Стаття 14
чиннаВидача Нідерландами · Умови видачі
Видача не допускається інакше, як за загальної умови, що особа, щодо якої надійшов запит, не буде піддана кримінальному переслідуванню, покаранню або будь-якому іншому обмеженню особистої свободи за діяння, вчинені до моменту її видачі, за які вона не була видана, за винятком випадків, коли:
особа, щодо якої було подано запит, хоча вона мала таку можливість, не залишила територію держави-члена, якій її було видано, протягом 45 днів після свого остаточного звільнення з-під варти, або якщо вона, залишивши цю територію, повернулася на неї;
факти не є такими, що караються позбавленням волі;
кримінальне переслідування не призводить до застосування будь-якого заходу, що обмежує свободу;
йдеться про виконання покарання, іншого ніж позбавлення волі, включаючи замінне покарання, до якого належить замінний арешт;
особа, щодо якої надійшов запит, відповідно до статті 39 погодилася на свою негайну видачу та при цьому одночасно відмовилася від захисту, що надається принципом спеціальності;
особа, щодо якої було подано запит, після її видачі прямо погодилася на кримінальне переслідування; або
для цього попередньо запитується дозвіл у суду (de rechtbank) і такий дозвіл отримано.
Видача також не допускається інакше, як за загальною умовою про те, що видана особа не буде передана в розпорядження органів іншої держави-члена Європейського Союзу у зв’язку з діяннями, вчиненими до моменту її видачі, за винятком випадків, коли:
особа, щодо якої було подано запит, хоча вона мала таку можливість, не залишила територію держави-члена, якій її було видано, протягом 45 днів після свого остаточного звільнення, або якщо вона після того, як залишила цю територію, повернулася на неї;
особа, щодо якої було подано запит про видачу, після її фактичної видачі висловила на це свою пряму згоду;
особа, щодо якої висунуто вимогу, відповідно до пункту 1, підпунктів a, e, f або g, не користується захистом принципу спеціальності; або
для цього попередньо запитується дозвіл у суду, і такий дозвіл отримано.
Прокурор не пізніше третього дня після отримання заяви від органу юстиції, що видав запит, про надання згоди, зазначеної у пункті «g» частини першої або пункті «d» частини другої, подає до суду письмове клопотання про розгляд судом цієї заяви. Для цього прокурор передає суду заяву разом із відповідним перекладом. Перед прийняттям рішення щодо заяви про надання згоди особі, стосовно якої висунуто вимогу, надається можливість бути заслуханою. Суд у разі потреби вступає в консультації з органом юстиції, що видав запит, для узгодження того, чи проводиться допит судом або органом юстиції, що видав запит, а також щодо всього іншого, що є необхідним для проведення цього допиту. Суд надає згоду стосовно діянь, за які відповідно до цього Закону могла бути дозволена видача особи. Рішення за клопотанням приймається в будь-якому разі протягом двадцяти семи днів після його отримання. Прокурор невідкладно доводить рішення суду до відома органу юстиції, що видав запит.
Видача також не допускається інакше, як за загальною умовою про те, що особа, щодо якої надійшов запит, не буде передана в розпорядження органів влади третьої держави у зв’язку з діяннями, вчиненими до моменту її видачі, якщо тільки на це не було попередньо запитано згоди нашого Міністра та така згода не була отримана.
Overlevering wordt niet toegestaan dan onder het algemene beding, dat de opgeëiste persoon niet zal worden vervolgd, gestraft of op enige andere wijze in zijn persoonlijke vrijheid beperkt, ter zake van feiten die vóór het tijdstip van zijn overlevering zijn begaan en waarvoor hij niet is overgeleverd, tenzij:
de opgeëiste persoon, hoewel hij daartoe de mogelijkheid had, niet binnen 45 dagen na zijn definitieve invrijheidstelling het grondgebied van de lidstaat waaraan hij is overgeleverd, heeft verlaten of indien hij na dit gebied verlaten te hebben daarnaar is teruggekeerd;
de feiten niet zijn bedreigd met een vrijheidsstraf;
de strafvervolging niet leidt tot de toepassing van enige maatregel die de vrijheid beperkt;
het gaat om de tenuitvoerlegging van een andere dan een vrijheidsstraf, met inbegrip van een vervangende straf waaronder vervangende hechtenis;
de opgeëiste persoon overeenkomstig artikel 39 heeft ingestemd met zijn onmiddellijke overlevering en daarbij op hetzelfde tijdstip afstand heeft gedaan van de bescherming van het specialiteitsbeginsel;
de opgeëiste persoon na zijn overlevering uitdrukkelijk met een vervolging heeft ingestemd; of
daartoe voorafgaand toestemming aan de rechtbank wordt gevraagd en deze is verkregen.
Overlevering wordt voorts niet toegestaan dan onder het algemene beding, dat de opgeëiste persoon niet ter beschikking zal worden gesteld van de autoriteiten van een andere lidstaat van de Europese Unie, ter zake van feiten die vóór het tijdstip van zijn overlevering zijn begaan, tenzij:
de opgeëiste persoon, hoewel hij daartoe de mogelijkheid had, niet binnen 45 dagen na zijn definitieve invrijheidstelling het grondgebied van de lidstaat waaraan hij is overgeleverd, heeft verlaten of indien hij na dit gebied verlaten te hebben daarnaar is teruggekeerd;
de opgeëiste persoon na zijn overlevering daarmee uitdrukkelijk heeft ingestemd;
de opgeëiste persoon, overeenkomstig het eerste lid, onderdeel a, e, f, of g, niet de bescherming van het specialiteitsbeginsel geniet; of
daartoe voorafgaand toestemming wordt gevraagd aan de rechtbank en deze is verkregen.
De officier van justitie vordert uiterlijk op de derde dag na ontvangst van een verzoek van de uitvaardigende justitiële autoriteit om de in het eerste lid, onderdeel g, of het tweede lid, onderdeel d, bedoelde toestemming, schriftelijk dat de rechtbank het verzoek in behandeling zal nemen. De officier van justitie legt daartoe het verzoek met bijbehorende vertaling aan de rechtbank over. Voorafgaand aan de beslissing op een verzoek om toestemming heeft de opgeëiste persoon de gelegenheid te worden gehoord. De rechtbank treedt zo nodig in overleg met de uitvaardigende justitiële autoriteit om overeen te komen of het verhoor door de rechtbank, dan wel de uitvaardigende justitiële autoriteit plaatsvindt, en al hetgeen overigens voor dit verhoor noodzakelijk is. De rechtbank geeft de toestemming ten aanzien van feiten waarvoor krachtens deze wet overlevering had kunnen worden toegestaan. De beslissing op een vordering wordt in elk geval binnen zevenentwintig dagen na de ontvangst ervan genomen. De officier van justitie brengt de beslissing van de rechtbank onverwijld ter kennis van de uitvaardigende justitiële autoriteit.
Overlevering wordt voorts niet toegestaan dan onder het algemene beding, dat de opgeëiste persoon niet ter beschikking zal worden gesteld van de autoriteiten van een derde staat, ter zake van feiten die vóór het tijdstip van zijn overlevering zijn begaan, tenzij daartoe voorafgaand toestemming wordt verzocht aan Onze Minister en deze is verkregen.