Законодавство Нідерландів

Стаття 42

чинна

Міжнародний пакт про громадянські і політичні права · Редакція діє з 1979-03-11

Оригінал
(a).

Якщо справа, яку відповідно до положень статті 41 було передано на розгляд Комітету, не була врегульована на задоволення зацікавлених Держав-учасниць, Комітет може за умови попереднього отримання на це згоди зацікавлених Держав-учасниць призначити спеціальну погоджувальну комісію (ad hoc) (далі — Погоджувальна комісія). Добрі послуги Погоджувальної комісії надаються у розпорядження зацікавлених Держав-учасниць з метою мирного врегулювання справи на основі поваги до положень цієї Конвенції;

(b).

Узгоджувальна комісія складається з п'яти осіб, прийнятних для відповідних держав-учасниць. Якщо відповідні держави-учасниці не можуть протягом трьох місяців дійти згоди щодо складу Узгоджувальної комісії, повністю або частково, члени Узгоджувальної комісії, щодо яких не було досягнуто згоди, обираються Комітетом з-поміж його членів шляхом таємного голосування більшістю у дві третини голосів.

2.

Члени Погоджувальної комісії діють в особистій якості. Вони не можуть бути громадянами зацікавлених держав-учасниць, або держави, яка не є учасницею цієї Конвенції, або держави, яка не зробила заяви згідно зі статтею 41.

3.

Примирильна комісія обирає свою голову та затверджує свій внутрішній регламент.

4.

Засідання Погоджувальної комісії, як правило, проводяться у штаб-квартирі Організації Об'єднаних Націй або у відділенні Організації Об'єднаних Націй у Женеві. Однак вони можуть проводитися в інших відповідних місцях, що визначаються Погоджувальною комісією за погодженням з Генеральним секретарем Організації Об'єднаних Націй та відповідними державами-учасницями.

5.

Секретаріат, передбачений відповідно до положень статті 36, також обслуговує комісії, створені згідно з цією статтею.

6.

Дані, отримані та перевірені Комітетом, надаються в розпорядження Погоджувальної комісії, яка може просити відповідні держави-учасниці надати інші дані, що стосуються справи.

7.

Коли Погоджувальна комісія ґрунтовно розглянула справу, але в будь-якому разі не пізніше ніж через дванадцять місяців після того, як справу було передано в її розпорядження, вона подає голові Комітету доповідь, яка доводиться до відома зацікавлених Держав-учасниць.

(a).

Якщо Комісія з примирення не має можливості завершити розгляд справи протягом дванадцяти місяців, вона обмежує свій звіт короткою заявою про стан розгляду справи, якого було досягнуто.

(b).

Якщо досягнуто мирової угоди на основі поваги до прав людини, як вони визнані в цій Конвенції, Комісія з примирення обмежує свою доповідь коротким викладом фактів та знайденого рішення.

(c).

Якщо згоди, зазначеної в пункті (b), не було досягнуто, звіт Погоджувальної комісії містить огляд її висновків щодо всіх фактичних даних, які стосуються спірних питань між зацікавленими Державами-учасницями, та її погляди щодо можливості мирного врегулювання справи. У цьому звіті також мають бути наведені письмові заяви та огляд усних заяв, зроблених зацікавленими Державами-учасницями.

(d).

Якщо звіт Комісії з примирення подається відповідно до пункту (c), зацікавлені держави-учасниці протягом трьох місяців після отримання звіту повідомляють голову Комітету про те, чи приймають вони зміст звіту Комісії з примирення.

8.

Положення цієї статті не зачіпають відповідальності Комітету відповідно до статті 41.

9.

Заінтересовані держави-учасниці рівною мірою несуть усі витрати, понесені членами Погоджувальної комісії, відповідно до кошторисів, наданих Генеральним секретарем Організації Об'єднаних Націй.

10.

Генеральний секретар Організації Об'єднаних Націй уповноважений оплачувати витрати членів Погоджувальної комісії, у разі потреби, до того, як вони, відповідно до положень частини 9 цієї статті, будуть відшкодовані відповідними державами-учасницями.

(a).

Indien een zaak die, overeenkomstig het bepaalde in artikel 41, bij het Comité aanhangig is gemaakt, niet is afgewikkeld naar genoegen van de betrokken Staten die partij zijn, kan het Comité mits daartoe vooraf de toestemming van de betrokken Staten die partij zijn is verkregen, een conciliatiecommissie ad hoc (hierna te noemen de Conciliatiecommissie) benoemen. De goede diensten der Conciliatiecommissie staan ter beschikking van de betrokken Staten die partij zijn met het oog op een minnelijke schikking van de zaak op basis van eerbiediging van de bepalingen van dit Verdrag;

(b).

De Conciliatiecommissie bestaat uit vijf personen die aanvaardbaar zijn voor de betrokken Staten die partij zijn. Indien de betrokken Staten die partij zijn niet binnen drie maanden tot overeenstemming kunnen komen ten aanzien van de samenstelling van de Conciliatiecommissie, hetzij geheel of ten dele, worden de leden van de Conciliatiecommissie ten aanzien van wie geen overeenstemming kon worden bereikt, bij geheime stemming met twee derde meerderheid door het Comité uit zijn leden gekozen.

2.

De leden van de Conciliatiecommissie treden op in persoonlijke hoedanigheid. Zij mogen geen onderdaan zijn van de betrokken Staten die partij zijn, of van een Staat die geen partij is bij dit Verdrag, of van een Staat die geen verklaring krachtens artikel 41 heeft afgelegd.

3.

De Conciliatiecommissie kiest haar eigen voorzitter en stelt haar eigen huishoudelijk reglement vast.

4.

De vergaderingen van de Conciliatiecommissie worden als regel ten hoofdkantore van de Verenigde Naties of op het kantoor van de Verenigde Naties te Genève gehouden. Zij kunnen evenwel op andere door de Conciliatiecommissie in overleg met de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties en de betrokken Staten die partij zijn vast te stellen geschikte plaatsen worden gehouden.

5.

Het secretariaat waarin overeenkomstig het bepaalde in artikel 36 is voorzien staat eveneens de krachtens dit artikel ingestelde commissies ten dienste.

6.

De door het Comité ontvangen en geverifieerde gegevens worden ter beschikking gesteld van de Conciliatiecommissie die de betrokken Staten die partij zijn kan verzoeken andere ter zake dienende gegevens te verstrekken.

7.

Wanneer de Conciliatiecommissie de zaak grondig heeft overwogen, doch in elk geval niet later dan twaalf maanden nadat haar de zaak in handen is gegeven, legt zij de voorzitter van het Comité een rapport voor dat ter kennis wordt gebracht van de betrokken Staten die partij zijn.

(a).

Indien het de Conciliatiecommissie niet mogelijk is haar bestudering van de zaak binnen twaalf maanden te beëindigen, beperkt zij haar rapport tot een korte verklaring tot waar zij met de bestudering van de zaak is gevorderd.

(b).

Indien een minnelijke schikking op basis van eerbied voor de rechten van de mens zoals deze in dit Verdrag worden erkend wordt bereikt, beperkt de Conciliatiecommissie haar rapport tot een korte uiteenzetting van de feiten en van de gevonden oplossing.

(c).

Indien geen schikking als bedoeld in alinea (b) wordt bereikt, bevat het rapport van de Conciliatiecommissie een overzicht van haar bevindingen met betrekking tot alle feitelijke gegevens die betrekking hebben op de geschilpunten tussen de betrokken Staten die partij zijn, en haar inzichten ten aanzien van de mogelijkheid van een minnelijke schikking van de zaak. In dit rapport dienen tevens de schriftelijke en een overzicht van de mondelinge verklaringen die door de betrokken Staten die partij zijn zijn afgelegd te worden opgenomen.

(d).

Indien het rapport van de Conciliatiecommissie wordt ingediend overeenkomstig alinea (c), delen de betrokken Staten die partij zijn binnen drie maanden na ontvangst van het rapport de voorzitter van het Comité mede of zij de inhoud van het rapport van de Conciliatiecommissie al dan niet aanvaarden.

8.

De bepalingen van dit artikel laten de verantwoordelijkheden van het Comité uit hoofde van artikel 41 onverlet.

9.

De betrokken Staten die partij zijn komen gelijkelijk op voor alle onkosten die door de leden van de Conciliatiecommissie worden gemaakt, overeenkomstig ramingen die door de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties worden verstrekt.

10.

De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties is bevoegd de onkosten van de leden van de Conciliatiecommissie te betalen, zo nodig, voordat deze, overeenkomstig het bepaalde in lid 9 van dit artikel, door de betrokken Staten die partij zijn worden vergoed.