Стаття 28
чиннаКОМПЕТЕНЦІЯ
1. Якщо відповідач, який має місце проживання на території держави-члена, викликається до суду іншої держави-члена і не з’являється, суд за власною ініціативою оголошує себе некомпетентним, якщо його компетенція не ґрунтується на положеннях цього регламенту.
2. Суд зобов’язаний відкласти розгляд справи доти, доки не буде встановлено, що відповідачу було надано можливість отримати документ, яким розпочинається провадження, або рівнозначний документ, своєчасно, наскільки це було необхідно для його захисту, або що для цього було вжито всіх необхідних заходів.
3. Стаття 19 Регламенту (ЄС) № 1393/2007 Європейського Парламенту та Ради від 13 листопада 2007 року про вручення в державах-членах судових та позасудових документів у цивільних або комерційних справах («вручення документів») (15) застосовується замість частини 2 цієї статті, якщо передача з однієї держави-члена до іншої держави-члена документа, що ініціює провадження, або еквівалентного документа мала відбутися відповідно до цього Регламенту.
4. Якщо Регламент (ЄС) № 1393/2007 не застосовується, застосовується стаття 15 Гаазької конвенції від 15 листопада 1965 року про вручення за кордоном судових та позасудових документів у цивільних або комерційних справах, якщо направлення за кордон документа, що ініціює провадження, або еквівалентного документа мало відбутися відповідно до цієї Конвенції.
1. Wanneer de verweerder die op het grondgebied van een lidstaat woonplaats heeft, voor een gerecht van een andere lidstaat wordt opgeroepen en niet verschijnt, verklaart het gerecht zich ambtshalve onbevoegd indien zijn bevoegdheid niet berust op de bepalingen van deze verordening.
2. Het gerecht is verplicht zijn uitspraak aan te houden zolang niet vaststaat dat de verweerder in de gelegenheid is gesteld het stuk dat het geding inleidt of een gelijkwaardig stuk, zo tijdig als met het oog op zijn verdediging nodig was, te ontvangen, of dat daartoe al het nodige is gedaan.
3. Artikel 19 van Verordening (EG) nr. 1393/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken („de betekening en de kennisgeving van stukken”) (15) is van toepassing in plaats van lid 2 van dit artikel, indien de toezending van een lidstaat naar een andere lidstaat van het stuk dat het geding inleidt of een gelijkwaardig stuk, overeenkomstig die verordening moest plaatsvinden.
4. Indien Verordening (EG) nr. 1393/2007 niet van toepassing is, is artikel 15 van het Verdrag van ’s-Gravenhage van 15 november 1965 inzake de betekening en de kennisgeving in het buitenland van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of handelszaken van toepassing, indien de toezending naar het buitenland van het stuk dat het geding inleidt of een gelijkwaardig stuk, overeenkomstig dat verdrag moest plaatsvinden.