Законодавство Нідерландів

Стаття 32

чинна

Процедура · Судовий процес

Закон про передачу виконання вироків (WOTS) · Глава III · Розділ C · Редакція діє з 2023-01-01

Оригінал
1.

На ухвалу суду (de rechtbank) щодо заяви про виконання рішення може бути подана касаційна скарга як прокурором, так і засудженим.

2.

Про заяви, якими особа відмовляється від права на подання касаційної скарги або якими така скарга відкликається, секретар суду (de rechtbank) невідкладно повідомляє Нашого Міністра.

3.

Прокурор зобов’язаний, під загрозою визнання заяви неприйнятною, протягом одного місяця після подання ним касаційної скарги подати до Верховного суду письмовий документ, що містить його підстави для касації.

4.

Засуджений, який подав касаційну скаргу, зобов'язаний під загрозою визнання її неприйнятною до дня судового засідання подати до Верховного суду через свого захисника письмовий документ, що містить його підстави для касації.

5.

Голова після консультації з генеральним прокурором визначає день судового засідання. Генеральний прокурор забезпечує повідомлення засудженого про день, визначений для розгляду апеляції, щонайменше за вісім днів до дня судового засідання. Цей строк може бути скорочений за згодою засудженого, якщо така згода підтверджена у спосіб, визначений у статті 265, частина друга, Кримінально-процесуального кодексу. У разі відсутності своєчасного повідомлення Верховний суд наказує повідомити про новий день судового засідання, якщо тільки в інтересах засудженого не з’явився захисник. В останньому випадку за його клопотанням може бути надано відстрочення.

6.

У випадках, коли під час судового засідання розгляд апеляції відкладається або зупиняється на певний строк, нове повідомлення засудженій особі не надсилається.

7.

Статті 431, 432, 432a, 434, частина перша, 438, 439, 440, частина перша, 441, 442, 443, 444, 449, частина перша, 450, 451, 451a, 452, 453, 454, частини перша, друга та третя, 455, частина перша, та 456 Кримінально-процесуального кодексу застосовуються відповідним чином.

8.

Якщо рішення, щодо якого подано касаційну скаргу, було ухвалене суддею одноособово, касаційна скарга розглядається палатою Верховного суду (Hoge Raad), що складається з трьох радників.

9.

Якщо судове рішення суду (de rechtbank) повністю або частково скасовується, Верховний Суд (de Hoge Raad), у разі якщо це можливо, вирішує справу по суті самостійно. Якщо Верховний Суд не може вирішити справу самостійно, він може або повернути її до суду (de rechtbank), чиє рішення було скасовано, або передати її до іншого суду (de rechtbank). У такому разі статті 18-28, 29, частина друга, 30 та 31, а також попередні частини цієї статті застосовуються знову.

10.

Верховний Суд (Hoge Raad) невідкладно надсилає нашому Міністру засвідчену копію свого судового рішення.

11.

Якщо Верховний Суд передає справу до іншого суду, позбавлення волі, призначене відповідно до статті 29, залишається чинним до моменту, коли цей суд ухвалить рішення щодо тримання під вартою, без шкоди для положень, викладених в останньому абзаці цієї статті.

1.

Tegen de uitspraak van de rechtbank betreffende het verzoek tot tenuitvoerlegging kan zowel door de officier van justitie als door de veroordeelde beroep in cassatie worden ingesteld.

2.

Van verklaringen waarbij afstand wordt gedaan van het recht om beroep in cassatie in te stellen, of waarbij een zodanig beroep wordt ingetrokken, geeft de griffier van de rechtbank onverwijld kennis aan Onze Minister.

3.

De officier van justitie is, op straffe van niet-ontvankelijkheid, verplicht om binnen een maand nadat hij beroep in cassatie heeft ingesteld, bij de Hoge Raad een schriftuur in te dienen, houdende zijn middelen van cassatie.

4.

De veroordeelde die cassatieberoep heeft ingesteld, is op straffe van niet-ontvankelijkheid verplicht om vóór de dienende dag bij de Hoge Raad door zijn raadsman een schriftuur te doen indienen, houdende zijn middelen van cassatie.

5.

De voorzitter bepaalt na overleg met de procureur-generaal de rechtsdag. De procureur-generaal doet de dag voor de behandeling van het beroep bepaald ten minste acht dagen vóór de rechtsdag aanzeggen aan de veroordeelde. Deze termijn kan, met toestemming van de veroordeelde, worden bekort indien van die toestemming blijkt op overeenkomstige wijze als bepaald in artikel 265, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering. Bij gebreke van tijdige aanzegging wordt door de Hoge Raad de aanzegging van een nieuwe rechtsdag bevolen, tenzij voor de veroordeelde een raadsman is verschenen. In dat laatste geval kan op diens verzoek uitstel worden verleend.

6.

In de gevallen waarin op de zitting de behandeling van het beroep voor een bepaalde tijd wordt uitgesteld of geschorst, heeft geen nieuwe aanzegging aan de veroordeelde plaats.

7.

De artikelen 431, 432, 432a, 434, eerste lid, 438, 439, 440, eerste lid, 441, 442, 443, 444, 449, eerste lid, 450, 451, 451a, 452, 453, 454, eerste, tweede en derde lid, 455, eerste lid, en 456 van het Wetboek van Strafvordering zijn van overeenkomstige toepassing.

8.

Indien de uitspraak waartegen beroep is ingesteld is gedaan door een enkelvoudige kamer, wordt het beroep in cassatie behandeld door een uit drie raadsheren bestaande Kamer van de Hoge Raad.

9.

Indien de uitspraak van de rechtbank geheel of gedeeltelijk wordt vernietigd doet de Hoge Raad in geval dat mogelijk is zelf de zaak af. Indien de Hoge Raad de zaak niet zelf kan afdoen kan hij deze hetzij terugwijzen naar de rechtbank, wier uitspraak vernietigd is, hetzij verwijzen naar een andere rechtbank. Alsdan vinden de artikelen 18-28, 29, tweede lid, 30 en 31 en de voorgaande leden van dit artikel wederom toepassing.

10.

De Hoge Raad zendt aan Onze Minister onverwijld een gewaarmerkt afschrift van zijn arrest toe.

11.

Indien de Hoge Raad de zaak verwijst naar een andere rechtbank blijft een krachtens artikel 29 bevolen vrijheidsbeneming, onverminderd het bepaalde in het laatste lid van dat artikel, van kracht tot het tijdstip waarop die rechtbank over de gevangenhouding beslist.