Стаття 29
чиннаПроцедура · Судовий процес
За позовом прокурора суд може під час судового засідання постановити ухвалу про взяття засудженого під варту у випадках, коли відповідно до статті 8 можливе попереднє затримання.
Перед закриттям судового розгляду суд за власною ініціативою ухвалює рішення щодо тримання під вартою засудженого, який на підставі цього закону був тимчасово позбавлений волі.
Позбавлення волі, призначене відповідно до одного з попередніх пунктів, залишається чинним після винесення рішення судом (de rechtbank) до моменту набрання цим рішенням законної сили.
Вона припиняється, за винятком можливості подальшого позбавлення волі на інших підставах:
якщо це буде наказано судом або прокурором (officier van justitie) за власною ініціативою чи за заявою засудженого або його захисника, або ж Верховним судом (Hoge Raad) під час ухвалення ним рішення за касаційною скаргою:
якщо тривалість такого позбавлення волі стала рівною тривалості покарання або заходу, призначеного нідерландським судом.
Op vordering van de officier van justitie kan de rechtbank ter zitting de gevangenneming van de veroordeelde bevelen in gevallen waarin overeenkomstig artikel 8 voorlopige aanhouding mogelijk is.
Voordat het onderzoek ter zitting wordt gesloten, beslist de rechtbank ambtshalve over de gevangenhouding van de veroordeelde die krachtens deze wet voorlopig van zijn vrijheid is beroofd.
Een krachtens een der vorige leden bevolen vrijheidsbeneming blijft na de uitspraak van de rechtbank van kracht totdat deze uitspraak in kracht van gewijsde is gegaan.
Zij wordt, behoudens de mogelijkheid van verdere vrijheidsbeneming uit anderen hoofde, beëindigd:
zodra zulks door de rechtbank of door de officier van justitie ambtshalve of op verzoek van de veroordeelde of diens raadsman, dan wel door de Hoge Raad bij zijn beslissing op een beroep in cassatie, wordt gelast:
indien de duur van die vrijheidsbeneming gelijk is geworden aan de duur van de door de Nederlandse rechter opgelegde straf of maatregel.