Стаття 13
чиннаДержави-члени забезпечують існування ефективних механізмів, за допомогою яких громадяни третіх країн, працевлаштовані незаконно, можуть подати скаргу на свого роботодавця безпосередньо або через визначених державами-членами третіх осіб, таких як професійні спілки чи інші об’єднання, або через компетентний орган держави-члена, якщо це передбачено національним законодавством.
2. Держави-члени забезпечують, щоб треті сторони, які відповідно до норм, встановлених у їхньому національному законодавстві, мають законний інтерес у забезпеченні дотримання цієї Директиви, могли від імені або на підтримку громадянина третьої країни, який працює нелегально, за його згодою ініціювати адміністративні або цивільні провадження з метою виконання положень цієї Директиви.
Надання допомоги громадянам третіх країн у поданні скарги не вважається сприянням незаконному перебуванню згідно з Директивою 2002/90/ЄС від 28 листопада 2002 року про визначення поняття сприяння незаконному в’їзду, транзиту та перебуванню (13).
4. Стосовно кримінальних правопорушень, що підпадають під дію статті 9, пункту 1, підпунктів c) або e), держави-члени визначають на підставі національного права умови, за яких вони можуть, на основі оцінки індивідуального випадку, видавати відповідним громадянам третіх країн посвідку на тимчасове проживання, пов’язану з тривалістю відповідної національної процедури, на основі положень, які є порівнянними з тими, що застосовуються до громадян третіх країн, які підпадають під сферу застосування Директиви 2004/81/ЄС.
1. De lidstaten zorgen ervoor dat er doeltreffende mechanismen bestaan aan de hand waarvan illegaal tewerkgestelde onderdanen van derde landen rechtstreeks of middels door de lidstaten aangewezen derden zoals vakverenigingen of andere verenigingen of een bevoegde instantie van de lidstaat, indien de nationale wetgeving hierin voorziet, een klacht tegen hun werkgever kunnen indienen.
2. De lidstaten zorgen ervoor dat derde partijen die, overeenkomstig de in hun nationale wetgeving vastgelegde normen, een legitiem belang hebben bij waarborging van de naleving van deze richtlijn, namens of ter ondersteuning van een illegaal tewerkgestelde onderdaan van een derde land met diens instemming administratieve of burgerlijke procedures kunnen aanspannen met het oog op tenuitvoerlegging van deze richtlijn.
3. Onderdanen van derde landen helpen met het indienen van een klacht wordt niet beschouwd als hulpverlening bij illegaal verblijf op grond van Richtlijn 2002/90/EG van 28 november 2002 tot omschrijving van hulpverlening bij illegale binnenkomst, illegale doortocht en illegaal verblijf (13).
4. Met betrekking tot onder artikel 9, lid 1, onder c) of e), vallende strafbare feiten bepalen de lidstaten op grond van het nationale recht de voorwaarden waarop zij op basis van een beoordeling van het individuele geval aan betrokken onderdanen van derde landen een verblijfsvergunning van beperkte duur kunnen afgeven, gekoppeld aan de lengte van de desbetreffende nationale procedure, op basis van regelingen die vergelijkbaar zijn met die welke gelden voor onderdanen van een derde land die vallen onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2004/81/EG.