Стаття 27
чиннаДержави-учасниці визнають право кожної дитини на рівень життя, достатній для фізичного, розумового, інтелектуального, морального та соціального розвитку дитини.
Батько (мати) або інші особи, які несуть відповідальність за дитину, несуть першочергову відповідальність за забезпечення, у міру своїх сил та в межах своїх фінансових можливостей, умов життя, необхідних для розвитку дитини.
Держави-учасниці вживають, відповідно до національних умов і в межах своїх можливостей, належних заходів для надання допомоги батькам та іншим особам, які несуть відповідальність за дитину, у здійсненні цього права і, у разі необхідності, передбачають програми матеріальної допомоги та підтримки, зокрема щодо харчування, одягу та житла.
Держави-учасниці вживають усіх належних заходів для забезпечення стягнення аліментів на утримання дитини з батьків або інших осіб, які несуть фінансову відповідальність за дитину, як у межах Держави-учасниці, так і з-за кордону. Зокрема, у випадках, коли особа, яка несе фінансову відповідальність за дитину, проживає в іншій державі, ніж держава проживання дитини, Держави-учасниці сприяють приєднанню до міжнародних угод або укладенню таких угод, а також вжиттю інших належних заходів.
De Staten die partij zijn, erkennen het recht van ieder kind op een levensstandaard die toereikend is voor de lichamelijke, geestelijke, intellectuele, zedelijke en maatschappelijke ontwikkeling van het kind.
De ouder(s) of anderen die verantwoordelijk zijn voor het kind, hebben de primaire verantwoordelijkheid voor het waarborgen, naar vermogen en binnen de grenzen van hun financiële mogelijkheden, van de levensomstandigheden die nodig zijn voor de ontwikkeling van het kind.
De Staten die partij zijn, nemen, in overeenstemming met de nationale omstandigheden en met de middelen die hun ten dienste staan, passende maatregelen om ouders en anderen die verantwoordelijk zijn voor het kind te helpen dit recht te verwezenlijken, en voorzien, indien de behoefte daaraan bestaat, in programma's voor materiële bijstand en ondersteuning, met name wat betreft voeding, kleding en huisvesting.
De Staten die partij zijn, nemen alle passende maatregelen om het verhaal te waarborgen van uitkeringen tot onderhoud van het kind door de ouders of andere personen die de financiële verantwoordelijkheid voor het kind dragen, zowel binnen de Staat die partij is als vanuit het buitenland. Met name voor gevallen waarin degene die de financiële verantwoordelijkheid voor het kind draagt, in een andere Staat woont dan die van het kind, bevorderen de Staten die partij zijn de toetreding tot internationale overeenkomsten of het sluiten van dergelijke overeenkomsten, alsmede het treffen van andere passende regelingen.