Стаття 2
чиннаЗагальні положення · Europees aanhoudingsbevel
Європейський ордер на арешт може бути виданий лише за діяння, які згідно із законом держави-члена, що його видає, визнані караними та за які передбачено покарання у виді позбавлення волі на строк щонайменше дванадцять місяців, або у разі, якщо було призначено покарання чи захід, тривалість якого становить щонайменше чотири місяці.
Європейський ордер на арешт складається відповідно до зразка, наведеного у додатку 2 до цього Закону, і повинен у будь-якому разі містити такі дані:
особистість та громадянство особи, яку розшукують;
найменування, адреса, номер телефону та факсу, а також адреса електронної пошти органу юстиції, що видав документ;
зазначення про те, що існує судове рішення, яке підлягає виконанню, ордер на арешт або інше рівнозначне судове рішення, що підлягає виконанню;
характер та правова кваліфікація кримінального правопорушення, зокрема з урахуванням статті 7, частини першої, пункту «а», підпункту 1°;
опис обставин, за яких було вчинено кримінальне правопорушення, із зазначенням, зокрема, часу, місця та ступеня причетності розшукуваної особи до вчинення кримінального правопорушення;
призначене покарання або захід, якщо існує остаточне судове рішення, або міра покарання, передбачена в державі, що видала запит, за відповідне діяння;
за наявності можливості, інші наслідки кримінального правопорушення.
Видавчий судовий орган держави-члена, громадянином якої є громадянин Союзу, що скористався правом на вільне пересування, як це передбачено статтею 21 Договору про функціонування Європейського Союзу, і був затриманий в іншій державі-члені з метою екстрадиції для здійснення кримінального переслідування до третьої держави, може після отримання відповідної інформації, з метою запобігання порушенню статей 18 та 21 зазначеного Договору та з дотриманням першого і другого абзаців, видати європейський ордер на арешт за ті самі діяння, що лежать в основі запиту про екстрадицію, за умови, що згідно з національним правом він має повноваження здійснювати юрисдикцію щодо цих діянь.
Європейський ордер на арешт має бути перекладений офіційною мовою або однією з офіційних мов держави-члена, що виконує ордер, або мовою, яку ця держава-член зазначила у заяві, поданій до Генерального секретаріату Ради Європейського Союзу.
Een Europees aanhoudingsbevel kan slechts worden afgegeven wegens feiten die door de wet van de uitvaardigende lidstaat strafbaar zijn gesteld en waarop een vrijheidsstraf met een maximum van ten minste twaalf maanden is gesteld of indien een straf of maatregel is opgelegd, wanneer deze een duur heeft van ten minste vier maanden.
Een Europees aanhoudingsbevel wordt volgens het in bijlage 2 bij deze wet opgenomen model opgemaakt en dient in elk geval de volgende gegevens te bevatten:
de identiteit en de nationaliteit van de gezochte persoon;
de naam, het adres, het telefoon- en het faxnummer en het elektronische postadres van de uitvaardigende justitiële autoriteit;
de vermelding dat een voor tenuitvoerlegging vatbaar vonnis, een aanhoudingsbevel of een andere voor tenuitvoerlegging vatbare gelijkwaardige rechterlijke beslissing bestaat;
de aard en de wettelijke kwalificatie van het strafbare feit, in het bijzonder rekening houdend met artikel 7, eerste lid, onderdeel a, onder 1°;
een beschrijving van de omstandigheden waaronder het strafbare feit is gepleegd, met vermelding van onder meer het tijdstip, de plaats en de mate van betrokkenheid van de gezochte persoon bij het strafbare feit;
de opgelegde straf of maatregel, indien een onherroepelijk vonnis bestaat, of de in de uitvaardigende lidstaat voor het betrokken feit geldende strafbedreiging;
indien mogelijk, andere gevolgen van het strafbaar feit.
De uitvaardigende justitiële autoriteit van de lidstaat van nationaliteit van een burger van de Unie die gebruik heeft gemaakt van het recht op vrij verkeer als bedoeld in artikel 21 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en in een andere lidstaat is aangehouden met het oog op uitlevering ter fine van strafvervolging aan een derde staat, kan na daarover te zijn geïnformeerd, ter voorkoming van een inbreuk op de artikelen 18 en 21 van dat Verdrag en met in achtneming van het eerste en tweede lid, een Europees aanhoudingsbevel uitvaardigen voor dezelfde feiten als die welke aan het uitleveringsverzoek ten grondslag liggen en voor zover zij naar nationaal recht bevoegd is rechtsmacht uit te oefenen ter zake van die feiten.
Het Europees aanhoudingsbevel dient te zijn vertaald in de officiële taal of in een van de officiële talen van de uitvoerende lidstaat, dan wel in de taal die deze lidstaat in een bij het secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie neergelegde verklaring heeft aangegeven.