Статья 6:6:4:6
действуетОбязательства в общем виде
Взыскание может быть обращено без исполнительного листа на:
денежные доходы осужденного от трудовой деятельности;
пенсии, пособия по ожиданию (wachtgelden) и иные выплаты, на которые имеет право осужденный;
остаток по счету в банке, как указано в статье 1:1 Закона о финансовом надзоре, которым осужденный вправе распоряжаться в собственных интересах, а также, если банк и осужденный в связи с этим счетом заключили договор о предоставлении кредита, [права требования] по кредиту, предоставленному на основании этого договора.
Взыскание с применением первого абзаца осуществляется посредством письменного уведомления Нашего Министра. Уведомление содержит достаточные для осуществления взыскания сведения о личности осужденного и указывает, какая сумма по приговору подлежит уплате, каким судебным решением или уголовным предписанием был наложен денежный штраф или мера, предусмотренная статьей 36f Уголовного кодекса, а также место, где должен быть произведен платеж. Оно вручается лицу, в отношении которого производится взыскание, а после осуществления взыскания направляется по адресу, указанному осужденным. Если письмо оказывается недоставленным, уведомление направляется по адресу, указанному в базовой регистрации лиц. Если письмо оказывается недоставленным также и по адресу, указанному в базовой регистрации лиц, уведомление считается доведенным до сведения осужденного.
Вследствие вручения уведомления лицо, в отношении которого осуществляется взыскание, обязано произвести выплату государству суммы, указанной в уведомлении, в той мере, в какой осужденный имеет или приобретает в отношении него требование, срок исполнения которого наступил. Наш Министр определяет срок, в течение которого должна быть произведена выплата. Обязательство по выплате прекращается, как только сумма, подлежащая уплате на основании приговора, будет выплачена или взыскана, и не позднее истечения двух лет со дня вручения уведомления.
Лицо, в отношении которого осуществляется взыскание, не может во вред государству ссылаться на прекращение или уменьшение своего долга вследствие исполнения обязательства или зачета встречного требования, за исключением случаев, в которых оно было бы вправе сделать это при наложении ареста на имущество должника у третьих лиц (beslag onder derden), произведенном в момент вручения процессуальных документов в соответствии с Гражданским процессуальным кодексом. Если другой кредитор наложил арест на требование, в отношении которого осуществляется взыскание, статья 478 указанного Кодекса применяется соответствующим образом. Для целей применения статей 33 и 301 Закона о банкротстве взыскание приравнивается к аресту имущества должника у третьих лиц.
Если взыскание обращено на требование лица, обязанного к осуществлению периодических платежей, как указано в первом абзаце, подпунктах «a» и «b», то статьи 475a–475g и 475i, части вторая–пятая, Гражданского процессуального кодекса применяются соответствующим образом.
Любое заинтересованное лицо может в течение шести недель после направления осужденному уведомления, указанного во втором абзаце настоящей статьи, подать мотивированное возражение против взыскания. Статья 6:4:5, третий абзац, применяется к данному возражению соответствующим образом.
Расходы по взысканию на основании настоящей статьи взыскиваются с осужденного на тех же условиях, что и денежный штраф или мера, предусмотренная статьей 36f Уголовного кодекса, соответственно. В расходы по взысканию включаются издержки по принудительному исполнению.
Взыскание без исполнительного листа не может быть произведено, если в отношении должника действует процедура санации долгов физических лиц, предусмотренная разделом III Закона о несостоятельности.
Verhaal kan zonder dwangbevel worden genomen op:
inkomsten in geld uit arbeid van de veroordeelde;
pensioenen, wachtgelden en andere uitkeringen waarop de veroordeelde aanspraak heeft;
het tegoed van een rekening bij een bank als bedoeld in artikel 1:1 van de Wet op het financieel toezicht, waarover de veroordeelde te eigen bate mag beschikken, alsmede, indien de bank en de veroordeelde in samenhang met die rekening een overeenkomst inzake krediet zijn aangegaan, op uit het ingevolge die overeenkomst verstrekte krediet.
Verhaal met toepassing van het eerste lid geschiedt door middel van een schriftelijke kennisgeving van Onze Minister. De kennisgeving bevat een voor de uitoefening van verhaal voldoende aanduiding van de persoon van de veroordeelde, en vermeldt welk bedrag uit hoofde van de veroordeling nog verschuldigd is, bij welke rechterlijke uitspraak of strafbeschikking de geldboete of de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht is opgelegd, alsmede de plaats waar de betaling moet geschieden. Zij wordt verstrekt aan degene onder wie verhaal wordt genomen, en nadat verhaal is genomen toegezonden aan het adres dat de veroordeelde heeft opgegeven. Indien de brief onbestelbaar blijkt te zijn, wordt de kennisgeving gezonden naar het in de basisregistratie personen vermelde adres. Indien de brief ook op het in de basisregistratie personen opgenomen adres onbestelbaar blijkt te zijn, wordt de kennisgeving geacht aan de veroordeelde bekend te zijn.
Door de verstrekking van de kennisgeving is degene onder wie verhaal wordt genomen, verplicht tot betaling aan de staat van het in de kennisgeving bedoelde bedrag voor zover de veroordeelde op hem een opeisbare vordering heeft of verkrijgt. Onze Minister bepaalt de termijn waarbinnen de betaling moet geschieden. De verplichting tot betaling vervalt zodra het uit hoofde van de veroordeling verschuldigde bedrag is betaald of verhaald en uiterlijk wanneer twee jaren na de dag van de verstrekking van de kennisgeving zijn verstreken.
Degene onder wie verhaal wordt genomen kan zich niet ten nadele van de staat beroepen op het tenietgaan of de vermindering van zijn schuld door betaling of door verrekening met een tegenvordering dan in de gevallen waarin hij daartoe ook bevoegd zou zijn geweest bij een op het tijdstip van de betekening overeenkomstig het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering gelegd beslag onder derden. Indien een andere schuldeiser op de vordering waarop verhaal wordt genomen, beslag heeft gelegd, is artikel 478 van dat Wetboek van overeenkomstige toepassing. Het verhaal wordt voor de toepassing van de artikelen 33 en 301 van de Faillissementswet met een beslag onder derden gelijkgesteld.
Indien verhaal is genomen op vordering van de veroordeelde tot periodieke betalingen als bedoeld in het eerste lid, onder a en b, zijn de artikelen 475a tot en met 475g en 475i, tweede tot en met vijfde lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering van overeenkomstige toepassing.
Iedere belanghebbende kan zich binnen zes weken na de toezending aan de veroordeelde van de in het tweede lid van dit artikel bedoelde kennisgeving bij met redenen omkleed bezwaarschrift verzetten tegen het verhaal. Artikel 6:4:5, derde lid, is op dit verzet van overeenkomstige toepassing.
De kosten van verhaal krachtens dit artikel worden op gelijke voet als de geldboete, onderscheidenlijk de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht, verhaald op de veroordeelde. Onder de kosten van verhaal zijn begrepen de invorderingskosten.
Verhaal zonder dwangbevel kan niet worden genomen als de veroordeelde valt onder de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen, bedoeld in titel III van de Faillissementswet.