Стаття 22
чиннаМожуть бути вжиті заходи для завершення процедури усиновлення без розкриття особи усиновлювача біологічній сім'ї дитини.
Мають бути встановлені правила, на підставі яких вимагається або дозволяється проведення процедур усиновлення в закритому засіданні.
Усиновлена дитина повинна мати доступ до інформації щодо свого походження, якою володіють компетентні органи. Якщо біологічні батьки мають законне право на конфіденційність своєї особистості, компетентний орган, у межах, дозволених законом, визначає, чи може це право бути відхилене та чи може бути розкрита інформація про їхню особистість, беручи до уваги обставини та відповідні права дитини та її біологічних батьків. Усиновленій дитині, яка ще не досягла повноліття, при цьому може бути надана належна консультативна допомога.
Усиновитель та усиновлена дитина повинні мати можливість отримати документ, що містить витяги з публічних реєстрів із відомостями щодо дати та місця народження усиновленої дитини, у якому факт усиновлення або особа її біологічних батьків не зазначаються в явній формі. Держави-учасниці можуть прийняти рішення не застосовувати це положення до інших форм усиновлення, зазначених у пункті четвертому статті 11 цієї Конвенції.
З огляду на право осіб знати свою ідентичність та походження, відповідна інформація стосовно усиновлення має бути зібрана та зберігатися протягом щонайменше 50 років з дати, коли усиновлення стало остаточним.
Публічні реєстри повинні зберігатися таким чином, а їхній зміст у будь-якому разі має бути розмножений таким чином, щоб особам, які не мають законного інтересу, було перешкоджено в ознайомленні з фактом того, чи є особа усиновленою чи ні, або, якщо така інформація є відомою, у встановленні особи її біологічних батьків.
Er kunnen regelingen worden getroffen om een adoptieprocedure te voltooien zonder dat de identiteit van de adoptant wordt bekend gemaakt aan de familie van herkomst van het kind.
Er dienen regelingen te worden getroffen op grond waarvan vereist of toegestaan wordt dat adoptieprocedures in beslotenheid plaatsvinden.
Het geadopteerde kind dient toegang te hebben tot informatie aangaande zijn afkomst die de bevoegde autoriteiten in hun bezit hebben. Indien de ouders van herkomst een wettelijk recht hebben op geheimhouding van hun identiteit is het, voor zover wettelijk toegestaan, aan de bevoegde autoriteit te bepalen of dat recht terzijde mag worden geschoven en informatie omtrent hun identiteit mag worden bekendgemaakt, daarbij de omstandigheden en de onderscheiden rechten van het kind en die van zijn ouders van herkomst in aanmerking nemend. Een geadopteerd kind dat nog niet meerderjarig is, mag daarbij op passende wijze geadviseerd worden.
De adoptant en het geadopteerde kind dienen een document te kunnen verkrijgen dat uittreksels uit de openbare registers bevat met verklaringen omtrent de geboortedatum en -plaats van het geadopteerde kind, waarbij het feit van de adoptie of de identiteit van zijn ouders van herkomst niet uitdrukkelijk worden vermeld. De Staten die Partij zijn kunnen besluiten deze bepaling niet toe te passen op de andere vormen van adoptie bedoeld in artikel 11, vierde lid, van dit Verdrag.
Met het oog op het recht van personen hun identiteit en afkomst te kennen, dient relevante informatie ter zake van een adoptie te worden verzameld en bewaard gedurende ten minste 50 jaar vanaf de datum waarop de adoptie definitief is geworden.
Openbare registers dienen zodanig te worden bewaard en hun inhoud dient in elk geval zodanig te worden vermenigvuldigd dat personen die geen gerechtvaardigd belang hebben belet wordt kennis te nemen van het feit of een persoon al dan niet geadopteerd is of, indien deze informatie bekend is, de identiteit van diens ouders van herkomst te achterhalen.