Законодавство Нідерландів

Стаття 10:108

чинна

Усиновлення · Визнання іноземного усиновлення

Цивільний кодекс — Книга 10 (міжнародне приватне право) · Титул 6 · Розділ 3 · Редакція діє з 2012-01-01

Оригінал
1.

Рішення, ухвалене за кордоном, яким встановлено усиновлення, визнається в Нідерландах в силу закону, якщо воно винесене:

a.

компетентний за місцем знаходження орган держави, в якій усиновлювачі та дитина як на час подання заяви про усиновлення, так і на час ухвалення рішення мали своє звичайне місце проживання; або

b.

компетентний за місцем знаходження орган держави, в якій або усиновлювачі, або дитина, як на час подання заяви про усиновлення, так і на час ухвалення рішення, мали своє звичайне місце проживання.

2.

У визнанні рішення про усиновлення відмовляється, якщо:

a.

цьому рішенню явно не передувало належне дослідження або належне судочинство, або

b.

у випадку, зазначеному в частині 1, пункті «b», рішення не визнано в державі, де дитина, або, відповідно, в державі, де усиновлювачі як на час подання заяви про усиновлення, так і на час ухвалення рішення мали своє звичайне місце проживання; або

c.

визнання цього рішення є явно несумісним із публічним порядком.

3.

На підставі, зазначеній у частині 2, пункті "c", у визнанні рішення про усиновлення у будь-якому разі відмовляється, якщо рішення явно стосується фіктивної дії.

4.

У визнанні рішення, навіть якщо до цього залучений громадянин Нідерландів, не може бути відмовлено з підстави, зазначеної у пункті «c» частини 2, лише тому, що до нього було застосовано інше право, ніж те, що випливало б із положень відділу 2.

1.

Een buitenslands gegeven beslissing waarbij een adoptie tot stand is gekomen, wordt in Nederland van rechtswege erkend indien zij is uitgesproken door:

a.

een ter plaatse bevoegde autoriteit van de staat waar de adoptiefouders en het kind zowel ten tijde van het verzoek tot adoptie als ten tijde van de uitspraak hun gewone verblijfplaats hadden; of

b.

een ter plaatse bevoegde autoriteit van de staat waar hetzij de adoptiefouders, hetzij het kind zowel ten tijde van het verzoek tot adoptie als ten tijde van de uitspraak hun gewone verblijfplaats hadden.

2.

Aan een beslissing houdende adoptie wordt erkenning onthouden indien:

a.

aan die beslissing kennelijk geen behoorlijk onderzoek of behoorlijke rechtspleging is voorafgegaan, of

b.

in het geval, bedoeld in lid 1, onder b, de beslissing niet is erkend in de staat waar het kind, onderscheidenlijk de staat waar de adoptiefouders zowel ten tijde van het verzoek tot adoptie als ten tijde van de uitspraak hun gewone verblijfplaats hadden; of

c.

de erkenning van die beslissing kennelijk onverenigbaar is met de openbare orde.

3.

Op de in lid 2, onder c, genoemde grond wordt aan een beslissing houdende adoptie in elk geval erkenning onthouden indien de beslissing kennelijk op een schijnhandeling betrekking heeft.

4.

De erkenning van de beslissing kan, ook wanneer daarbij een Nederlander betrokken is, niet op de in lid 2, onder c, genoemde grond worden geweigerd enkel omdat daarop een ander recht is toegepast dan uit de bepalingen van afdeling 2 zou zijn gevolgd.