Законодавство Нідерландів

Стаття 39

чинна

Видача Нідерландами · Процедура видачі · § Скорочена процедура

Закон про передачу за європейським ордером · Глава II · Розділ 2 · § E · Редакція діє з 2024-10-01

Оригінал
1.

Особа, щодо якої висунуто вимогу про видачу, яка відповідно до статті 4, частини першої або другої, оголошена в розшук з метою затримання для її подальшої передачі або стосовно якої отримано європейський ордер на арешт, може не пізніше дня, що передує дню, визначеному відповідно до статті 24 для її допиту судом, заявити про свою згоду на негайну передачу та, у відповідних випадках, про відмову від захисту, що надається принципом спеціальності.

2.

Заява відповідно до першого абзацу може бути подана під час строку тримання під вартою (inverzekeringstelling), як це передбачено статтею 17, четвертий абзац, перше речення, або статтею 21, п'ятий абзац, до будь-якого суду (de rechtbank). Після цього заява може бути подана виключно перед судом (de rechtbank). Подана заява не підлягає відкликанню.

3.

Суд уповноважений встановлювати особу того, кого вимагають, у спосіб, передбачений статтею 27a, частиною першою, першим реченням, та частиною другою Кримінально-процесуального кодексу. Стаття 29c, частина друга, зазначеного Кодексу застосовується відповідним чином.

4.

Особа, щодо якої висунуто вимогу, під час надання пояснень може користуватися допомогою захисника. Якщо ця особа з’являється без захисника, суд звертає її увагу на це право.

5.

Перед тим, як особа зробить заяву, її попереджають про можливі наслідки такої заяви. Про заяву складається протокол.

6.

Суд, перед яким було зроблено заяву, невідкладно надсилає протокол про це прокурору.

1.

De opgeëiste persoon die overeenkomstig artikel 4, eerste of tweede lid, is gesignaleerd ter fine van aanhouding met het oog op zijn overlevering of ten aanzien van wie een Europees aanhoudingsbevel is ontvangen, kan, uiterlijk op de dag voorafgaande aan die welke overeenkomstig artikel 24 is bepaald voor zijn verhoor door de rechtbank, verklaren dat hij instemt met zijn onmiddellijke overlevering en, in voorkomend geval, dat hij afstand doet van de bescherming van het specialiteitsbeginsel.

2.

Een verklaring overeenkomstig het eerste lid kan tijdens de termijn van inverzekeringstelling als bedoeld in artikel 17, vierde lid, eerste volzin, of artikel 21, vijfde lid, worden afgelegd voor elke rechtbank. Nadien kan de verklaring uitsluitend worden afgelegd ten overstaan van de rechtbank. De afgelegde verklaring kan niet worden herroepen.

3.

De rechtbank is bevoegd de identiteit van de opgeëiste persoon vast te stellen op de wijze, bedoeld in artikel 27a, eerste lid, eerste volzin, en tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering. Artikel 29c, tweede lid, van dat wetboek is van overeenkomstige toepassing.

4.

De opgeëiste persoon kan zich bij het afleggen van de verklaring doen bijstaan door een raadsman. Hierop wordt, zo hij zonder raadsman verschijnt, zijn aandacht gevestigd door de rechtbank.

5.

Voordat hij de verklaring aflegt, wordt de opgeëiste persoon op de mogelijke gevolgen daarvan gewezen. Van de verklaring wordt proces-verbaal opgemaakt.

6.

De rechtbank waarvoor de verklaring is afgelegd, zendt het proces-verbaal daarvan onverwijld aan de officier van justitie.