Стаття 13
чиннаПрава та обов'язки · § Допомога
Права на утримання не має особа:
особі, яка на законних підставах позбавлена волі;
яка ухиляється від виконання покарання у вигляді позбавлення волі або заходу, пов'язаного з позбавленням волі;
який виконує свій військовий обов'язок або обов'язок із проходження альтернативної служби;
яка через страйк або локаут не бере участі в роботі, тією мірою, в якій відсутність у неї засобів є наслідком цього;
яка протягом календарного року перебуває за межами Нідерландів довше чотирьох тижнів або перебуває за межами Нідерландів протягом безперервного періоду тривалістю понад чотири тижні;
яка є молодшою за 18 років;
яка звертається за допомогою для часткового або повного погашення боргового обтяження та яка, крім того, під час виникнення боргового обтяження або після цього мала або має у своєму розпорядженні кошти для забезпечення необхідних витрат на проживання;
яка є особою, що виїхала.
Права на загальну допомогу не має особа:
віком 18, 19 або 20 років, яка перебуває в установі;
яка перебуває у відпустці без збереження заробітної плати, як це передбачено пунктом g статті 1 Закону про безробіття (Werkloosheidswet), або яка перебуває у шлюбі (gehuwd) з такою особою, тією мірою, якою відсутність у неї коштів є наслідком цього, за винятком випадків, коли зацікавлена особа є одиноким з батьків і перебуває у відпустці, як це передбачено розділом 6 Закону про працю та догляд (Wet arbeid en zorg);
яка є молодшою за 27 років та може здобувати освіту, що фінансується з державного казначейства, і:
у зв'язку з цим має право на фінансування навчання на підставі Закону про фінансування навчання 2000 року (Wet studiefinanciering 2000), або ж
у зв'язку з цим не має права на фінансування навчання та не здобуває таку освіту;
який не досяг 27-річного віку і зі ставлення та поведінки якого недвозначно вбачається, що він не бажає виконувати обов'язки, передбачені частиною першою статті 9 або статтею 55.
Пункт «а» частини першої не застосовується до категорій осіб, визначених постановою уряду (algemene maatregel van bestuur), щодо яких виконання покарання у вигляді позбавлення волі або заходу, пов'язаного з позбавленням волі, здійснюється поза межами пенітенціарної установи, установи для лікування осіб, переданих у розпорядження держави (ter beschikking gestelden), або установи, зазначеної у пункті «b» статті 1 Закону про основи функціонування ювенальних виправних установ (Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen). Пункти «а» та «b» частини першої не застосовуються до особи, яка на законних підставах позбавлена волі на підставі Закону про обов'язкову психіатричну допомогу (Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg), Закону про догляд та примус щодо психогеріатричних пацієнтів та клієнтів з розумовими вадами (Wet zorg en dwang psychogeriatrische en verstandelijk gehandicapte cliënten) або, в частині, що стосується права на спеціальну соціальну допомогу, після звільнення від будь-якого судового переслідування, на підставі частини першої статті 37b Кримінального кодексу (Wetboek van Strafrecht), а також до особи, яка ухиляється від виконання заходу, пов'язаного з позбавленням волі, на підставі зазначених статей.
На відступ від пункту е першого абзацу, для осіб, які досягли пенсійного віку, застосовується період у тринадцять тижнів.
Geen recht op bijstand heeft degene:
aan wie rechtens zijn vrijheid is ontnomen;
die zich onttrekt aan de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel;
die zijn militaire of vervangende dienstplicht vervult;
die wegens werkstaking of uitsluiting niet deelneemt aan de arbeid, voorzover diens gebrek aan middelen daarvan het gevolg is;
die per kalenderjaar langer dan vier weken verblijf houdt buiten Nederland dan wel een aaneengesloten periode van langer dan vier weken verblijf houdt buiten Nederland;
die jonger is dan 18 jaar;
die bijstand vraagt ter gedeeltelijke of volledige aflossing van een schuldenlast en die overigens bij het ontstaan van de schuldenlast, dan wel nadien, beschikte of beschikt over de middelen om in de noodzakelijke kosten van het bestaan te voorzien;
die een uitreiziger is.
Geen recht op algemene bijstand heeft degene:
van 18, 19 of 20 jaar die in een inrichting verblijft;
die onbetaald verlof geniet als bedoeld in artikel 1, onderdeel g, van de Werkloosheidswet of die gehuwd is met een zodanig persoon, voor zover diens gebrek aan middelen daarvan het gevolg is, tenzij de belanghebbende alleenstaande ouder is en hij verlof geniet als bedoeld in hoofdstuk 6 van de Wet arbeid en zorg;
die jonger is dan 27 jaar en uit ’s Rijks kas bekostigd onderwijs kan volgen en:
in verband daarmee aanspraak heeft op studiefinanciering op grond van de Wet studiefinanciering 2000, dan wel
in verband daarmee geen aanspraak heeft op studiefinanciering en dit onderwijs niet volgt;
die jonger is dan 27 jaar en uit wiens houding en gedragingen ondubbelzinnig blijkt dat hij de verplichtingen, bedoeld in artikel 9, eerste lid, of artikel 55 niet wil nakomen.
Het eerste lid, onderdeel a, is niet van toepassing op bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen categorieën personen waarbij tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel plaatsvindt buiten een penitentiaire inrichting, een instelling voor de verpleging van ter beschikking gestelden of een inrichting als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen. Het eerste lid, onderdelen a en b, is niet van toepassing op de persoon aan wie rechtens zijn vrijheid is ontnomen op grond van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg, de Wet zorg en dwang psychogeriatrische en verstandelijk gehandicapte cliënten of, voor zover het het recht op bijzondere bijstand betreft, na ontslag van alle rechtsvervolging, van artikel 37b, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht of op de persoon die zich onttrekt aan de tenuitvoerlegging van een vrijheidsbenemende maatregel op grond van die artikelen.
In afwijking van het eerste lid, onderdeel e, geldt voor personen die de pensioengerechtigde leeftijd hebben bereikt, een periode van dertien weken.