Стаття 45
чиннаПроцедура · Виконання рішень, ухвалених заочно
Заява про виконання судового рішення, винесеного заочно у запитуючій державі, не може бути прийнята до розгляду доти, доки це рішення не буде вручено засудженому особисто прокурором, який отримав цю заяву. Вручення не здійснюється, якщо право на кримінальне переслідування за діяння, щодо якого було винесено рішення, було б погашене давністю згідно з нідерландським правом, з урахуванням того, що дії, вчинені у запитуючій державі, які переривають або зупиняють перебіг строку давності в цій державі, мають таку саму юридичну силу в Нідерландах. Про вручення письмово повідомляються органи держави, від якої надійшла заява.
Оскільки це передбачено міжнародним договором, засуджений може подати заперечення проти судового рішення, винесеного заочно, як зазначено у попередньому пункті, до суду округу, в якому він має місце проживання або фактично перебуває, протягом строку, визначеного відповідним договором після вручення рішення. Якщо засудженим є особа, зазначена у статті 2 Закону про військове кримінальне судочинство, вона може подати заперечення до суду, який відповідно до цього Закону є повноважним здійснювати юрисдикцію щодо цієї особи.
Заперечення подається шляхом заяви, яка має бути зроблена засудженим у канцелярії прокуратури при суді, зазначеному в попередньому абзаці, або шляхом надсилання рекомендованого листа до цієї прокуратури, що містить — під загрозою визнання заяви неприйнятною — відомості про місце проживання або місце перебування засудженого, за якими йому можуть бути вручені судові документи. У разі подання заперечення рекомендованим листом днем подання заперечення вважається день отримання листа канцелярією прокуратури. Статті 450 та 451a Кримінально-процесуального кодексу застосовуються відповідним чином.
Прокурор передає кожну своєчасно подану заяву або отриманий лист, зазначені у попередній частині, секретарю суду, який діє щодо них відповідно до положень статті 451 Кримінального процесуального кодексу.
Een verzoek om tenuitvoerlegging van een in de verzoekende staat bij verstek gewezen rechterlijke beslissing kan niet in behandeling worden genomen dan nadat deze beslissing vanwege de officier van justitie, die het verzoek heeft ontvangen, aan de veroordeelde in persoon is betekend. Betekening vindt niet plaats indien het recht tot strafvervolging ter zake van het feit waarvoor de beslissing werd gewezen naar Nederlands recht zou zijn verjaard, met dien verstande, dat handelingen, verricht in de verzoekende staat, die de verjaring aldaar stuiten of schorsen, in Nederland dezelfde rechtskracht hebben. Van de betekening worden de autoriteiten van de staat, waarvan het verzoek is uitgegaan, schriftelijk in kennis gesteld.
Voor zover een verdrag daarin voorziet, kan de veroordeelde tegen een bij verstek gewezen rechterlijke beslissing, als bedoeld in het vorige lid, verzet doen bij de rechtbank van het arrondissement waarin hij zijn woonplaats heeft of daadwerkelijk verblijft, gedurende een door het toepasselijke verdrag bepaalde termijn na de betekening. Is de veroordeelde een persoon als bedoeld in artikel 2 van de Wet militaire strafrechtspraak dan kan deze verzet doen bij de rechtbank, welke ingevolge die wet bevoegd is over die persoon rechtsmacht uit te oefenen.
Verzet wordt gedaan door een verklaring, af te leggen door de veroordeelde op het parket van het openbaar ministerie bij de in het vorige lid bedoelde rechtbank of bij aangetekende brief aan dat parket, houdende - op straffe van niet-ontvankelijkheid - de vermelding van de woon- of verblijfplaats van de veroordeelde, alwaar gerechtelijke stukken aan hem kunnen worden uitgereikt. In geval van verzet bij aangetekende brief geldt als dag van verzet de dag van ontvangst van de brief ten parkette. De artikelen 450 en 451a van het Wetboek van Strafvordering zijn van overeenkomstige toepassing.
De officier van justitie stelt iedere tijdig afgelegde verklaring of ontvangen brief, bedoeld in het vorige lid, ter hand van de griffier, die daarmee handelt overeenkomstig het bepaalde in artikel 451 van het Wetboek van Strafvordering.