Стаття 25
чиннаBijzondere bepalingen · Uitstel van betaling, kwijtschelding en verjaring
Отримувач може за рішенням надати платнику податків відстрочення платежу на певний строк за умов, визначених ним самим. Протягом строку відстрочення примусове стягнення не розпочинається або зупиняється.
Відстрочення може бути достроково припинене судовим рішенням.
Загальним адміністративним актом можуть бути встановлені правила щодо надання відстрочення платежу на строк не більше десяти років у випадках, коли накладено податкові зобов'язання зі сплати податку на дарування або спадщину, і виконання таких зобов'язань без відстрочення поставило б під загрозу соціально-економічний або культурний інтерес, а таке відстрочення не є можливим або є недостатнім відповідно до інших частин цієї статті.
Міністерським розпорядженням встановлюються правила щодо надання відстрочення платежу строком на 12 місяців та щодо його можливого продовження на підставі статті 3.64, частини третьої, Закону про прибутковий податок 2001 року, за умови надання достатнього забезпечення, стосовно податкових нарахувань з прибуткового податку, що підлягає сплаті внаслідок застосування статті 3.64, частини першої, Закону про прибутковий податок 2001 року. Відстрочення припиняється, якщо реінвестиції не призводять до отримання прибутку підприємства, що підлягає оподаткуванню в Нідерландах, а також у разі еміграції платника податків.
Міністерським розпорядженням встановлюються правила щодо надання відстрочення платежу за податковими повідомленнями-рішеннями стосовно податку на доходи, що підлягає сплаті внаслідок застосування статей 3.83, частини першої або другої, 3.133, частини другої, пунктів h або j, 3.136, частин першої, другої, третьої, четвертої або п'ятої, або 7.2, частини восьмої, Закону про податок на доходи 2001 року. Відстрочення, зазначене у першому реченні, надається не пізніше ніж до початку десятого року після закінчення календарного року, до якого відноситься податкове повідомлення-рішення. Правила, зазначені у першому реченні, можуть також стосуватися надання належного забезпечення. Відстрочення припиняється, якщо виникає обставина, зазначена у статті 19b, частині першій або частині другій, першому реченні, Закону про податок на заробітну плату 1964 року, статті 3.133, частині другій, пунктах від a до g включно, i та k, або статті 3.135, частині першій, Закону про податок на доходи 2001 року.
Загальним адміністративним актом (algemene maatregel van bestuur) встановлюються додаткові правила щодо надання відстрочення платежу, як це передбачено статтями 110 та 111 Митного кодексу Союзу.
Міністерським розпорядженням встановлюються правила щодо надання відстрочення платежу за податковими повідомленнями-рішеннями стосовно податку на доходи, що підлягає сплаті у зв’язку з консервованим доходом, як це передбачено статтею 2.8, частинами четвертою, п’ятою, шостою або сьомою Закону про податок на доходи 2001 року, або у зв’язку з консервованим доходом внаслідок застосування статті 4.16, частини першої, пункту h, цього Закону, статті 7.2, частини двадцятої, цього Закону або статті 7.5, частин четвертої, п’ятої або сьомої, цього Закону. Правила, зазначені у першому реченні, можуть також стосуватися надання належного забезпечення.
Відстрочення припиняється:
у випадку, якщо акції або сертифікати на отримання прибутку, що лежать в основі відстрочення, відчужуються у розумінні статей 4.12 або 4.16, першого пункту, підпунктів від a до g включно, i, j або k, другого пункту, третього пункту або четвертого пункту Закону про податок на доходи 2001 року. У випадку відчуження в рамках злиття акцій, як це передбачено статтею 3.55 Закону про податок на доходи 2001 року, поділу, як це передбачено статтею 3.56 цього Закону, або злиття, як це передбачено статтею 3.57 цього Закону, відстрочення платежу може бути продовжене за умови виконання додатково встановлених вимог. У випадку відчуження у розумінні статті 4.16, першого пункту, підпунктів e, f та g Закону про податок на доходи 2001 року або через поділ спадщини чи спільної власності подружжя протягом двох років після смерті спадкодавця або, відповідно, після припинення шлюбу (ontbinding van het huwelijk), відстрочення платежу також може бути продовжене за умови виконання додатково встановлених вимог. У випадку дарування фізичній особі відстрочення платежу також може бути продовжене за умови виконання додатково встановлених вимог;
у разі, якщо товариство розподілило резерви на акції або сертифікати на отримання прибутку, що є підставою для відстрочення, — на суму, що дорівнює розміру цих розподілених резервів, помножену на: за вирахуванням податку на дивіденди або прибуткового податку, що підлягає сплаті з цих розподілених резервів у Нідерландах, та податку, фактично сплаченого з них за кордоном;
відсоток, зазначений першим у четвертій колонці таблиці, наведеної у статті 2.12 Закону про прибутковий податок 2001 року, оскільки сума розподілених резервів на акції або сертифікати на отримання прибутку, що лежать в основі відстрочення, не перевищує суму, зазначену у першій та другій колонках цієї таблиці; та
відсоток, зазначений другим у четвертій колонці цієї таблиці, у частині, в якій сума розподілених резервів перевищує суму, зазначену в першій та другій колонках цієї таблиці;
у разі повернення того, що було внесено за акціями або свідоцтвами про участь у фонді спільного інвестування (fonds voor gemene rekening), або того, що було внесено чи вкладено власниками свідоцтв на отримання прибутку.
Якщо права, що містяться в акціях або сертифікатах на отримання прибутку, які є підставою для відстрочення, переходять на інші акції або сертифікати на отримання прибутку, такі інші акції або сертифікати на отримання прибутку вважаються такими, що також є підставою для відстрочення.
Міністерським розпорядженням встановлюються правила щодо надання відстрочення платежу на строк не більше десяти років, за умови надання достатнього забезпечення, стосовно податкових нарахувань у частині, в якій вони включають прибутковий податок у зв’язку з відчуженням акцій або прибуткових сертифікатів, що належать до істотної частки участі, на користь фізичної особи або юридичної особи, зазначеної у другому реченні, якщо покупець залишається винним зустрічне надання, відчужені акції становлять не менше п’яти відсотків розміщеного капіталу товариства, а активи товариства, до якого належить істотна частка участі, не складаються значною мірою, прямо чи опосередковано, з інвестицій.
Юридичною особою, зазначеною у першому реченні, є товариство з обмеженою відповідальністю (besloten vennootschap) або інше товариство, капітал якого поділений на акції, а акціонери обліковуються у реєстрі акціонерів, яке зареєстроване в державі-члені Європейського Союзу або в іншій державі, визначеній міністерською постановою, що є стороною Угоди про Європейський економічний простір, і всі акції якого належать одній фізичній особі.
Відстрочення припиняється, якщо здійснюються погашення, або якщо покупець акцій чи сертифікатів на отримання прибутку (winstbewijzen) відчужує їх, або якщо з них отримуються регулярні вигоди значного розміру.
Для цілей застосування дев’ятого пункту поняття відчуження тлумачиться відповідно до статті 4.12 та статті 4.16, перший пункт, підпункти a, b та c, Закону про прибутковий податок 2001 року.
Міністерським розпорядженням встановлюються правила щодо надання відстрочення платежу на строк не більше десяти років, за умови надання достатнього забезпечення, стосовно податкових нарахувань у частині, що включає прибутковий податок з доходу від істотної участі, оскільки компанія, до якої належить така участь, на прохання свого акціонера передала акції іншої компанії фізичній особі або юридичній особі, зазначеній у дев'ятому абзаці, другому реченні, за зустрічне надання, нижче за ринкову вартість. Таке відстрочення надається лише тоді, коли передані акції становлять не менше п'яти відсотків розміщеного капіталу компанії, а активи компанії, до якої належать передані акції, не складаються значною мірою прямо чи опосередковано з інвестицій.
Відстрочення припиняється, якщо обдарований відчужує акції або сертифікати на отримання прибутку, що є підставою для такого відстрочення, або якщо з них отримуються регулярні вигоди значного розміру.
Міністерським розпорядженням встановлюються правила щодо надання відстрочення платежу строком на десять років для податкових нарахувань, що стосуються податку на дарування або спадщину, зазначених у статті 35b, частині третій, Закону про спадкування 1956 року (Successiewet 1956). Відстрочення припиняється:
у разі банкрутства платника податків;
у випадку, якщо щодо платника податків застосовується процедура санації боргів фізичних осіб;
у разі, якщо стосовно набувача протягом періоду, зазначеного у першому реченні, настає подія, передбачена статтею 35e, частиною першою, Закону про спадкування 1956 року (Successiewet 1956).
Міністерським розпорядженням встановлюються правила щодо надання відстрочення платежу строком на десять років для податкових нарахувань зі збору на дарування або спадщину в частині, в якій ці податки можуть бути віднесені до набуття права вимоги до співнабувача стосовно отриманого цим співнабувачем підприємницького майна, як це передбачено статтею 35c, частиною першою, Закону про спадкування 1956 року (Successiewet 1956). Відстрочення припиняється:
у разі банкрутства платника податків;
у випадку, якщо щодо платника податків застосовується процедура санації боргів фізичних осіб;
у випадку, якщо стосовно співнабувача протягом періоду, зазначеного у першому реченні, настає подія, передбачена статтею 35e, частиною першою, Закону про спадкування 1956 року (Successiewet 1956);
оскільки вимога, зазначена у першому реченні, є задоволеною.
Міністерським розпорядженням встановлюються правила щодо надання відстрочення платежу на строк щонайбільше десять років, за умови надання достатнього забезпечення, стосовно податкових нарахувань у частині, що включає прибутковий податок, який підлягає сплаті у зв’язку з припиненням надання в користування майна у розумінні статті 3.91 або статті 3.92 Закону про прибутковий податок 2001 року, який може бути віднесений на різницю між балансовою вартістю та ринковою вартістю цього майна, у випадку, якщо майно, надання в користування якого було припинено:
не відчужено;
відчужено, причому покупець залишився винним ціну передачі, або
є дарованим.
Відстрочення припиняється:
якщо річ не була відчужена: у разі, якщо річ відчужується, у разі смерті платника податків, у разі банкрутства платника податків або у разі, якщо до нього застосовується процедура санації боргів фізичних осіб (schuldsanering natuurlijke personen);
у разі, якщо ціна передачі залишилася невиплаченою: у разі здійснення погашення, у разі відчуження покупцем майна, у разі смерті платника податкового боргу, у разі банкрутства платника податкового боргу або у разі застосування до нього процедури санації боргів фізичних осіб;
коли здійснено дарування: у разі, якщо обдаровуваний відчужує майно, у разі смерті платника податку, у разі банкрутства платника податку або у разі, якщо до нього застосовується процедура санації боргів фізичних осіб.
Для застосування восьмого – чотирнадцятого абзаців статті 4.3 – 4.5b Закону про податок на доходи 2001 року та статті 2, третього абзацу, підпункту «e» Загального закону про державні податки застосовуються відповідним чином.
Міністерським розпорядженням встановлюються правила щодо надання відстрочення платежу на строк щонайбільше десять років, за умови надання достатнього забезпечення, стосовно податкових нарахувань у частині, що включає прибутковий податок, який підлягає сплаті у разі припинення підприємницької діяльності та може бути віднесений до різниці між балансовою вартістю та ринковою вартістю житла, як це передбачено статтею 3.19, частиною першою, Закону про прибутковий податок 2001 року, яке після припинення діяльності вважається власним житлом, як це передбачено статтею 3.111 зазначеного Закону. Відстрочення припиняється:
у разі банкрутства платника податків;
у випадку, якщо щодо платника податків застосовується процедура санації боргів фізичних осіб;
у разі смерті платника податків, за винятком випадків, коли партнер, зазначений у статті 1.2 Закону про прибутковий податок 2001 року, доведе, що залишок податкової заборгованості буде сплачено протягом періоду, на який було надано відстрочку;
у разі виникнення обставини, внаслідок якої житло перестає бути власним житлом.
Міністерським розпорядженням встановлюються правила щодо надання відстрочення платежу строком на десять років стосовно податкових нарахувань з податку на доходи, що підлягає сплаті у разі припинення діяльності внаслідок смерті, як це передбачено статтею 3.58, частиною першою, Закону про податок на доходи 2001 року.
Міністерським розпорядженням встановлюються правила щодо надання відстрочення платежу за умови надання достатнього забезпечення стосовно податкових нарахувань, які включають податок на дохід, отриманий від припинення діяльності підприємства або його частини шляхом передачі фізичній особі, яка продовжує діяльність підприємства, та за умови, що ціна передачі була залишена як борг повністю або частково. Відстрочення стосується податку, зазначеного у першому реченні, в частині, що стосується передачі активів особі, зазначеній у тому ж реченні. Відстрочення надається на частину суми пропорційно до співвідношення між частиною ціни передачі, що залишилася як борг на момент, з якого надається відстрочення, та загальною ціною передачі, на строк узгодженого періоду погашення, але не пізніше початку десятого року після закінчення календарного року, до якого відноситься податкове нарахування.
Відстрочення, передбачене у попередньому абзаці, на початку кожного календарного року, починаючи з початку першого календарного року, що настає за календарним роком, у якому спливає єдиний або останній строк платежу, встановлений для податкового зобов'язання, припиняється на пропорційну частку, де чисельник дорівнює одиниці, а знаменник дорівнює кількості повних років, що залишилися до закінчення погодженого періоду погашення, плюс один, але не більше десяти мінус кількість років, що вже минули з моменту закінчення календарного року, до якого відноситься податкове зобов'язання. Відстрочення, крім того, припиняється:
у разі банкрутства платника податків;
у разі, якщо щодо платника податків застосовується процедура санації боргів фізичних осіб;
у разі смерті платника податкового боргу;
оскільки на початок календарного року сума відстрочення, що залишилася, перевищує суму, яка дорівнює частині податку, зазначеного у попередньому пункті, пропорційно до співвідношення між ще не отриманою частиною ціни передачі та загальною ціною передачі;
оскільки на день, що настає за днем, у який сплив строк єдиного або останнього платежу, сума відстрочення, що залишилася, перевищує суму, яка дорівнює частині податку, зазначеного у попередньому абзаці, пропорційно до співвідношення між: 1) кількістю повних років, що залишилися до закінчення погодженого строку погашення, плюс один, але не більше дев’яти, зменшеною на кількість років, що вже минули з кінця календарного року, до якого відноситься податкове нарахування, та 2) кількістю повних років погодженого строку погашення, але не більше десяти. У разі, якщо фізична особа, зазначена у попередньому абзаці, припиняє підприємницьку діяльність, зазначену в тому ж абзаці, отримувач може припинити дію відстрочення.
Міністерським розпорядженням можуть бути встановлені додаткові правила щодо застосування цієї частини.
Міністерським розпорядженням встановлюються правила щодо надання відстрочення платежу, за умови надання достатнього забезпечення, стосовно податкових нарахувань з податку на спадщину у зв’язку з набуттям права власності на майно без права користування (blote eigendom) на житловий будинок, зазначений у статті 35g Закону про спадщину 1956 року, а також у зв’язку з набуттям права вимоги внаслідок недоотримання частки у спадщині (onderbedelingsvordering), зазначеного у четвертій частині цієї статті. Відстрочення надається лише в тій мірі, в якій особа, від якої на підставі повноваження, зазначеного у статті 78, першій частині Закону про спадщину 1956 року, вимагається здійснити авансовий платіж податку на спадщину щодо права власності на майно без права користування або сплатити його з майна, обтяженого правом користування (vruchtgebruik), або, відповідно, особа, яка на підставі статті 14, першої частини Книги 4 Цивільного кодексу або на підставі заповіту зобов’язана сплатити податок на спадщину щодо права вимоги внаслідок недоотримання частки у спадщині, не спроможна сплатити податок на спадщину інакше, ніж з надзвичайним обтяженням, як зазначено у статті 26, при цьому право користування житловим будинком або — якщо вищезазначена особа має право власності на житловий будинок — житловий будинок, зазначений у статті 35g Закону про спадщину 1956 року, до уваги не береться. Відстрочення припиняється:
у випадку, якщо житло більше не є власним житлом для особи, яка має право користування (vruchtgebruiker), у розумінні статті 3.111 Закону про податок на доходи 2001 року;
у разі банкрутства платника податків;
у випадку, якщо щодо платника податків застосовується процедура санації боргів фізичних осіб;
у разі відчуження права власності без права користування (blote eigendom);
оскільки вимога про недоотримання частки, зазначена у першому реченні, підлягає погашенню.
Міністерським розпорядженням встановлюються правила щодо надання відстрочення платежу на строк щонайменше п'ять років, якщо сплата податкового зобов'язання, нарахованого фізичній особі, у межах встановленого строку платежу призводить до несправедливості переважного характеру.
Для застосування четвертого, п'ятого, восьмого та сімнадцятого абзаців податкові відсотки, а для застосування п'ятого абзацу також і ревізійні відсотки, прирівнюються до податку на доходи, з яким вони пов'язані. Для застосування дев'ятого, одинадцятого, чотирнадцятого, шістнадцятого та вісімнадцятого абзаців податкові відсотки, оскільки вони пов'язані з податком на доходи, щодо якого на підставі цих абзаців надається відстрочення платежу, прирівнюються до цього податку. Для застосування дванадцятого абзацу податкові відсотки прирівнюються до податку на спадщину, з яким вони пов'язані. Для застосування тринадцятого абзацу податкові відсотки, оскільки вони пов'язані з податком на спадщину, щодо якого на підставі цього абзацу надається відстрочення платежу, прирівнюються до цього податку. Оскільки на підставі двадцять першого абзацу надано відстрочення платежу, для застосування цього абзацу податкові відсотки прирівнюються до податку, з яким вони пов'язані. Попереднє речення застосовується відповідним чином до ревізійних відсотків, які пов'язані з податковим нарахуванням.
De ontvanger kan onder door hem te stellen voorwaarden aan een belastingschuldige voor een bepaalde tijd bij beschikking uitstel van betaling verlenen. Gedurende het uitstel vangt de dwanginvordering niet aan, dan wel wordt deze geschorst.
Het uitstel kan tussentijds bij beschikking worden beëindigd.
Bij algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld met betrekking tot het verlenen van uitstel van betaling voor de duur van ten hoogste tien jaren in de gevallen waarin belastingaanslagen in de schenk- of erfbelasting zijn opgelegd en door de voldoening daarvan zonder uitstel een sociaal-economisch dan wel cultureel belang in gevaar zou komen en dat uitstel niet of onvoldoende mogelijk is ingevolge de overige leden van dit artikel.
Bij ministeriële regeling worden regels gesteld met betrekking tot het verlenen van uitstel van betaling voor de duur van 12 maanden en voor de eventuele verlenging daarvan op grond van artikel 3.64, derde lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001, mits voldoende zekerheid is gesteld, voor belastingaanslagen betreffende de inkomstenbelasting die is verschuldigd door de toepassing van artikel 3.64, eerste lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001. Het uitstel wordt beëindigd indien de herinvesteringen niet leiden tot in Nederland belastbare winst van de onderneming en bij emigratie van de belastingschuldige.
Bij ministeriële regeling worden regels gesteld met betrekking tot het verlenen van uitstel van betaling voor belastingaanslagen betreffende de inkomstenbelasting die is verschuldigd door de toepassing van de artikelen 3.83, eerste lid of tweede lid, 3.133, tweede lid, onderdelen h of j, 3.136, eerste, tweede, derde, vierde of vijfde lid, of 7.2, achtste lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001. Het in de eerste volzin bedoelde uitstel wordt verleend tot uiterlijk het begin van het tiende jaar na afloop van het kalenderjaar waarop de belastingaanslag betrekking heeft. De in de eerste volzin bedoelde regels kunnen mede betrekking hebben op het stellen van voldoende zekerheid. Het uitstel wordt beëindigd indien zich een omstandigheid voordoet als genoemd in artikel 19b, eerste lid, of tweede lid, eerste volzin, van de Wet op de loonbelasting 1964, artikel 3.133, tweede lid, onderdelen a tot en met g, i en k, of artikel 3.135, eerste lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001.
Bij algemene maatregel van bestuur worden nadere regels gesteld met betrekking tot het verlenen van uitstel van betaling als bedoeld in de artikelen 110 en 111 van het Douanewetboek van de Unie.
Bij ministeriële regeling worden regels gesteld met betrekking tot het verlenen van uitstel van betaling voor belastingaanslagen betreffende de inkomstenbelasting die is verschuldigd ter zake van geconserveerd inkomen als bedoeld in artikel 2.8, vierde, vijfde, zesde of zevende lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001 of ter zake van geconserveerd inkomen door de toepassing van artikel 4.16, eerste lid, onderdeel h, van die wet, artikel 7.2, twintigste lid, van die wet of van artikel 7.5, vierde, vijfde of zevende lid, van die wet. De in de eerste volzin bedoelde regels kunnen mede betrekking hebben op het stellen van voldoende zekerheid.
Het uitstel wordt beëindigd:
ingeval aandelen of winstbewijzen die aan het uitstel ten grondslag liggen, worden vervreemd in de zin van de artikelen 4.12 of 4.16, eerste lid, onderdelen a tot en met g, i, j of k, tweede lid, derde lid of vierde lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001. In geval van een vervreemding in het kader van een aandelenfusie als bedoeld in artikel 3.55 van de Wet inkomstenbelasting 2001, een splitsing als bedoeld in artikel 3.56 van die wet of een fusie als bedoeld in artikel 3.57 van die wet kan het uitstel van betaling onder nader te stellen voorwaarden worden voortgezet. In geval van een vervreemding in de zin van artikel 4.16, eerste lid, onderdelen e, f en g, van de Wet inkomstenbelasting 2001 of wegens een verdeling van een nalatenschap of een huwelijksgemeenschap binnen twee jaren na het overlijden van de erflater onderscheidenlijk na de ontbinding van de huwelijksgemeenschap, kan het uitstel van betaling eveneens onder nader te stellen voorwaarden worden voortgezet. In geval van schenking aan een natuurlijk persoon kan het uitstel van betaling eveneens onder nader te stellen voorwaarden worden voortgezet;
ingeval de vennootschap op de aandelen of winstbewijzen die aan het uitstel ten grondslag liggen, reserves heeft uitgedeeld, voor een bedrag ter grootte van het bedrag van die uitgedeelde reserves, vermenigvuldigd met: verminderd met de over die uitgedeelde reserves in Nederland verschuldigde dividendbelasting of inkomstenbelasting en de daarover in het buitenland feitelijk geheven belasting;
het in de vierde kolom van de in artikel 2.12 van de Wet inkomstenbelasting 2001 opgenomen tabel als eerste vermelde percentage, voor zover het bedrag van de uitgedeelde reserves op de aandelen of winstbewijzen die aan het uitstel ten grondslag liggen niet meer bedraagt dan het in de eerste en tweede kolom van die tabel vermelde bedrag; en
het in de vierde kolom van die tabel als tweede vermelde percentage, voor zover het bedrag van die uitgedeelde reserves meer bedraagt dan het in de eerste en tweede kolom van die tabel vermelde bedrag;
in geval van een teruggaaf van wat op aandelen of bewijzen van deelgerechtigdheid in een fonds voor gemene rekening is gestort dan wel van wat door houders van winstbewijzen is gestort of ingelegd.
Indien rechten die besloten liggen in de aandelen of winstbewijzen die aan het uitstel ten grondslag liggen overgaan op andere aandelen of winstbewijzen, worden die andere aandelen of winstbewijzen geacht eveneens aan het uitstel ten grondslag te liggen.
Bij ministeriële regeling worden regels gesteld met betrekking tot het verlenen van uitstel van betaling voor de duur van ten hoogste tien jaar, mits voldoende zekerheid is gesteld, voor belastingaanslagen voor zover daarin is begrepen inkomstenbelasting ter zake van een vervreemding van tot een aanmerkelijk belang behorende aandelen of winstbewijzen aan een natuurlijk persoon of aan een rechtspersoon als bedoeld in de tweede volzin, indien de koper de tegenprestatie schuldig is gebleven, de vervreemde aandelen ten minste vijf percent van het geplaatste kapitaal van de vennootschap uitmaken en de bezittingen van de vennootschap waarop het aanmerkelijk belang betrekking heeft niet in belangrijke mate onmiddellijk of middellijk bestaan uit beleggingen.
Een rechtspersoon als bedoeld in de eerste volzin is een besloten vennootschap of een andere vennootschap waarvan het kapitaal in aandelen is verdeeld en in een aandelenregister de aandeelhouders worden geadministreerd, welke is gevestigd in een lidstaat van de Europese Unie of een bij ministeriële regeling aangewezen andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en waarvan alle aandelen worden gehouden door een natuurlijk persoon.
Het uitstel wordt beëindigd indien aflossingen plaatsvinden dan wel de koper van de aandelen of winstbewijzen deze vervreemdt of wanneer daaruit reguliere voordelen van substantiële omvang worden genoten.
Voor de toepassing van het negende lid wordt het begrip vervreemding opgevat overeenkomstig artikel 4.12 en 4.16, eerste lid, onderdelen a, b en c, van de Wet inkomstenbelasting 2001.
Bij ministeriële regeling worden regels gesteld met betrekking tot het verlenen van uitstel van betaling voor de duur van ten hoogste tien jaar, mits voldoende zekerheid is gesteld, voor belastingaanslagen voor zover daarin is begrepen inkomstenbelasting ter zake van inkomen uit aanmerkelijk belang omdat de vennootschap waarop het belang betrekking heeft op verzoek van haar aandeelhouder aandelen in een andere vennootschap heeft overgedragen aan een natuurlijk persoon of aan een rechtspersoon als bedoeld in het negende lid, tweede volzin, tegen een tegenprestatie lager dan de waarde in het economische verkeer. Dit uitstel wordt slechts verleend wanneer de overgedragen aandelen ten minste vijf percent van het geplaatste kapitaal van de vennootschap uitmaken en de bezittingen van de vennootschap waarop de overgedragen aandelen betrekking hebben niet in belangrijke mate onmiddellijk of middellijk bestaan uit beleggingen.
Het uitstel wordt beëindigd indien de begiftigde aandelen of winstbewijzen welke aan het uitstel ten grondslag liggen, vervreemdt of wanneer daaruit reguliere voordelen van substantiële omvang worden genoten.
Bij ministeriële regeling worden regels gesteld met betrekking tot het verlenen van uitstel van betaling voor de duur van tien jaren voor belastingaanslagen betreffende de schenk- of erfbelasting, bedoeld in artikel 35b, derde lid, van de Successiewet 1956. Het uitstel wordt beëindigd:
in geval van faillissement van de belastingschuldige;
ingeval de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen ten aanzien van de belastingschuldige van toepassing is;
ingeval zich ten aanzien van de verkrijger tijdens de in de eerste volzin bedoelde periode een gebeurtenis voordoet als bedoeld in artikel 35e, eerste lid, van de Successiewet 1956.
Bij ministeriële regeling worden regels gesteld met betrekking tot het verlenen van uitstel van betaling voor de duur van tien jaar voor belastingaanslagen in de schenk- of erfbelasting voor zover die belastingen kunnen worden toegerekend aan de verkrijging van een vordering op een medeverkrijger ter zake van door deze medeverkrijger verkregen ondernemingsvermogen, als bedoeld in artikel 35c, eerste lid, van de Successiewet 1956. Het uitstel wordt beëindigd:
in geval van faillissement van de belastingschuldige;
ingeval de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen ten aanzien van de belastingschuldige van toepassing is;
ingeval zich ten aanzien van de medeverkrijger tijdens de in de eerste volzin bedoelde periode een gebeurtenis voordoet als bedoeld in artikel 35e, eerste lid, van de Successiewet 1956;
voor zover de vordering, bedoeld in de eerste volzin, wordt voldaan.
Bij ministeriële regeling worden regels gesteld met betrekking tot het verlenen van uitstel van betaling voor de duur van ten hoogste tien jaar, mits voldoende zekerheid is gesteld, voor belastingaanslagen voor zover daarin is begrepen inkomstenbelasting die is verschuldigd wegens het beëindigen van een terbeschikkingstelling van een zaak in de zin van artikel 3.91 of artikel 3.92 van de Wet inkomstenbelasting 2001, welke belasting kan worden toegerekend aan het verschil tussen de boekwaarde en de waarde in het economisch verkeer van die zaak, ingeval de zaak waarvan de terbeschikkingstelling is beëindigd:
niet is vervreemd;
is vervreemd waarbij de koper de overdrachtsprijs schuldig is gebleven, of
is geschonken.
Het uitstel wordt beëindigd:
wanneer de zaak niet is vervreemd: ingeval de zaak wordt vervreemd, in geval de belastingschuldige overlijdt, in geval van faillissement van de belastingschuldige of in geval de schuldsanering natuurlijke personen ten aanzien van hem van toepassing is;
wanneer de overdrachtsprijs schuldig is gebleven: ingeval aflossingen plaatsvinden, in geval de koper de zaak vervreemdt, in geval de belastingschuldige overlijdt, in geval van faillissement van de belastingschuldige of in geval de schuldsanering natuurlijke personen ten aanzien van hem van toepassing is;
wanneer is geschonken: ingeval de begiftigde de zaak vervreemdt, in geval de belastingschuldige overlijdt, in geval van faillissement van de belastingschuldige of in geval de schuldsanering natuurlijke personen ten aanzien van hem van toepassing is.
Voor de toepassing van het achtste tot en met veertiende lid zijn de artikelen 4.3 tot en met 4.5b van de Wet inkomstenbelasting 2001 en artikel 2, derde lid, onderdeel e, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen van overeenkomstige toepassing.
Bij ministeriële regeling worden regels gesteld met betrekking tot het verlenen van uitstel van betaling voor de duur van ten hoogste tien jaar, mits voldoende zekerheid is gesteld, voor belastingaanslagen voorzover daarin is begrepen inkomstenbelasting die bij staking van een onderneming is verschuldigd en kan worden toegerekend aan het verschil tussen de boekwaarde en de waarde in het economische verkeer van een woning als bedoeld in artikel 3.19, eerste lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001 die na het staken wordt aangemerkt als een eigen woning als bedoeld in artikel 3.111 van die wet. Het uitstel wordt beëindigd:
in geval van faillissement van de belastingschuldige;
ingeval de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen ten aanzien van de belastingschuldige van toepassing is;
in geval van overlijden van de belastingschuldige, tenzij de partner, bedoeld in artikel 1.2 van de Wet inkomstenbelasting 2001, aannemelijk maakt dat de resterende belasting binnen de periode waarvoor uitstel is verleend, zal worden voldaan;
ingeval zich een omstandigheid voordoet waardoor de woning ophoudt een eigen woning te zijn.
Bij ministeriële regeling worden regels gesteld met betrekking tot het verlenen van uitstel van betaling voor de duur van tien jaar voor belastingaanslagen betreffende de inkomstenbelasting die is verschuldigd bij staking door overlijden als bedoeld in artikel 3.58, eerste lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001.
Bij ministeriële regeling worden regels gesteld met betrekking tot het verlenen van uitstel van betaling, mits voldoende zekerheid is gesteld, voor belastingaanslagen waarin is begrepen inkomstenbelasting ter zake van winst behaald met of bij het staken van een onderneming of een gedeelte van een onderneming door de overdracht aan een natuurlijk persoon die de onderneming voortzet en de overdrachtsprijs geheel of gedeeltelijk schuldig is gebleven. Het uitstel heeft betrekking op de in de eerste volzin bedoelde belasting voorzover die betrekking heeft op de overdracht van vermogensbestanddelen aan de daar bedoelde persoon. Het uitstel wordt verleend voor een gedeelte in evenredigheid met de verhouding tussen het, op het moment met ingang waarvan het uitstel wordt verleend, schuldig gebleven gedeelte van de overdrachtsprijs en de totale overdrachtsprijs voor de duur van de overeengekomen aflossingsperiode, doch tot uiterlijk het begin van het tiende jaar na afloop van het kalenderjaar waarop de belastingaanslag betrekking heeft.
Het uitstel bedoeld in het vorige lid wordt aan het begin van elk kalenderjaar, te beginnen bij de aanvang van het eerste kalenderjaar volgend op het kalenderjaar waarin de voor de belastingaanslag geldende enige of laatste betalingstermijn vervalt, voor een evenredig gedeelte beëindigd waarbij de teller is één en de noemer gelijk aan het aantal nog resterende gehele jaren van de overeengekomen aflossingsperiode plus één, doch maximaal tien minus het aantal van de reeds verstreken jaren sedert het einde van het kalenderjaar waarop de belastingaanslag betrekking heeft. Het uitstel wordt voorts beëindigd:
in geval van faillissement van de belastingschuldige;
ingeval de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen ten aanzien van de belastingschuldige van toepassing is;
in geval van overlijden van de belastingschuldige;
voorzover aan het begin van het kalenderjaar het bedrag van het resterende uitstel uitgaat boven het bedrag dat gelijk is aan het gedeelte van de in het vorige lid bedoelde belasting in evenredigheid met de verhouding tussen het nog niet ontvangen deel van de overdrachtsprijs en de totale overdrachtsprijs;
voorzover op de dag volgend op de dag waarop de enige of laatste betalingstermijn is vervallen het resterende uitstel uitgaat boven het bedrag dat gelijk is aan het gedeelte van de in het vorige lid bedoelde belasting in evenredigheid met de verhouding tussen 1e het aantal nog resterende gehele jaren van de overeengekomen aflossingstermijn plus één doch maximaal negen verminderd met de reeds verstreken jaren sedert het einde van het kalenderjaar waarop de belastingaanslag betrekking heeft, en 2e het aantal gehele jaren van de overeengekomen aflossingsperiode, doch maximaal tien. Ingeval de in het vorige lid bedoelde natuurlijk persoon de daar bedoelde onderneming staakt, kan de ontvanger het uitstel beëindigen.
Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels worden gesteld voor de toepassing van dit lid.
Bij ministeriële regeling worden regels gesteld met betrekking tot het verlenen van uitstel van betaling, mits voldoende zekerheid is gesteld, voor belastingaanslagen betreffende de erfbelasting ter zake van de verkrijging van de blote eigendom van een woning, bedoeld in artikel 35g van de Successiewet 1956, alsmede ter zake van de verkrijging van een onderbedelingsvordering, bedoeld in het vierde lid van dat artikel. Het uitstel wordt slechts verleend voor zover degene van wie op grond van de bevoegdheid, bedoeld in artikel 78, eerste lid, van de Successiewet 1956, wordt gevorderd de erfbelasting ter zake van de blote eigendom voor te schieten of uit de met vruchtgebruik bezwaarde goederen te voldoen, onderscheidenlijk degene die op grond van artikel 14, eerste lid, van Boek 4 van het Burgerlijk Wetboek dan wel op grond van het testament gehouden is tot voldoening van de erfbelasting ter zake van de onderbedelingsvordering, niet in staat is anders dan met buitengewoon bezwaar als bedoeld in artikel 26 de erfbelasting te betalen, waarbij het vruchtgebruik van de woning, dan wel – voor zover de hiervoor bedoelde persoon de eigendom van de woning heeft – de woning, bedoeld in artikel 35g van de Successiewet 1956, buiten beschouwing blijft. Het uitstel wordt beëindigd:
ingeval de woning voor de vruchtgebruiker niet langer een eigen woning is als bedoeld in artikel 3.111 van de Wet inkomstenbelasting 2001;
in geval van faillissement van de belastingschuldige;
ingeval de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen ten aanzien van de belastingschuldige van toepassing is;
bij vervreemding van de blote eigendom;
voor zover de onderbedelingsvordering, bedoeld in de eerste volzin, wordt afgelost.
Bij ministeriële regeling worden regels gesteld met betrekking tot het verlenen van uitstel van betaling voor de duur van ten minste vijf jaar, voor zover het binnen de geldende betalingstermijn moeten betalen van een belastingaanslag die is opgelegd aan een natuurlijk persoon leidt tot onbillijkheden van overwegende aard.
Voor de toepassing van het vierde, vijfde, achtste en zeventiende lid wordt de belastingrente en voor de toepassing van het vijfde lid wordt voorts de revisierente gelijkgesteld met de inkomstenbelasting waarmee deze samenhangen. Voor de toepassing van het negende, elfde, veertiende, zestiende en achttiende lid wordt de belastingrente voorzover deze samenhangt met de inkomstenbelasting waarvoor op de voet van die leden uitstel van betaling wordt verleend, gelijkgesteld met die belasting. Voor de toepassing van het twaalfde lid, wordt de belastingrente gelijkgesteld met de erfbelasting waarmee deze samenhangt. Voor de toepassing van het dertiende lid wordt de belastingrente voor zover deze samenhangt met de erfbelasting waarvoor op de voet van dat lid uitstel van betaling wordt verleend, gelijkgesteld met die belasting. Voor zover ingevolge het eenentwintigste lid uitstel van betaling is verleend, wordt voor de toepassing van dat lid de belastingrente gelijkgesteld met de belasting waarmee deze samenhangt. De vorige zin is van overeenkomstige toepassing op revisierente die samenhangt met een belastingaanslag.