Стаття 21
чиннаДержави-учасниці, які визнають та/або дозволяють систему усиновлення, забезпечують, щоб інтереси дитини були першочерговим міркуванням при цьому, та:
забезпечити, щоб усиновлення дитини дозволялося лише за умови, що компетентні органи відповідно до застосовних законів і процедур та на підставі всієї релевантної та достовірної інформації визначать, що усиновлення може бути дозволене з огляду на відносини дитини з її батьками, родичами та законними опікунами, і за умови, що, якщо це необхідно, зацікавлені особи після отримання повної інформації та на підставі консультацій, які вважаються необхідними, надали на це свою згоду;
визнавати, що міждержавне усиновлення може розглядатися як інше рішення щодо догляду за дитиною, якщо дитина не може бути влаштована у прийомну сім’ю або сім’ю усиновлювачів і якщо неможливо забезпечити будь-який інший належний спосіб догляду за нею в країні її походження;
забезпечити, щоб щодо дитини, яка бере участь у міждержавному усиновленні, застосовувалися гарантії та норми, еквівалентні тим, що існують при усиновленні у власній країні;
вживають усіх належних заходів для забезпечення того, щоб у випадку міждержавного усиновлення влаштування дитини не призводило до неналежної фінансової вигоди для причетних осіб;
сприяють, коли це є доцільним, реалізації цілей цієї статті шляхом укладення двосторонніх або багатосторонніх домовленостей або угод, і докладають зусиль для того, щоб у їх межах гарантувати, що влаштування дитини в іншій країні здійснюється компетентними органами або установами.
De Staten die partij zijn en die de methode van adoptie erkennen en/of toestaan, waarborgen dat het belang van het kind daarbij de voornaamste overweging is, en:
waarborgen dat de adoptie van een kind slechts wordt toegestaan mits daartoe bevoegde autoriteiten, in overeenstemming met de van toepassing zijnde wetten en procedures en op grond van alle van belang zijnde en betrouwbare gegevens, bepalen dat de adoptie kan worden toegestaan gelet op de verhoudingen van het kind met zijn of haar ouders, familieleden en wettige voogden, en mits, indien vereist, de betrokkenen, na volledig te zijn ingelicht, op grond van de adviezen die noodzakelijk worden geacht, daarmee hebben ingestemd;
erkennen dat interlandelijke adoptie kan worden overwogen als andere oplossing voor de zorg voor het kind, indien het kind niet in een pleeg- of adoptiegezin kan worden geplaatst en op geen enkele andere passende wijze kan worden verzorgd in het land van zijn of haar herkomst;
verzekeren dat voor het kind dat bij een interlandelijke adoptie is betrokken waarborgen en normen gelden die gelijkwaardig zijn aan die welke bestaan bij adoptie in het eigen land;
nemen alle passende maatregelen om te waarborgen dat, in het geval van interlandelijke adoptie, de plaatsing niet leidt tot ongepast geldelijk voordeel voor de betrokkenen;
bevorderen, wanneer passend, de verwezenlijking van de doeleinden van dit artikel door het aangaan van bilaterale of multilaterale regelingen of overeenkomsten, en spannen zich in om, in het kader daarvan, te waarborgen dat de plaatsing van het kind in een ander land wordt uitgevoerd door bevoegde autoriteiten of instellingen.