Стаття 26
чиннаВидача Нідерландами · Процедура видачі · § Рішення щодо видачі
Суд встановлює особу запитуваної особи у спосіб, передбачений статтею 27a, частиною першою, першим реченням Кримінально-процесуального кодексу, а також перевіряє прийнятність європейського ордера на арешт та можливість видачі. Суд також уповноважений встановити особу запитуваної особи у спосіб, передбачений статтею 27a, частиною другою зазначеного Кодексу, якщо щодо її особи виникають сумніви. Стаття 29c, частина друга, зазначеного Кодексу застосовується відповідним чином.
Прокурор під час судового засідання висловлює свою думку щодо запитуваної видачі та подає до суду письмове резюме, у якому, у відповідних випадках, зазначається рішення про припинення кримінального переслідування. Особі, щодо якої надійшов запит, та її захиснику також надається можливість надати відповідні зауваження щодо європейського ордера на арешт та рішень, які мають бути прийняті у зв'язку з цим.
У разі збігу європейських ордерів на арешт прокурор також зазначає, якому з європейських ордерів на арешт — оскільки видача на їхній підставі може бути дозволена — суд, на його думку, має надати пріоритет, беручи до уваги інтереси належного здійснення правосуддя, а також, зокрема:
більш або менш значний ступінь тяжкості різних діянь, щодо яких запитується видача;
місце або місця, де було вчинено діяння;
дати відповідних європейських ордерів на арешт;
мета видачі особи
ступінь, у якому громадянство особи, щодо якої висунуто вимогу про видачу, становитиме перешкоду для подальшої видачі;
можливість того, що особа, щодо якої було висунуто вимогу, після її передачі на територію однієї з відповідних держав-членів, буде згодом надана судовими органами цієї держави-члена у розпорядження судового органу, що видав ордер, іншої держави-члена.
Якщо суд визнає це необхідним з огляду на розслідування, яке він має провести відповідно до першої частини, він, беручи до уваги строки, зазначені у статті 22, наказує — за необхідності додаючи розпорядження про примусовий привід — викликати свідків або експертів у судове засідання або шляхом письмового виклику на визначений ним час.
De rechtbank onderzoekt de identiteit van de opgeëiste persoon op de wijze, bedoeld in artikel 27a, eerste lid, eerste volzin, van het Wetboek van Strafvordering, alsmede de ontvankelijkheid van het Europees aanhoudingsbevel en de mogelijkheid van overlevering. De rechtbank is tevens bevoegd de identiteit van de opgeëiste persoon vast te stellen op de wijze, bedoeld in artikel 27a, tweede lid, van dat wetboek, indien over zijn identiteit twijfel bestaat. Artikel 29c, tweede lid, van dat wetboek is van overeenkomstige toepassing.
De officier van justitie geeft ter zitting van de rechtbank zijn opvatting over de verzochte overlevering en legt een schriftelijke samenvatting, waarin, in voorkomend geval, de beslissing tot staking van de vervolging is vermeld, aan de rechtbank over. De opgeëiste persoon en diens raadsman worden eveneens in de gelegenheid gesteld tot het maken van ter zake dienende opmerkingen omtrent het Europees aanhoudingsbevel en de in verband daarmede te nemen beslissingen.
In geval van samenloop van Europese aanhoudingsbevelen vermeldt de officier van justitie eveneens aan welk van de Europese aanhoudingsbevelen – voor zover de overlevering op basis daarvan kan worden toegestaan – de rechtbank naar zijn oordeel voorrang zal geven, daarbij rekening houdend met het belang van een goede rechtsbedeling en voorts in het bijzonder met:
de meerdere of mindere ernst van de verschillende feiten waarvoor de overlevering is gevraagd;
de plaats of plaatsen waar de feiten zijn begaan;
de data van de onderscheiden Europese aanhoudingsbevelen;
het doel van de overlevering;
de mate waarin de nationaliteit van de opgeëiste persoon een belemmering zal vormen voor verderlevering;
de mogelijkheid dat de opgeëiste persoon, nadat hij naar het grondgebied van een van de betrokken lidstaten is verwijderd, vervolgens door de justitiële autoriteiten van die lidstaat ter beschikking wordt gesteld van de uitvaardigende justitiële autoriteit van een andere lidstaat.
Indien de rechtbank zulks met het oog op het door haar krachtens het eerste lid in te stellen onderzoek noodzakelijk acht, gelast zij, rekening houdend met de termijnen, genoemd in artikel 22, – zo nodig onder bijvoeging van een bevel tot medebrenging – tegen een door haar te bepalen tijdstip de dagvaarding of schriftelijke oproeping van getuigen of deskundigen.