Стаття 42a
чиннаВиплата по безробіттю · § Тривалість виплати допомоги
Для застосування статті 42 до днів, за які отримана заробітна плата, або до восьми годин, за які отримана заробітна плата, прирівнюються:
дні, за які існувало право на виплату, що за своїм характером та спрямуванням відповідає виплаті на підставі Закону про роботу та дохід відповідно до працездатності (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen) або виплаті на підставі Закону про страхування на випадок непрацездатності (Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering), за умови, що виплата призначається у зв'язку з непрацездатністю обсягом щонайменше 80% або, відповідно, призначається за періоди, протягом яких особа здатна шляхом праці заробити не більше 20% від доходу за еталонною професією (maatmaninkomen), як зазначено у статті 1 першого зі згаданих законів;
дні, за які особа отримує виплату на підставі розділу III Закону про забезпечення військовослужбовців у зв'язку з непрацездатністю (Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening militairen), розраховану виходячи з непрацездатності обсягом щонайменше 80%, або надбавку на підставі зазначеного розділу, яка, незалежно від того, чи збільшена вона на суму виплати у зв'язку з непрацездатністю, становить 70% або більше від денного заробітку, на основі якого розрахована або була б розрахована виплата у зв'язку з непрацездатністю.
Для цілей застосування статті 42 календарні роки, які ще не були враховані та протягом яких особа має право на допомогу на дитину на підставі статті 7 Загального закону про допомогу на дітей (Algemene Kinderbijslagwet) або іншу сімейну допомогу, як зазначено у пункті j частини першої статті 3 Регламенту (ЄС) № 883/2004 Європейського Парламенту та Ради Європейського Союзу від 29 квітня 2004 року про координацію систем соціального забезпечення (Офіційний вісник ЄС 2004, L 166), на дитину, яка належить до її домашнього господарства та яка на початок такого календарного року не досягла п'ятирічного віку, прирівнюються наполовину до календарних років, протягом яких заробітна плата була отримана за 52 або більше днів, або відповідно протягом яких заробітна плата була отримана за 208 або більше годин. Особа, зазначена в першому реченні, вважається особою, яка здійснює догляд.
Для цілей застосування статті 42 календарні роки, які ще не були враховані, починаючи з і включаючи календарний рік, що має бути додатково визначений міністерським регламентом, у якому особа отримує дохід за надання догляду на підставі положення про персональний бюджет (persoonsgebonden budget), що ґрунтується на статті 3.3.3 Закону про довготривалий догляд (Wet langdurige zorg), або за надання підтримки за рахунок персонального бюджету, як зазначено у статті 2.3.6 Закону про соціальну підтримку 2015 року (Wet maatschappelijke ondersteuning 2015), прирівнюються наполовину до календарних років, у яких заробітна плата була отримана за 52 або більше днів, відповідно, у яких заробітна плата була отримана за 208 або більше годин, за винятком випадків, коли догляд або підтримка надаються як самозайнятою особою. Перше речення застосовується виключно у випадку, якщо особа, зазначена у першому реченні, доведе, що таке надання догляду відповідає або відповідало цим умовам. Така особа визначається як особа, що здійснює догляд. Міністерським регламентом можуть бути встановлені додаткові правила щодо виконання цього пункту.
Другий та третій абзаци не застосовуються, якщо особа, яка здійснює догляд, протягом календарного року протягом періоду, що перевищує півроку, як працівник у розумінні законодавчого регулювання щодо безробіття має право на допомогу по безробіттю або на виплату, пов'язану із заробітною платою, на підставі розділу 7 Закону про працю та дохід відповідно до працездатності (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen).
Для цілей застосування пункту другого під термінами розуміються:
під дитиною розуміється власна дитина, дитина чоловіка або дружини (aangehuwd kind) або прийомна дитина (pleegkind);
під прийомною дитиною розуміється дитина, яка утримується та виховується як власна дитина.
Для цілей застосування статті 42 дні, протягом яких працівник перебував у відпустці без збереження заробітної плати, тривалістю щонайбільше вісімнадцять місяців, прирівнюються до днів, за які було отримано заробітну плату, або до восьми годин, за які було отримано заробітну плату.
Для застосування цієї статті та статті 42 не вважається заробітною платою виплата:
на підставі цього закону, за винятком виплати на підставі розділу IV цього закону;
на підставі розділу 7 Закону про працю та дохід відповідно до працездатності (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen), за винятком виплати особі, яка здатна отримувати від праці не більше 20% від доходу за аналогічною професією (maatmaninkomen), як визначено у статті 1 зазначеного Закону;
на підставі Закону про страхування на випадок непрацездатності (Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering), розрахована виходячи зі ступеня непрацездатності менше 80%; або
яка за своїм характером та спрямуванням відповідає виплаті, зазначеній у пункті a, b або c.
Для цілей застосування цієї статті та статті 42 не вважається заробітною платою вигода від надання автомобіля у розпорядження для приватних цілей, як це передбачено статтею 13bis Закону про податок із заробітної плати 1964 року.
Загальнообов’язковим нормативним актом (algemene maatregel van bestuur) можуть бути встановлені правила:
для встановлення кількості днів або кількості годин, за які було отримано заробітну плату, як зазначено у статті 42;
на підставі чого для визначення кількості з 52 днів або кількості з 208 годин, зазначених у статті 42, дні або години, за які, інакше ніж зазначено у шостій частині, не було отримано заробітну плату, прирівнюються до днів або годин, за які заробітну плату було отримано.
Voor de toepassing van artikel 42 worden met dagen waarover loon is ontvangen of met acht uren waarover loon is ontvangen, gelijkgesteld:
dagen waarover recht bestond op een uitkering die naar aard en strekking overeenkomt met een uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen of met een uitkering op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering voorzover de uitkering wordt toegekend naar een arbeidsongeschiktheid van ten minste 80% respectievelijk wordt toegekend over periodes waarin de persoon slechts in staat is om met arbeid ten hoogste 20% te verdienen van het maatmaninkomen, bedoeld in artikel 1 van eerstgenoemde wet;
dagen waarover een persoon een uitkering ontvangt op grond van hoofdstuk III van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening militairen, berekend naar een arbeidsongeschiktheid van ten minste 80% of een toelage op grond van dat hoofdstuk, die al dan niet vermeerderd met de arbeidsongeschiktheidsuitkering 70% of meer bedraagt van het dagloon, waarnaar de arbeidsongeschiktheidsuitkering is of zou zijn berekend.
Voor de toepassing van artikel 42 worden niet reeds in aanmerking genomen kalenderjaren waarin een persoon recht heeft op kinderbijslag op grond van artikel 7 van de Algemene Kinderbijslagwet of een andere gezinsbijslag als bedoeld in artikel 3, eerste lid, onderdeel j, van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PbEU 2004, L 166) voor een tot zijn huishouden behorend kind dat bij de aanvang van dat kalenderjaar de leeftijd van vijf jaar niet heeft bereikt, voor de helft gelijkgesteld met kalenderjaren waarin over 52 of meer dagen loon is ontvangen, respectievelijk over 208 of meer uren loon is ontvangen. De in de eerste zin bedoelde persoon wordt aangemerkt als verzorgend persoon.
Voor de toepassing van artikel 42 worden niet reeds in aanmerking genomen kalenderjaren vanaf en met in begrip van een bij ministeriële regeling nader te bepalen kalenderjaar, waarin een persoon inkomsten ontvangt voor het verlenen van zorg op grond van een regeling voor persoonsgebonden budget, die is gegrond op artikel 3.3.3 van de Wet langdurige zorg dan wel voor het verlenen van ondersteuning ten laste van een persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 2.3.6 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, voor de helft gelijkgesteld met kalenderjaren waarin over 52 of meer dagen loon is ontvangen, respectievelijk over 208 of meer uren loon is ontvangen, tenzij de zorg of ondersteuning wordt verleend als zelfstandige. De eerste zin is uitsluitend van toepassing indien de in de eerste zin bedoelde persoon aantoont dat deze zorgverlening aan deze voorwaarden voldoet of heeft voldaan. Die persoon wordt aangemerkt als verzorgend persoon. Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels worden gesteld met betrekking tot de uitvoering van dit lid.
Het tweede en derde lid vinden geen toepassing indien de verzorgende persoon in een kalenderjaar voor een periode langer dan een half jaar als werknemer in de zin van een wettelijke regeling inzake werkloosheid recht heeft op een uitkering ter zake van werkloosheid of op de loongerelateerde uitkering op grond van hoofdstuk 7 van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen.
Voor de toepassing van het tweede lid wordt onder:
een kind verstaan een eigen, aangehuwd of pleegkind;
een pleegkind verstaan een kind dat als een eigen kind wordt onderhouden en opgevoed.
Voor de toepassing van artikel 42 worden dagen, tot een maximum van achttien maanden, waarover de werknemer onbetaald verlof heeft genoten, gelijkgesteld met dagen, waarover loon is ontvangen of met acht uren, waarover loon is ontvangen.
Voor de toepassing van dit artikel en van artikel 42 wordt niet als loon beschouwd een uitkering:
op grond van deze wet, met uitzondering van een uitkering op grond van hoofdstuk IV van deze wet;
op grond van hoofdstuk 7 van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen, met uitzondering van een uitkering aan de persoon die slechts in staat is om met arbeid ten hoogste 20% te verdienen van het maatmaninkomen, bedoeld in artikel 1 van die wet;
op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, berekend naar een arbeidsongeschiktheid van minder dan 80%; of
die naar aard en strekking overeenkomt met een uitkering als bedoeld in onderdeel a, b of c.
Voor de toepassing van dit artikel en van artikel 42 wordt niet als loon beschouwd het voordeel van het voor privé-doeleinden ter beschikking stellen van een auto, bedoeld in artikel 13bis van de Wet op de loonbelasting 1964.
Bij algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld:
ter vaststelling van het aantal dagen respectievelijk het aantal uren waarover loon is ontvangen, bedoeld in artikel 42;
op grond waarvan voor het bepalen van het aantal van 52 dagen of van het aantal van 208 uren, bedoeld in artikel 42, dagen of uren waarover, anders dan bedoeld in het zesde lid, geen loon is ontvangen, worden gelijkgesteld met dagen of uren waarover loon is ontvangen.