Стаття 40
чиннаВидача Нідерландами · Procedure voor overlevering
Не пізніше десяти днів після надання заяви відповідно до статті 39, суд ухвалює рішення про те, чи буде особа, щодо якої висунуто вимогу, передана у розпорядження органу юстиції, що видав запит, від якого надійшло повідомлення, як це передбачено статтею 4, частинами першою та другою, або європейський ордер на арешт.
Перший абзац у будь-якому разі не застосовується, якщо стосовно факту або фактів, у зв’язку з якими було здійснено сповіщення або видано європейський ордер на арешт, згідно зі статтею 9, другим абзацом, статтею 10 або статтею 11 видача особи не допускається.
Суд може не застосовувати положення першої частини, якщо з’ясується, що стосовно особи, видача якої вимагається, у Нідерландах триває кримінальне переслідування або що нідерландським судом стосовно неї було винесено кримінальний вирок, який ще повністю або частково підлягає виконанню.
У рішенні, зазначеному в першому абзаці, зазначаються факт або факти, щодо яких особа, яка підлягає видачі, передається у розпорядження, умови, на яких дозволяється видача, зазначені у статті 14, та, у відповідних випадках, гарантія повернення, зазначена у статті 6, перший абзац.
Про кожне рішення, прийняте на підставі першої частини цієї статті, прокурор невідкладно повідомляє особу, щодо якої надійшла вимога, та орган юстиції, що видав запит.
Uiterlijk tien dagen nadat een verklaring overeenkomstig artikel 39 is afgelegd, beslist de rechtbank of de opgeëiste persoon ter beschikking zal worden gesteld van de uitvaardigende justitiële autoriteit van wie de signalering als bedoeld in artikel 4, eerste en tweede lid, of het Europees aanhoudingsbevel is uitgegaan.
Het eerste lid blijft in ieder geval buiten toepassing indien voor het feit of de feiten, in verband waarmee de signalering is gedaan of het Europees aanhoudingsbevel is afgegeven, ingevolge artikel 9, tweede lid, artikel 10 of artikel 11 geen overlevering wordt toegestaan.
De rechtbank kan het eerste lid buiten toepassing laten indien blijkt dat tegen de opgeëiste persoon in Nederland een strafrechtelijke vervolging gaande is of dat tegen hem door een Nederlandse rechter een nog geheel of ten dele voor tenuitvoerlegging vatbaar strafvonnis is gewezen.
In de beslissing, bedoeld in het eerste lid, worden het feit of de feiten waarvoor de opgeëiste persoon ter beschikking wordt gesteld, de bedingen waaronder de overlevering wordt toegestaan, bedoeld in artikel 14, en, in voorkomend geval, de garantie tot teruglevering, bedoeld in artikel 6, eerste lid, vermeld.
Van elke beslissing, genomen krachtens het eerste lid van dit artikel, geeft de officier van justitie onverwijld kennis aan de opgeëiste persoon en de uitvaardigende justitiële autoriteit.