що перешкоджають наданню посвідки на проживання.
8.1 Beroepstermijnen
De IND brengt beschikkingen ter kennis in de zin van artikel 36, eerste lid en 67, achtste lid Procedureverordening door deze bekend te maken door toezending of uitreiking overeenkomstig artikel 3:41 van de Algemene wet bestuursrecht (zie paragraaf C1/6.1 Vc).
8.2 Voorlopige voorziening
Artikel 82 Vw regelt wanneer het beroep de werking van het besluit op de aanvraag voor een verblijfsvergunning asiel opschort.
Artikel 7.3, eerste lid Vb regelt dat de vreemdeling in beginsel niet verwijderd mag worden in afwachting van de uitspraak op het tijdig ingediende verzoek om een voorlopige voorziening, of als de termijn voor het indienen van een verzoek tot een voorlopige voorziening nog niet is verstreken.
8.3 Het verzoek om een voorlopige voorziening bij een volgend verzoek
De IND kan op grond van artikel 56 Procedureverordening voorzien in een uitzondering op het recht niet te worden verwijderd uit Nederland in afwachting van een beslissing op een verzoek om een voorlopige voorziening indien het volgend verzoek enkel en alleen is ingediend om de uitvoering van een besluit dat zou leiden tot de spoedige verwijdering van de verzoeker uit Nederland, te vertragen of verhinderen en het volgend verzoek niet-ontvankelijk kan worden verklaard wegens het ontbreken van nieuwe elementen en bevindingen.
Bij de beoordeling of een verzoek enkel en alleen is ingediend om verwijdering te vertragen of verhinderen, betrekt de IND alle omstandigheden van het geval, waaronder met name:
de termijn waarbinnen de vreemdeling zijn aanvraag om een verblijfsvergunning asiel kenbaar heeft gemaakt in het licht van zijn verklaringen hieromtrent;
de omstandigheden waaronder de vreemdeling is aangetroffen dan wel zijn aanvraag kenbaar heeft gemaakt;
de bekendheid van de vreemdeling met het feit dat de voor de terugkeer noodzakelijke bescheiden voorhanden zijn, dan wel binnen korte termijn voorhanden zullen zijn;
of de vreemdeling in het Schengeninformatiesysteem ter zake van een inreisverbod gesignaleerd staat;
de gestelde nationaliteit in het licht van de toepassing van artikel 61 Procedureverordening (veilig land van herkomst);
de onderbouwing van de aanvraag.
Daarnaast kan de IND op grond van artikel 56 Procedureverordening voorzien in een uitzondering op het recht niet te worden verwijderd als een tweede of verder volgend verzoek wordt gedaan na een definitieve beslissing waarbij een voorgaand volgend verzoek is afgewezen als niet-ontvankelijk, ongegrond of kennelijk-ongegrond. De IND maakt van deze bevoegdheid geen gebruik indien verwijdering zou leiden tot schending van het beginsel van non-refoulement. Bij die beoordeling betrekt de IND in ieder geval of sprake is van nieuwe elementen en bevindingen die de kans op verlening van internationale bescherming aanzienlijk groter maken. Is dat niet het geval, dan rechtvaardigt dat de conclusie dat verwijdering niet zal leiden tot schending van het beginsel van non-refoulement.
8.4 Klachten bij internationale instanties
Bij de volgende internationale instanties kan de vreemdeling een individuele klacht indienen als hij van mening is dat zijn rechten onder de betreffende verdragen zijn geschonden:
het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM). Het EHRM houdt toezicht op de naleving van het EVRM;
het Comité voor de rechten van de mens (Human Rights Committee). Dit comité houdt toezicht op de naleving van het Internationaal Verdrag inzake de burgerrechten en politieke rechten (BUPO);
het Comité tegen Foltering (Committee Against Torture). Dit is het Verdragscomité dat toezicht houdt op de naleving van het Verdrag tegen foltering en andere wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing;
het Vrouwenrechtencomité (Committee on the Elimination of Discrimination against Women). Dit is het Verdragscomité dat toezicht houdt op de naleving van het Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen (CEDAW);
het Comité inzake de uitbanning van rassendiscriminatie (Committee on the Elimination of Racial Discrimination) dat toezicht houdt op de naleving van het Verdrag inzake de uitbanning van rassendiscriminatie.
In het navolgende zullen de laatste vier organen worden aangeduid als ‘de mensenrechtenverdragsorganen van de Verenigde Naties’.
8.5 Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM)
Als het EHRM een voorlopige maatregel (interim measure) treft op grond van Regel (Rule) 39 van het procesreglement van het EHRM en de Nederlandse Staat verzoekt om de uitzetting van de vreemdeling op te schorten, mag de vreemdeling gedurende de periode dat de voorlopige maatregel van kracht is niet worden uitgezet. Een voorlopige maatregel van het EHRM wordt gelijk gesteld met een door de nationale rechter toegewezen voorlopige voorziening en levert in beginsel rechtmatig verblijf op als bedoeld in artikel 8 onder h Vw.
Als een vreemdeling in vreemdelingenbewaring zit, vindt naar aanleiding van de door het EHRM getroffen voorlopige maatregel een belangenafweging plaats inzake het voortduren van de bewaring. Bij deze afweging van belangen kan onder meer worden betrokken:
of de voorlopige maatregel in duur is beperkt;
of de Nederlandse Staat aanleiding ziet om het EHRM te verzoeken om de voorlopige maatregel op te heffen;
redenen van openbare orde of nationale veiligheid.
De vreemdeling kan (gedwongen) worden uitgezet als het EHRM geen voorlopige maatregel treft.
Uitspraken van het EHRM zijn juridisch bindend en worden (op)gevolgd.
8.6 Mensenrechtenverdragsorganen van de Verenigde Naties
Een verzoek om opschorting van de uitzetting van de mensenrechtenverdragsorganen van de Verenigde Naties zijn, evenals de uiteindelijke zienswijze, niet juridisch bindend. Aan een dergelijk verzoek wordt in beginsel voldaan, tenzij er zwaarwegende redenen zijn om niet te voldoen aan een dergelijk verzoek, bijvoorbeeld vanwege de omstandigheid dat de vreemdeling een gevaar vormt voor de openbare orde of de nationale veiligheid. Verzoeken om opschorting van de uitzetting van de mensenrechtenverdragsorganen van de Verenigde Naties die door de Nederlandse staat worden gehonoreerd, doen geen rechtmatig verblijf op grond van artikel 8 onder h Vw ontstaan.
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 14 Terugkeerrichtlijn ontvangt de gemachtigde van de vreemdeling van de IND bericht dat het opgelegde terugkeerbesluit gedurende het verzoek van de mensenrechtenverdragsorganen van de Verenigde Naties voorlopig niet zal worden uitgevoerd en dat de vreemdeling dus gedurende het verzoek niet zal worden uitgezet.
Als het verzoek om opschorting van de uitzetting van de vreemdeling wordt gehonoreerd door de Nederlandse Staat, vindt ten aanzien van de eventuele vreemdelingenbewaring een belangenafweging plaats inzake het voortduren van de bewaring. Bij deze afweging van belangen kan onder meer worden betrokken:
of de voorlopige maatregel in duur is beperkt;
of de Nederlandse Staat aanleiding ziet om de mensenrechtenverdragsorganen van de Verenigde Naties te verzoeken om terug te komen op het verzoek;
redenen van openbare orde of nationale veiligheid.
Als het mensenrechtenverdragsorgaan van de Verenigde Naties als eindoordeel geeft dat de uitzetting van de vreemdeling in strijd is met de bepalingen van het Verdrag waar het orgaan op toeziet, verleent de IND in beginsel een verblijfsvergunning. De IND verleent in ieder geval geen verblijfsvergunning aan de vreemdeling:
als sprake is van gedragingen als bedoeld in artikel 1F Vluchtelingenverdrag;
als redenen van openbare orde of de nationale veiligheid zich daartegen verzetten;
andere dringende redenen aanwezig zijn die zich verzetten tegen verlening van een verblijfsvergunning.