Стаття 2.19
чиннаПЕРЕХІД, ЛІЦЕНЗІЯ ТА ІНШІ ПРАВА
За винятком власника загальновідомого знака в розумінні статті 6bis Паризької конвенції, ніхто, незалежно від того, яку позовну вимогу він заявляє, не може вимагати судового захисту щодо позначення, яке вважається знаком у розумінні статті 2.1, якщо він не може посилатися на реєстрацію знака, на який він подав заявку.
У відповідних випадках неприйнятність заяви констатується судом за власною ініціативою.
Положення цього розділу не зачіпають права користувачів позначення, яке не вважається торговельною маркою у розумінні статті 2.1, посилатися на положення загального права (gemene recht), оскільки це дозволяє заперечувати проти неправомірного використання такого позначення.
Behoudens de houder van een algemeen bekend merk in de zin van artikel 6bis van het Verdrag van Parijs kan niemand, welke vordering hij ook instelt, in rechte bescherming inroepen voor een teken, dat als merk wordt beschouwd in de zin van artikel 2.1, tenzij hij zich kan beroepen op een inschrijving van het door hem aangevraagde merk.
In voorkomend geval wordt de niet-ontvankelijkheid ambtshalve door de rechter uitgesproken.
De bepalingen van deze titel laten onverlet het recht van gebruikers van een teken, dat niet als merk wordt beschouwd in de zin van artikel 2.1, om de bepalingen van het gemene recht in te roepen voor zover dit toestaat zich te verzetten tegen onrechtmatig gebruik van dit teken.