Законодавство Нідерландів

Стаття 10:135

чинна

Речове право · Режим речового права щодо прав вимоги

Цивільний кодекс — Книга 10 (міжнародне приватне право) · Титул 10 · Розділ 3 · Редакція діє з 2012-01-01

Оригінал
1.

Здатність іменної вимоги до передачі або до встановлення на неї прав регулюється правом, що застосовується до цієї вимоги.

2.

В іншому речово-правовий режим щодо іменної вимоги регулюється правом, яке застосовується до договору, що зобов'язує до передачі або встановлення прав. Це право визначає, зокрема:

a.

які вимоги ставляться до передачі або встановлення;

b.

хто має право на здійснення прав, що містяться у вимозі;

c.

які права можуть бути встановлені на вимогу та якими є природа і зміст цих прав;

d.

у який спосіб ці права змінюються, переходять і припиняються, і яким є їхнє взаємне співвідношення.

3.

Відносини між цесіонарієм або, відповідно, уповноваженою особою та боржником, умови, за яких передача іменної вимоги або встановлення на неї права може бути протиставлено боржнику, а також питання про те, чи звільняється боржник шляхом платежу, регулюються правом, що застосовується до вимоги.

1.

De vatbaarheid van een vordering op naam voor overdracht dan wel voor vestiging daarop van rechten wordt beheerst door het recht dat op de vordering van toepassing is.

2.

Voor het overige wordt het goederenrechtelijke regime met betrekking tot een vordering op naam beheerst door het recht dat op de tot overdracht of vestiging van rechten verplichtende overeenkomst toepasselijk is. Dat recht bepaalt in het bijzonder:

a.

welke vereisten aan een overdracht of vestiging worden gesteld;

b.

wie gerechtigd is tot uitoefening van de in de vordering besloten rechten;

c.

welke rechten op de vordering kunnen rusten en welke de aard en de inhoud van deze rechten zijn;

d.

op welke wijze die rechten zich wijzigen, overgaan en tenietgaan en welke hun onderlinge verhouding is.

3.

De betrekkingen tussen de cessionaris, onderscheidenlijk de gerechtigde, en de schuldenaar, de voorwaarden waaronder de overdracht van een vordering op naam dan wel de vestiging daarop van een recht aan de schuldenaar kan worden tegengeworpen, alsmede de vraag of de schuldenaar door betaling is bevrijd, worden beheerst door het recht dat op de vordering van toepassing is.