Стаття 24
чиннаОсобливі положення · Взаємозалік
Отримувач стосовно платника податкового боргу має право:
здійснювати взаємозалік сум, що підлягають виплаті платнику податків та стягненню з платника податків у зв’язку з державними податками, а також іншими податками та зборами, оскільки їх стягнення покладено на отримувача податків;
суми, що підлягають виплаті платнику податків у зв’язку з вимогами до Держави або отримувача, пов’язаними з державними податками, зазначеними у підпункті «а», та іншими податками і зборами, зараховувати в рахунок сум, що підлягають стягненню з платника податків у зв’язку з державними податками та іншими податками і зборами, оскільки стягнення таких податків і зборів покладено на отримувача.
Зарахування на підставі пунктів a та b є також можливим, якщо на суму, що підлягає виплаті платнику податків, накладено арешт.
Статті 53–55, 234, 235 та 307 Закону про банкрутство застосовуються відповідним чином. Стосовно сум, що підлягають виплаті та стягненню отримувачем, зобов’язання щодо яких виникло по суті протягом або в період, у якому платник податків є або був частиною фіскальної єдності (fiscale eenheid) у розумінні статті 15, частини першої або другої, або статті 15a, частини першої Закону про податок на прибуток підприємств 1969 року, суми, що підлягають виплаті такому платнику податків, можуть бути зараховані, окрім як у рахунок сум, що підлягають стягненню з нього, у рахунок сум, що підлягають стягненню з іншої компанії, яка в цей період є або була частиною вищезгаданої фіскальної єдності. Попереднє речення застосовується незалежно від перебування платника податків або іншої компанії, зазначених у цьому реченні, у стані відстрочення платежів або банкрутства.
На вимогу платника податків отримувач зобов’язаний здійснити зарахування. На відміну від положень частини третьої статті 4:93 Загального закону про адміністративне право, моментом зарахування вважається дата, зазначена в податковому повідомленні-рішенні, з якого вбачається сума, що підлягає сплаті. На відміну від попереднього речення, стосовно зарахування платежу за попереднім податковим повідомленням, як це передбачено статтею 9, частинами шостою та сьомою, моментом зарахування вважається момент настання строку сплати відповідного платежу.
Взаємозалік також можливий у випадку, якщо строк, передбачений у статті 9, ще не сплив, з тим застереженням, що якщо йдеться про податкові нарахування, зазначені у статті 9, частинах п'ятій та сьомій, взаємозалік можливий лише з податковими нарахуваннями, які стосуються того самого податку та того самого періоду.
Зарахування неможливе щодо суми, яка підлягає виплаті отримувачем, якщо ця вимога була передана правонабувачеві за особливим титулом, за умови, що отримувач надав згоду на таку передачу. Зарахування, крім того, неможливе щодо суми, яка підлягає виплаті отримувачем, якщо на цю вимогу встановлено право застави, як це передбачено статтею 239 Книги 3 Цивільного кодексу, за умови, що отримувач на момент повідомлення йому про право застави надав згоду на це право застави. Отримувач зобов'язаний надати згоду на передачу або право застави шляхом винесення розпорядження, якщо на момент повідомлення про акт передачі або про право застави на ім'я платника податків немає жодного боргу, що підлягає зарахуванню. Отримувач може відмовити у наданні згоди на передачу або право застави шляхом винесення розпорядження. Отримувач доводить розпорядження до відома шляхом направлення датованого повідомлення, в якому у разі відмови у наданні згоди на передачу або право застави зазначається підстава, на якій ґрунтується така відмова.
На відміну від положень третього абзацу, навіть після надання згоди, зазначеної у цьому абзаці, допускається зарахування податкових нарахувань, що передбачають суму до виплати, з податковими нарахуваннями, які стосуються того самого податку та того самого податкового періоду.
Платник податків може протягом одного тижня після дати, зазначеної у повідомленні, згаданому у третьому пункті, яким було оприлюднено рішення, подати апеляційну скаргу до директора. Апеляційна скарга подається отримувачу під розписку про отримання, що видається останнім. Директор приймає рішення у найкоротший строк та повідомляє про нього платника податків шляхом надсилання датованого повідомлення. Якщо за апеляційною скаргою прийнято відмову, зарахування не здійснюється раніше, ніж після спливу восьми днів з дати, зазначеної у повідомленні, яким було оприлюднено рішення директора.
Стосовно суми, щодо якої згідно зі статтею 25, частинами третьою — п'ятою, восьмою, дев'ятою, одинадцятою — чотирнадцятою, шістнадцятою — дев'ятнадцятою, було надано відстрочення платежу, протягом строку відстрочення зарахування є неможливим, якщо платник податків не подасть відповідну заяву.
Отримувач невідкладно повідомляє про проведення взаємозаліку.
На відміну від положень статті 4:93, частини четвертої, Загального закону про адміністративне право, зарахування також можливе щодо попереднього податкового повідомлення на від’ємну суму, як це передбачено статтею 13, частиною другою, Загального закону про державні податки.
De ontvanger is ten aanzien van de belastingschuldige bevoegd:
aan de belastingschuldige uit te betalen en van de belastingschuldige te innen bedragen ter zake van rijksbelastingen en andere belastingen en heffingen voor zover de invordering daarvan aan de ontvanger is opgedragen met elkaar te verrekenen;
aan de belastingschuldige uit te betalen bedragen ter zake van met de in onderdeel a bedoelde rijksbelastingen en andere belastingen en heffingen verband houdende vorderingen op de Staat of de ontvanger te verrekenen met van de belastingschuldige te innen bedragen ter zake van rijksbelastingen en andere belastingen en heffingen voor zover de invordering daarvan aan de ontvanger is opgedragen.
Verrekening op grond van de onderdelen a en b is eveneens mogelijk wanneer op een aan de belastingschuldige uit te betalen bedrag beslag is gelegd.
De artikelen 53 tot en met 55, 234, 235 en 307 van de Faillissementswet zijn van overeenkomstige toepassing. Met betrekking tot door de ontvanger uit te betalen en te innen bedragen welker verschuldigdheid materieel is ontstaan over dan wel in een tijdvak waarin de belastingschuldige deel uitmaakt of uitmaakte van een fiscale eenheid als bedoeld in artikel 15, eerste of tweede lid, of artikel 15a, eerste lid, van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969, kunnen aan die belastingschuldige uit te betalen bedragen, behalve met van deze te innen bedragen, worden verrekend met te innen bedragen van een andere maatschappij die in dat tijdvak deel uitmaakt of uitmaakte van vorenbedoelde fiscale eenheid. De vorige volzin vindt toepassing, ongeacht het in staat van surseance van betaling of van faillissement geraken van de in die volzin bedoelde belastingschuldige of andere maatschappij.
Op verzoek van de belastingschuldige is de ontvanger verplicht te verrekenen. In afwijking van artikel 4:93, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht geldt als tijdstip van verrekening de dagtekening van het aanslagbiljet waaruit van het te betalen bedrag blijkt. In afwijking van de vorige volzin geldt met betrekking tot een verrekening van een termijn van een voorlopige aanslag als bedoeld in artikel 9, zesde en zevende lid, als tijdstip van verrekening het tijdstip waarop de desbetreffende termijn vervalt.
De verrekening is ook mogelijk ingeval de termijn, bedoeld in artikel 9, nog niet is verstreken, met dien verstande dat indien het betreft belastingaanslagen als bedoeld in artikel 9, vijfde en zevende lid, verrekening alleen mogelijk is met belastingaanslagen die op dezelfde belasting en hetzelfde tijdvak betrekking hebben.
Verrekening is niet mogelijk met betrekking tot een door de ontvanger uit te betalen bedrag indien deze vordering door de gerechtigde onder bijzondere titel is overgedragen, mits de ontvanger met de overdracht heeft ingestemd. Verrekening is voorts niet mogelijk met betrekking tot een door de ontvanger uit te betalen bedrag indien op deze vordering een pandrecht als bedoeld in artikel 239 van Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek is gevestigd, mits de ontvanger op het tijdstip waarop het pandrecht hem wordt medegedeeld met het pandrecht heeft ingestemd. De ontvanger is verplicht bij beschikking met de overdracht of het pandrecht in te stemmen indien op het tijdstip van de mededeling van de akte van overdracht of van het pandrecht ten name van de belastingschuldige geen voor verrekening vatbare schuld invorderbaar is. De ontvanger kan bij beschikking instemming met de overdracht of het pandrecht weigeren. De ontvanger maakt de beschikking bekend door middel van een gedagtekende kennisgeving waarin, bij weigering tot instemming met de overdracht of het pandrecht, de grond is vermeld waarop de weigering berust.
In afwijking in zoverre van het derde lid is ook na de instemming, bedoeld in dat lid, verrekening mogelijk van belastingaanslagen die een uit te betalen bedrag behelzen met belastingaanslagen die op dezelfde belasting en hetzelfde tijdvak betrekking hebben.
De belastingschuldige kan binnen een week na de dagtekening van de in het derde lid bedoelde kennisgeving waarmee de beschikking is bekendgemaakt beroep instellen bij de directeur. Het beroepschrift wordt ingediend bij de ontvanger tegen een door deze af te geven ontvangbewijs. De directeur neemt zo spoedig mogelijk een beslissing en maakt deze bekend aan de belastingschuldige door middel van een gedagtekende kennisgeving. Indien op het beroepschrift afwijzend wordt beslist, vindt verrekening niet eerder plaats dan nadat na de dagtekening van de kennisgeving waarmee de beslissing van de directeur is bekendgemaakt acht dagen zijn verstreken.
Met betrekking tot het bedrag waarvoor krachtens artikel 25, derde tot en met vijfde, achtste, negende, elfde tot en met veertiende, zestiende tot en met negentiende lid, uitstel van betaling is verleend, is gedurende het uitstel verrekening niet mogelijk, tenzij de belastingschuldige dit verzoekt.
De ontvanger maakt de verrekening onverwijld bekend.
In afwijking van artikel 4:93, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht is verrekening ook mogelijk van een voorlopige aanslag tot een negatief bedrag als bedoeld in artikel 13, tweede lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen.
Рішення Верховного суду Нідерландів (Hoge Raad), у яких застосовується ця стаття. Анотації — неофіційний переклад.
Верховний Суд визнає касаційну скаргу неприйнятною із застосуванням статті 80a Закону про судоустрій (Wet op de rechterlijke organisatie).
Рішення на rechtspraak.nlВерховний Суд визнає касаційну скаргу неприйнятною із застосуванням статті 80a Закону про судоустрій (Wet op de rechterlijke organisatie).
Рішення на rechtspraak.nl